Haye van der Heyden
| Haye van der Heyden | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Van der Heyden in 2009 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Jeroen Haye Michael van der Heijden | |||
| Geboortedatum | 20 februari 1957 | |||
| Geboorteplaats | Bilthoven | |||
| Land | ||||
| Werk | ||||
| Pseudoniem(en) | Pieke Daalders, Geertje Geerlings, Gijs Muller, Sjoerd Zuidzee, Mich Nooten, Frits Turing | |||
| Beroep(en) | regisseur, acteur, cabaretier, presentator, zanger en schrijver | |||
| Officiële website | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| ||||
Haye van der Heyden (Bilthoven, 20 februari 1957[1]) is een Nederlandse regisseur, acteur, cabaretier, presentator, zanger en schrijver van toneelstukken, televisieseries en boeken, waaronder kinderboeken.
Biografie
Van der Heyden studeerde enige jaren Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Zijn theatercarrière begon bij De film van Ome Willem, waarin hij werkte als clown en basgitarist. Daarna richtte hij samen met onder anderen Erik Brey het cabaretgezelschap Purper op, waar hij de eerste vijf jaar aan verbonden bleef. Daarna deed Van der Heyden verschillende dingen; hij zong onder meer de bas in verschillende close harmony-ensembles, deed aan allerlei vormen van cabaret en speelde in het satirische radio- en televisieprogramma Binnenlandse Zaken en de VARA-comedy Laat maar zitten, met onder anderen John Kraaijkamp sr.
Later ging hij zich meer bezighouden met het schrijven van toneelstukken en ook televisieseries waaronder In de Vlaamsche pot, Diamant, Kees & Co, Kinderen geen bezwaar, Divorce, Familie Kruys en Baantjer. Voor laatstgenoemde serie schreef hij onder zijn pseudoniem Pieke Daalders. Naast het schrijven van televisieseries bleek hij ook quizmaster en columnist. In 2000 leidde hij de interactieve quiz Webstrijd en in het tv-programma Business Class van Harry Mens presenteerde hij zo'n 100 video-columns.
Voor zijn toneelwerk kreeg Van der Heyden enkele onderscheidingen. Zo ontving hij in 1980 een eervolle vermelding bij de Visser-Neerlandiaprijs voor Drie jongens, drie meisjes en in 1989 de eerste prijs voor Jaloezieën. In 1991 kreeg hij voor Jaloezieën ook nog de Johan Kaartprijs. In 2002 won hij de Visser-Neerlandiaprijs nogmaals voor het stuk Gouwe Handjes dat later twee seizoenen gespeeld werd door John Kraaijkamp.
Van der Heyden regisseerde ook, onder andere Adèle's Keus met Adèle Bloemendaal, The Dutch Black and White minstrelshow, verschillende theaterprogramma's van Edwin Rutten en de theatershows van Ivo Niehe. Hij was enige jaren hoofd Research and Development bij John de Mol Produkties en was in die hoedanigheid de bedenker van de naam van de televisiehit Big Brother.
In 2012 kwam Van der Heyden middels een reeks artikelen op voor het recht op de PVV te stemmen, wat hem door vakbroeders in de mediawereld kwalijk werd genomen.[2][3] In 2016 betitelde hij zichzelf in verband met het oorlogsverleden van zijn vader en door hem ervaren politieke discriminatie als een "NSB-kind".[4]
In 2019 werd aangekondigd dat Van der Heyden, die betrokken was bij de oprichting, als chef Humor & Satire zou gaan werken bij de nieuwe omroep Ongehoord Nederland (ON). Kort daarop verliet hij echter deze organisatie na een botsing met Arnold Karskens over uitspraken die hij had gedaan in het radioprogramma De Perstribune over vrijheid van meningsuiting, die naar zijn idee, passend bij de nieuwe omroep, zo breed mogelijk geïnterpreteerd diende te worden. Hij zei dat er twee onderwerpen waren waar ze binnen ON niet uitkwamen: Holocaustontkenning en pedofilie. Volgens hem was binnen de nieuwe omroep de vraag aan de orde of je 'die mensen', als ze zich ongehoord voelen, een podium zou moeten geven. Presentatrice Margreet Reijntjes vroeg vervolgens: "En dan is jouw mening?", waarop Van der Heyden antwoordde: "Van wel."[5][6][7][8][9]
Als schrijver produceert hij onder meer romans en kinderboeken. Na zijn vertrek bij de omroep begon hij een eigen uitgeverij, 'Uitgeverij Vogelvrij'.[10] Tussen begin 2019 en eind 2025 publiceerde die een kleine honderd boeken van novellelengte van zijn hand, een paar samen met andere schrijvers, in allerlei genres en onder zijn eigen naam en een zestal verschillende pseudoniemen.
Toneelwerk
Hij schreef ruim twintig toneelstukken, voor onder anderen Anne Wil Blankers, Annet Nieuwenhuijzen, Piet Römer, John Kraaijkamp, Gees Linnebank, Edwin de Vries, Allard van der Scheer, Nelly Frijda en Josine van Dalsum. Van der Heyden had een eigen comedygezelschap, Mussen & Zwanen. Vanaf het theaterseizoen 2014-2015 stond hij weer met mede-Purperoprichter Erik Brey op de planken.
