Guy van Bourgondië

Guy van Bourgondië, ook wel bekend als Guy van Brionne, was een lid van het Huis Ivrea die een claim had over het hertogdom Normandië in de elfde eeuw.

Guy van Bourgondië was de zoon van graaf Reinoud I van Bourgondië en zijn vrouw Adelheid van Normandië. Via zijn moeder was Guy verwant aan hertog Richard III van Normandië en van Willem de Veroveraar. Met Willem groeide hij op aan het hof van hertog Robert de Duivel. Willem schonk Guy het bezit over de kastelen van Brionne en Vernon, maar hij werd niet opgenomen in de kring van vertrouwelingen van Willem. Doordat hij niet blij was met zijn rol aan het hof van Willem, kwam Guy in opstand tegen zijn neef samen met een groep andere ontevreden Normandische edelen. De legermacht van de edelen werd door Willem en koning Hendrik I van Frankrijk in de Slag bij Val-ès-Dunes in de zomer van 1047 verslagen.^[1][2]

Volgens Ordericus Vitalis belegerde Willem Guy drie jaar lang in diens kasteel in Brionne en verleende uiteindelijk een pardon aan Guy. Guy trok vervolgens naar het graafschap Anjou om ten slotte naar Bourgondië terug te keren waar hij tien jaar lang zou trachten om zijn broers te onteigenen.^[3]