Hendrik Meijer (1744-1793)

Hendrik Meijer (of Hendrick de Meyer (II)) (Amsterdam, gedoopt op 30 september 1744 – Londen, begraven op 6 maart 1793) was een Noord-Nederlands schilder, tekenaar, etser, aquarellist en behangselschilder. Zijn oeuvre werd gekenmerkt door een combinatie van architectonische voorstellingen, figuurstudies en decoratieve kunst. Hij gaf onderwijs en oefende invloed uit op een generatie jongere kunstenaars.

Meijer was een veelzijdig kunstenaar. Hij vervaardigde landschappen, genrevoorstellingen, interieurs, winterlandschappen en topografische voorstellingen, vaak in een italianiserende stijl. Zijn werk omvatte schilderijen in olieverf, aquarellen, tekeningen en etsen.

Meijer kreeg zijn opleiding aan de Stadstekenacademie in Amsterdam, waar hij tot 1768 actief was. In 1764 richtte hij in Haarlem een behangselfabriek op, die hij leidde tot 1769. Na zijn vertrek werd hij mededirecteur van de Stadstekenacademie in Haarlem en werd hij in 1769 lid van het Haarlemse gilde. Hij leidde verschillende leerlingen op, onder wie Cornelis Apostool, Egbert van Drielst en Dirk Jan van der Laan.

Hij bezocht in 1775 samen met Wybrand Hendriks Londen, en werkte daarna in Leiden (1775–1782) en opnieuw in Amsterdam (1782–1789). In 1789 trok hij definitief naar Londen, waar hij tot zijn dood verbleef. Daar woonde hij aan Charles Street, nabij Middlesex Hospital. Hij werd waarschijnlijk op 6 maart 1793 in de parochiekerk van St. Marylebone begraven. De veiling van zijn nalatenschap vond plaats in Londen op 29–30 april 1793.

Zie de categorie Hendrik Meijer van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.