Grootkopsnuittor

Grootkopsnuittor
	mannetje
Taxonomische indeling
Rijk:	Animalia (Dieren)
Stam:	Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:	Insecta (Insecten)
Onderklasse:	Pterygota (Gevleugelde insecten)
Orde:	Coleoptera (Kevers)
Onderorde:	Polyphaga
Infraorde:	Cucujiformia
Superfamilie:	Curculionoidea
Familie:	Anthribidae (Boksnuitkevers)
Onderfamilie:	Anthribinae
Geslachtengroep:	Platystomini
Geslacht:	Platystomos
Soort
	Platystomos albinus; (Linnaeus, 1758); Originele combinatie; Curculio albinus
Synoniemen
	Anthribus albinus Geoffroy, 1762; Macrocephalus albinus Olivier, 1789; Platystomos desertus Schilsky, 1907; Platystomos desertus (Schilsky, 1907); Anthribus thierriati Viturat, 1895; Platystomos thierriati (Viturat, 1895); Platystomos uniformis Reitter, 1916; Platystomos uniformis (Reitter, 1916);
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
	Grootkopsnuittor op Wikispecies
Portaal	Biologie ; Insecten

De grootkopsnuittor^[1] (Platystomos albinus) is een kever uit de familie van de boksnuitkevers (Anthribidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Curculio albinus door Carl Linnaeus in een publicatie uit 1758. Hij leeft in loofbossen van Europa, het Midden-Oosten, Siberië, Kazachstan, China (Hebei) en Zuid-Korea.

Beschrijving

De grootkopsnuittor is een van de grootste boksnuitkevers. De imago lijkt sterk op een snuitkever, maar heeft geen knik in de antennes. Hij wordt acht tot twaalf millimeter, waarbij het mannetje meestal iets groter is dan het vrouwtje. Hij heeft ook langere antennes, die tot halverwege de dekschilden reiken. Bij het vrouwtje komen ze tot aan de achterstand van het halsschild.

Mannetjes
Vrouwtje
Vrouwtje; onderzijde

De kop van de grootkopsnuittor is relatief groot en spits. De kever is goed gecamoufleerd en erg variabel van kleur. De grondkleur varieert van lichtgrijs tot zwartbruin. De kop en dekschilden hebben meestal witte vlekken, die per exemplaar in grootte verschillen.

Leefwijze

De larve van de grootkopsnuittor leeft onder de schors van rottende of vermolmde eiken, beuken, berken, elzen en wilgen. Ook is hij aangetroffen tussen de eieren van schildluizen. Hij verpopt in een zelfgemaakte holte. De imago verschijnt tussen mei en september. Het is een roofinsect die op houtstapels, takken en vermolmde stronken naar voedsel zoekt.

Externe links

Kaarten met waarnemingen:

Bronnen

Jiří Zahradnik, Milan Chvála (1991). De grote encyclopedie der insekten, REBO Productions, p. 377
Alonso-Zarazaga, M.A., Barrios, H., Borovec, R., Bouchard, P., Caldara, R., Colonnelli, E., Gültekin, L., Hlaváč, P., Korotyaev, B., Lyal, C.H.C., Machado, A., Meregalli, M., Pierotti, H., Ren, L., Sánchez-Ruiz, M., Sforzi, A., Silfverberg, H., Skuhrovec, J., Trýzna, M., Velázquez de Castro, A. J. & Yunakov, N. N. (2023). Cooperative Catalogue of Palaearctic Coleoptera Curculionoidea. - Monografías electrónicas. Sociedad Entomologica Aragonesa. 2nd ed., Vol. 14, 780 pp. pag. 17.

Referenties

↑ Nederlands Soortenregister: Grootkopsnuittor Platystomos albinus

[1] Nederlands Soortenregister: Grootkopsnuittor Platystomos albinus

[1]