Henk Vriens

Vriens begon op tienjarige leeftijd met voetbal bij de junioren van Willem II.^[1] Hij was linkermiddenvelder en verhuisde tijdens de senioren naar de verdediging waar hij meestal in het centrum speelde. Het jaar 1962 betekende voor hem de doorbraak. Hij werd geselecteerd voor het Nederlands elftal 16-18 jaar. Enkele maanden nadat hij debuteerde als jeugdinternational, maakte hij zijn opwachting in het eerste elftal van Willem II. Zijn competitiedebuut was op 6 mei 1962 in de met 0-3 gewonnen wedstrijd bij ADO in de Eredivisie.

Hij kwam in 1962 vijf keer uit voor het Nederlands elftal onder 18 jaar. Zijn internationale debuut was op 31 januari 1962 toen het Nederlandse jeugdteam in Brighton met 4-3 verloor van Engeland.^[2] Hij nam in april 1962 deel aan het Europees kampioenschap in Roemenië.^[3] Hij speelde mee in de drie pouleduels waarin het jeugdelftal ongeslagen bleef. Het team, dat onder leiding stond van bondscoach Elek Schwartz, behaalde een 3-0 overwinning op Engeland en speelde gelijk tegen Bulgarije (1-1) en Joegoslavië (0-0). Op basis van het doelsaldo miste het Nederlandse jeugdteam de finaleronde.

Het seizoen 1962/63 was een merkwaardig jaar voor Willem II. De Tilburgers degradeerden uit de Eredivisie. In het KNVB Bekertoernooi was de club wel succesvol. Met Vriens in de basis klopten de Tilburgers op 23 juni 1963 in de finale ADO in eigen huis met 0-3.^[4] Vroeg in dat seizoen debuteerde Vriens in Jong Oranje. Zijn eerste optreden, van zes duels in Jong Oranje, was op 25 september 1962 thuis tegen Jong Denemarken (2-2).^[5] Een jaar later kwam hij weer een stapje hoger toen hij werd opgeroepen voor Nederland–B.^[6] Hij speelde mee op 2 oktober 1963 in de uitwedstrijd tegen het B-team van Frankrijk (1-1) in Lens. Vriens was van het Nederlandse team de enige speler die niet in de Eredivisie uitkwam.^[7]

Willem II mocht door de bekerwinst in het seizoen 1963/64 deelnemen aan de Europa Cup II voor bekerwinnaars. Willem II lootte in de eerste ronde Manchester United. De thuiswedstrijd op 25 september werd gespeeld in stadion De Kuip in Rotterdam. Frits Louer scoorde voor de Tilburgse club de openingsgoal in het duel dat eindigde in 1-1. In de return op Old Trafford op 15 oktober leed Willem II een kansloze 6-1 nederlaag, onder meer door een hattrick van Denis Law.^[8] Voor Vriens was de eerste Europa Cupwedstrijd het hoogtepunt in zijn carrière.^[9]

Nog geen drie weken na zijn debuut als B-international, liet bondscoach Elek Schwartz het negentienjarige Tilburgse talent debuteren in het Nederlands elftal.^[10] De voetbalcarrière voor de student werktuigbouwkunde aan de hts raakte in een stroomversnelling.^[11] Terwijl hij met Willem II in de Eerste divisie voetbalde, maakte hij op 20 oktober 1963 zijn opwachting in Oranje. Het Nederlands elftal bestond buiten Vriens alleen uit spelers van de grote clubs: Ajax (vier), Feijenoord (vijf) en Fons van Wissen van PSV. In het Olympisch stadion speelde Nederland voor 60.000 toeschouwers met 1-1 gelijk tegen België.^[12] Het zou voor hem bij deze ene interland blijven. Hij kwam daarna, op 21 maart 1964, voor de tweede keer uit voor Nederland-B dat België met 4-1 versloeg.

In het tweede jaar na de degradatie keerde Willem II terug in de Eredivisie. In het seizoen 1964/65 waren de Tilburgers samen bovenaan geëindigd met Elinkwijk. De kampioenswedstrijd won Willem II op 16 mei 1965 in een volgepakt Stadion De Vliert in 's-Hertogenbosch met 6-2.^[13] Na twee seizoenen in de Eredivisie moest Willem II in 1967 opnieuw een stap terugdoen. In het jaar na de degradatie eindigde de club als vierde in de Eerste divisie. Daarna trad een sportief verval in en in het seizoen 1968/69 kon Willem zich ternauwernood handhaven. Voor Vriens was dit het teken zijn club te verlaten. Hij zocht het hogerop bij NAC dat in de Eredivisie uitkwam. Hij werd betrokken in een ruil met Gerrie Deijkers.^[14]

Vriens verliet na afloop van het seizoen 1969/70 de Bredase club die als tiende eindigde in de Eredivisie. Hij speelde 31 competitieduels voor NAC en behaalde tevens zijn diploma aan de Technische Universiteit Eindhoven. Hij wilde stoppen met voetballen^[15] maar besloot toch in het seizoen 1970/71 voor Willem II uit te komen. Daarna lag hij een jaar stil en hij kwam in september 1972 nog twee keer als invaller binnen de lijnen. Dat waren op 28-jarige leeftijd zijn laatste optredens als profvoetballer. Hij gaf voorrang aan zijn baan in het onderwijs. Na zijn afstuderen werd hij docent werktuigbouwkunde in de vakken dynamica en meet- en regeltechniek aan de hts, later Avans Hogeschool, in Tilburg.

Hij was een trouw bezoeker van voetbalclub VV Riel waar zijn zoon en kleinkinderen voetbalden. Hij bedacht de naam De Treffer voor het nieuwe clubhuis. In 2021 werd hij gehuldigd voor zijn 25-jarig lidmaatschap van VV Riel.^[16]

Henk Vriens overleed op 78-jarige leeftijd op 22 mei 2022.