Helen Kamperveen

Helen Kamperveen
Algemene informatie
Geboortedatum	1949
Geboorteplaats	Curaçao
Land	Suriname
Werk
Jaren actief	1972-heden
Genre(s)	theater
Beroep(en)	actrice, docent
(en) IMDb-profiel
Portaal    Muziek Suriname

Helen Kamperveen (Curaçao, 1949)^[1] is een Surinaams-Nederlands actrice en docent-eigenaar van de theaterschool OnStage. Ze was daarvoor ook model en mannequin. ^[2]

Helen Lochem is dochter van Surinaamse ouders, maar werd op Curaçao geboren.^[3] Het gezin verhuisde eerst naar Suriname en in 1964 trok het naar Amsterdam-West, de Kinkerstraat. Vader was destijds barkeeper bij Max Woiski jr., maar heeft ook een tijd als purser gewerkt bij de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM). In 1972 trouwde ze met journalist en radiomaker Johnny Kamperveen. Ze woonden afwisselend in Nederland en Suriname. Samen met hem trok ze terug naar Suriname.^[2]

Daar maakte ze nog als model kennis van Henk Tjon en Thea Doelwijt, die haar onder haar hoede namen. Het gezelschap om hun heen, dat voorstellingen gaf in Thalia, zorgde dat ze uit de “bubble” van het modellenbestaan werd gehaald. Hij debuut vond dan ook onder hun leiding plaats in Land te koop. Het stuk behandelt onder meer de uittocht van Surinamers voor de onafhankelijkheid en de roep om vooral terug te keren om het land op te bouwen. Het stuk bracht haar tot in het Bijlmerhuis (voorloper van Bijlmer Parktheater) in Amsterdam Zuidoost.^[2][4]

Nadat in 1982 haar schoonvader André Kamperveen door het militaire regime werd vermoord tijdens de Decembermoorden^[5] vertrok het paar terug naar Nederland met het idee dat ze op korte termijn wel weer terug konden. De hoop dat de plaatselijke bevolking die moorden direct niet zou pikken, bleek ijdel. ^[2] Ze konden in hun ogen pas na dertien jaar terug. In Nederland kwam ze via Henk Tjon in contact met Rufus Collins, wat haar acteercarrière in Nederland inluidde. Ze speelde een rol in De negers (1984) en haar eerste grote rol als Blanche in Tramlijn Begeerte (1986). In de jaren erna speelde ze meermaal grote rollen in verschillende theaterstukken. Daarnaast acteerde ze van 1992 tot 1994 een kleine honderdmaal in de rol van Dr. Mariëlle Simons-Jesserun in de televisieserie Medisch Centrum West.^[4]

In 1996 keerden ze terug naar Suriname en stond ze ook daar jarenlang op het toneel. In die tijd werd zo onder meer voor de VPRO gevraagd de casting te verzorgen voor een serie die daar zou worden opgenomen. ^[2] Dit vond ze zo leuk (ze herkende zichzelf in de kinderen die auditie kwamen doen), dat het in 2007 tot de oprichting van Jeugdtheaterschool OnStage op in Paramaribo, waarvan ze ook de leiding op haar nam. ^[2][4] Voor haar school leidde ze ook zelf docenten op.^[6] Uit een schrijftraining voor jong Surinaams talent kwam in 2011 het theaterstuk Bami Cola voort.^[7] In 2017 stelde ze de cast samen voor de film Sing Song.^[8]

In 2022 werd de Colombina, de toneelprijs voor de indrukwekkendste vrouwelijke bijrol, aan haar toegekend voor haar rol in What is Love van Casper Vandeputte. Datzelfde jaar vertolkte Kamperveen de rol van Agnes in de VPRO-kinderserie Zenith II. Eind 2023 was ze te zien als Florri in de bioscoopfilm Neem me mee. In november 2025 keek ze in Het Parool terug op vijftig jaar onafhankelijkheid van Suriname, volgens haar nog steeds een land in ontwikkeling. ^[2]