Filmografie (selectie)
Van der Heyden schreef meer dan 400 afleveringen sitcom en afleveringen voor andere comedy's, onder andere:
- 1990-1994 - In de Vlaamsche pot (In Duitsland uitgezonden als: Männer! Alles auf Anfang (2014-2015))
- 1992-1993 - Zaterdagavondcafé
- 1996 - Het Zonnetje in Huis, onder het pseudoniem Pieke Daalders
- 2004-2006 - Kees & Co
- 2004-2013 - Kinderen geen bezwaar
- 2009 - Gebak van Krul
- 2009 - Suzanne en de mannen
En ander tv-drama voor de series:
- 1995 - Baantjer
- 1993-1994 - Diamant
- 2010-2014 - Bloedverwanten
- 2011 en verder - Divorce
- 2015 - Gouden Bergen
- 2015 - Familie Kruys
Ook was hij acteur in onder andere:
- 1988 - De Film van Ome Willem
- 1989-1991 - Laat maar zitten, een gevangenisserie van de VARA
Bibliografie (selectie)
Kinderboeken
- 1994 - Kusjes
- 1995 - Zoenen
- 1996 - Strelen
- 1997 - Vrijen
- 1998 - Liefde
Sinds 2019 publiceerde Van der Heyden diverse boeken bij Uitgeverij Vogelvrij.
Romans
- 1992 - Jij bent steeds een ander (Contact)
- 1995- Het oor van Van Gogh (Contact)
- 2002 - Ooo wat is het fijn om getrouwd te zijn (Contact)
- 2004 - Verwarring (Contact)
- 2018 - IK! (van Praag)
- 2021 - Niet de moffen maar de mensen (Uitgeverij Vogelvrij)
- 2023 - Big mother. Science fiction roman met instructies om artificiële intelligentie een boek te laten schrijven, met Arjen Broeze en ChatGPT. (Uitgeverij Vogelvrij)
Sinds 2019 publiceerde Van der Heyden diverse boeken bij Uitgeverij Vogelvrij.
Prijzen
Voor toneel:
- 1980: Een eervolle vermelding van de Visser-Neerlandiaprijs voor Drie jongens, drie meisjes.
- 1989: De Visser-Neerlandiaprijs prijs voor Jaloezieën.
- 1991: De Johan Kaartprijs voor Jaloezieën.
- 2002: De Visser-Neerlandiaprijs voor Gouwe handjes.
Voor de kinderboeken:
- 1996 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Zoenen
- 1997 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Strelen
- 1999 - Tip van de Jonge Jury voor Vrijen
- 2000 - Tip van de Jonge Jury voor Vrijen
Externe links
- Officiële website (Gearchiveerd op 28 maart 2022)
- Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
- (en)
Haye van der Heyden in de Internet Movie Database
- ↑ Haye van der Heyden. Jeugdliteratuur.org. Gearchiveerd op 23 maart 2017.
- ↑ Haye van der Heyden, De VARA is nog niet toe aan vervelende zwarten
. de Volkskrant (10 december 2012). Gearchiveerd op 14 december 2018. Geraadpleegd op 12 oktober 2025. - ↑ VARA dumpt Van der Heyden wegens PVV-sympathie
. Algemeen Dagblad (11 december 2012). Geraadpleegd op 12 oktober 2025. - ↑ Haye van der Heyden: 'Als NSB-kind behoorde ik tot mindere soort'
. de Volkskrant (19 april 2016). Gearchiveerd op 5 oktober 2022. Geraadpleegd op 12 oktober 2025. - ↑ Haye van der Heyden en Rintje Ritsma op De Perstribune van MAX. De Perstribune (1 december 2019). Geraadpleegd op 12 oktober 2025.
- ↑ Suzanne Borgdorff, Haye van der Heyden stapt uit omroep Ongehoord Nederland na uitspraak over Holocaust
. Algemeen Dagblad (4 december 2019). Gearchiveerd op 30 april 2023. Geraadpleegd op 12 oktober 2025. - ↑ Suzanne Borgdorff, Haye van der Heyden uit Ongehoord Nederland na Holocaust-uitspraak
. Het Parool (4 december 2019). Gearchiveerd op 29 april 2023. Geraadpleegd op 12 oktober 2025. - ↑ Mede-initiatiefnemer Ongehoord Nederland vertrekt na kritiek op interview. NU.nl (4 december 2019). Gearchiveerd op 29 september 2022. Geraadpleegd op 12 oktober 2025.
- ↑ Haye van der Heyden ligt eruit bij PVV-omroep ON. Mediacourant (4 december 2019). Gearchiveerd op 1 oktober 2022. Geraadpleegd op 12 oktober 2025.
- ↑ Sander van Walsum, Haye van der Heyden: 'Ik maak lekker wat ik zelf wil, ik ben toch gecanceld'
. de Volkskrant (28 mei 2021). Geraadpleegd op 12 oktober 2025.
