Harry Wouters van den Oudenweijer
| Harry Wouters van den Oudenweijer | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Harry Wouters van den Oudenweijer in 1969 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Naam | Henricus Johannes Michael Wouters van den Oudenweijer | |||
| Bijnaam | Harry | |||
| Geboortedatum | 5 juli 1933 | |||
| Geboorteplaats | Elsendorp | |||
| Overlijdensdatum | 7 april 2020 | |||
| Overlijdensplaats | Zetten | |||
| Nationaliteit |  Nederland | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | paardensport | |||
| ||||
Henricus Johannes Michael (Harry) Wouters van den Oudenweijer (Elsendorp, 5 juli 1933[1] – 7 april 2020)[2] was een Nederlands springruiter. De combinatie was een onverwachte, Wouters leed aan astma en kon eigenlijk geen paard in zijn buurt velen, aldus zijn zoon in 2020. Zodra hij klaar was met een wedstrijd moest hij afstand nemen van zijn paard, waarop hij net gereden had en zich omkleden.
Familie
Hij was zoon van Maria Francisca Antonia Terhorst en veehouder Johannes Alardus Josephus Antonius Wouters van den Oudenweijer. [3] Broer Jan Wouters van den Oudenweijer (zelfde voornamen als zijn vader 1937-2023) zat ook in de paardensport; hij was betrokken bij Koninklijk Warmbloed Paard Nederland. Het gezin verhuisde nog voor de Tweede Wereldoorlog naar Elst.
Paardensport
Zijn naam als ruiter duikt voor het eerst op in 1955. Hij werd toen met schimmel gefotografeerd voor de boerderij in Elst, nadat hij een oefensessie in Frankrijk had gehad onder zijn leermeester Joacim Gruppelaar uit Ede. Daarbij werd al vermeld “succesvol”.[4] In 1956 werd hij tweede bij een springconcours in Appingedam met het Gruppelerpaard. Een jaar later was hij succesvol in Geneve. Daarna volgden nog enkele prijzen, maar zijn paard gaf ook wel eens een weigering. In december 1958 werd hij op diverse disciplines nummer 1 tijdens het Amsterdamsche springconcours (latere Jumping Amsterdam) gehouden in de Oude RAI. Hij won het Puissance springconcours en het Springconcours in tweede gedeelten. [5] Elf jaar later won hij De Grote Prijs CHIO in Rotterdam. [6] In 1976 werd hij nationaal springkampioen met Salerno. [7]
Op het Europese kampioenschap in Rome in 1977 behaalde de Nederlandse equipe bestaande uit Anton Ebben, Johan Heins, Henk Nooren en Harry Wouters van den Oudenweijer, onder leiding van chef d'équipe Ben Arts, de gouden medaille. Zij werden gehuldigd op het Piazza de Siena. Zij werden in datzelfde jaar ook gekozen tot de Nederlandse Sportploeg van het jaar.
In totaal haalde hij 25 Grand Prix overwinningen. Hij stopte met actieve wedstrijdsport in 1988. Daarna werd hij bondscoach van het jeugdteam van Oostenrijk en later van Indonesië, Maleisië en Thailand.
Wouters van den Oudenweijer is de vader van Patrick Wouters van den Oudenweijer, teammanager van TVM en samen met Rintje Ritsma in 1995 oprichter van de eerste commerciële schaatsploeg in Nederland.
Palmares
- 1958 - winnaar van de Grote Prijs Jumping Amsterdam met het paard Leutnant
- 1969 - winnaar van de Grote Prijs op het CHIO van Rotterdam met Abadan
- 1976 - Nederlands kampioen in Groningen met het paard Salerno
- 1977 - Europees kampioenschap in Rome: gouden teammedaille
Zie ook
- ↑ Strik, geld, beker en medaille voor Wouters v.d. Oudenweijer, Het Parool, 29-12-1958, op website Delpher.
- ↑ Oud ruiter Harry Wouters (86) overleden. Gearchiveerd op 5 december 2022.
- ↑ Burgerlijke Stand, vermelding geboorte Elsendorp. De Zuid-Willemsvaart (5 augustus 1933). Geraadpleegd op 20 oktober 2025 – via Delpher.
- ↑ Redactie, Bloeiende landelijke rijsport in Betuwe, Veluwe en Achterhoek. Arnhemsche Courant (2 juli 1955). Geraadpleegd op 20 oktober 2025 – via Delpher.
- ↑ Redactie, Mooie ruitersport in RAI. Algemeen Handelsblad (29 december 1958). Geraadpleegd op 20 oktober 2025 – via Delpher.
- ↑ Redactie, Harry Wouters sprong met Abadan in ruiterhemel. Algemeen Handelsblad (8 september 1969). Geraadpleegd op 20 oktober 2025 – via Delpher.
- ↑ ANP, Wouters springt eruit. Algemeen Dagblad (30 augustus 1976). Geraadpleegd op 20 oktober 2025 – via Delpher.