Heinz Hermann

Heinz Hermann
Heinz Hermann
Persoonlijke informatie
Volledige naam Heinz Hermann
Geboortedatum 28 maart 1958
Geboorteplaats Zürich, Zwitserland
Lengte 182 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 1999
Jeugd
Vlag van Zwitserland FC Seefeld Zürich
Senioren
Seizoen Club W (G)
1977–1985
1985–1990
1990–1992
1992–1993
1993–1994
1995–1999
Vlag van Zwitserland Grasshopper-Club
Vlag van Zwitserland Neuchâtel Xamax
Vlag van Zwitserland Servette FC
Vlag van Zwitserland Grasshopper-Club
Vlag van Zwitserland FC Aarau
Vlag van Zwitserland FC Basel
Interlands
1978–1991 Vlag van Zwitserland Zwitserland 118(15)
Getrainde teams
1997
2000–2002
2002–2005
2005–2007
2007–2008
Vlag van Zwitserland FC Basel
Vlag van Zwitserland SR Delémont
Vlag van Duitsland Mannheim (assistent)
Vlag van Zwitserland FC Basel (jeugd)
Vlag van Liechtenstein FC Vaduz
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Heinz Hermann (Zürich, 28 maart 1958[1]) is een voormalig Zwitsers profvoetballer, die gedurende zijn carrière vooral op het middenveld speelde. Na zijn actieve loopbaan stapte hij het trainersvak in. Hermann was met 118 interlands recordinternational van zijn land, totdat hij in november 2023 werd gepasseerd door Granit Xhaka en later door Xherdan Shaqiri,[2] en werd vijfmaal uitgeroepen tot Zwitsers voetballer van het jaar.

Clubcarrière

Hermann speelde achtereenvolgens voor Grasshopper-Club, Neuchâtel Xamax FC, Servette FC, Grasshopper-Club, FC Aarau en FC Basel. Hij won zeven Zwitserse landstitels en driemaal de Zwitserse beker gedurende zijn carrière.

Erelijst

  • Vlag van Zwitserland Grasshopper Club Zürich
    • Swiss Super League: 1978, 1982, 1983 en 1985
    • Swiss Cup: 1983
  • Vlag van Zwitserland Neuchâtel Xamax
    • Swiss Super League: 1987 en 1988
    • Schweizer Cup: 1985 en 1990
  • Vlag van Zwitserland FC Aarau
    • Swiss Super League: 1993
  • Vlag van Zwitserland Zwitsers voetballer van het jaar
    • 1984, 1985, 1986, 1987, 1988

Interlandcarrière

Hermann kwam 118 keer uit voor het Zwitsers nationaal elftal[2][3]. Hij maakte zijn debuut op 6 september 1978 in het vriendschappelijke duel in Luzern tegen de Verenigde Staten (2-0-overwinning), net als doelman Karl Engel. Hermann viel in dat duel na rust in voor René Botteron. Zijn 118de en laatste interland speelde hij op 13 november 1991 in Boekarest tegen Roemenië (1-0 nederlaag).

Interlanddoelpunten
#DatumLocatieTegenstanderGoal(s)UitslagWedstrijd
1.09/06/1979ReykjavikVlag van IJsland IJslandGoal 61'1–2EK-kwalificatie
2.30/03/1983GlasgowVlag van Schotland SchotlandGoal 58'2–2EK-kwalificatie
3.30/11/1983AlgiersVlag van Algerije AlgerijeGoal 89'1–2Oefeninterland
4.27/03/1984ZürichVlag van Polen PolenGoal 79'1–1Oefeninterland
5.01/02/1985BogotaVlag van Colombia ColombiaGoal 30'2–2Oefeninterland
6.08/02/1985TampaVlag van Verenigde Staten Verenigde StatenGoal 11'1–1Oefeninterland
7. + 8.06/05/1986GenèveVlag van Algerije AlgerijeGoal 8' Goal 14'2–1Oefeninterland
9.19/08/1986LausanneVlag van Frankrijk FrankrijkGoal 72'2–0Oefeninterland
10.25/03/1987BellinzonaVlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-SlowakijeGoal 11'1–2Oefeninterland
11.14/12/1988CaïroVlag van Egypte EgypteGoal 68'1–3Oefeninterland
12.03/04/1990LuzernVlag van Roemenië RoemeniëGoal 44'2–1Oefeninterland
13.12/03/1991BalzersVlag van Liechtenstein LiechtensteinGoal 26'0–6Oefeninterland
14.05/06/1991Sankt GallenVlag van San Marino San MarinoGoal 55'7–0EK-kwalificatie
15.11/09/1991BernVlag van Schotland SchotlandGoal 39'2–2EK-kwalificatie

Zie ook