Grieks theater van Heraclea Minoa

Grieks theater van Heraclea Minoa, Sicilië
De U-vorm staat open naar de Middellandse Zee
Zittreden

Het Grieks theater van Heraclea Minoa was het theater van de voormalige Griekse stad Heraclea Minoa op het Italiaanse eiland Sicilië. Heraclea Minoa behoort tot de gemeente Cattolica Eraclea aan de zuidkust van het eiland. Het is een ruïne geworden sinds de Romeinse Tijd.

Historiek

Het theater dateert van de 4e eeuw, net zoals theaters elders in Sicilië. Sicilië behoorde tot Groot-Griekenland. Het theater van Heraclea Minoa is niet vermeld in een bron uit die tijd. Het bleef in gebruik bij de wisselende invloedssferen van Grieken en Carthagers. Na de komst van de Romeinen (3e eeuw v.Chr.) geraakte het theater van Heraclea Minoa langzaam in onbruik in de loop van de 2e en 1e eeuw v.Chr. Er werden huisjes aangebouwd op de plaats van houten podium, alsook tegen de buitenmuur van de tribune. Vanaf de 1e eeuw v.Chr. geraakte geheel Heraclea Minoa in verval, tot het herbevolkt werd in de 5e eeuw.[1]

In 1957 legden archeologen de site bloot.[2] De stenen bleken gevoelig aan erosie. Eerst werden de stenen in perspex ingepakt. Doch in de jaren 1980 werd een overkapping aangebracht over het theater.[3]

Beschrijving

De diameter van de cavea of halfcirkelvormige tribune bedraagt 51 m.[4]

De cavea bestaat uit tien rijen van zittrappen die uitgehouwen zijn in de rotsen. De opening van de cavea is naar het zuiden, met zicht op de Middellandse Zee. De tribune is ingedeeld in negen sectoren of kerkidès door middel van acht trappen. Voor de tribune werd een stenen eerste rij aangelegd voor de hoogwaardigheidsbekleders, genaamd de proedria. Hier zijn stenen rug- en armleuningen voorzien. Tussen de proedria en de eigenlijke tribune loopt een dienstgang.[5]

Achter de laatste rij zijn er resten te zien van wat een klein heiligdom moet geweest zijn, gewijd aan een godin.

Het podium was van hout en is bijgevolg verdwenen. Op de plek van het podium zijn tien gaten in de grond teruggevonden die doen vermoeden dat dit de steunpalen ervan waren.

Rond de orkestplaats werd een drainagekanaal gegraven, genaamd Eurypus, om regenwater af te leiden dat zich op de laagste plek zou ophopen.