Grand Prix Motorcross van Namen

Vanaf 1947 tot en met 2007 zakten elk jaar de beste motorcrosspiloten van de wereld af naar Namen. Daar waar de Grand Prix Motorcross van Namen, ook wel gekend als de Grand Prix van België ofwel de Grand Prix van Wallonië motorcross werd georganiseerd op het circuit van de Citadel van Namen. Het parcours werd uitgetekend tussen de bomen, straten en weggetjes die te vinden zijn in het Naamse stadspark. In 2008 'verhuisde' de GP naar Lommel (zie: Grand Prix motorcross van Limburg).[1]

Grand Prix van Namen

De GP van België in Namen was voor de motorcross wat het Circuit de Monaco is voor de Formule 1. Het parcours op de Citadel van Namen kon door zijn specifieke en extreme karakter echter op meer dan één punt de vergelijking met Monaco aan. Zo liep het parcours tussen vele bomen en liet het de piloten diepe afdalingen maken om vervolgens uit te komen op de straat, voor de gelegenheid bedekt met een laagje zand. Deze Grand Prix was bij het motorcrosspubliek uitzonderlijk geliefd. Britten, Amerikanen, Russen, Finnen, Zweden... iedereen met een hart voor motorcross wou dit legendarische schouwstuk minstens eenmaal meegemaakt hebben.

Droefenis was dan ook alom tegenwoordig toen in 2007 de stekker uit de organisatie ging toen Namur MX Events enkele oudgedienden zag afzwaaien en er geen opvolger werd gevonden voor voorzitter Pierre Chonquerez. De Grand Prix van België gaat sindsdien door in Lommel, met uitzondering van 2012 en 2013. Toen haalde Edmond Detry de Belgische Grand Prix terug naar Wallonië. De Grand Prix ging door in Bastenaken. Deze Naamse zakenman had echter grotere plannen en onderzocht de mogelijkheid van een nieuwe Belgische Grand Prix op de Citadel van Namen. De man sprak luidop van een Grand Prix in 2015 en de Motorcross der Naties in 2025. Maar hij en de hele motorcrossgemeenschap kregen een koude douche, toen duidelijk werd dat het parcours niet meer voldeed aan de moderne veiligheids- en faciliteitseisen.[2] Doordat de Citadel meer is dan een historisch motorcrossparcours kunnen deze ingrijpende veranderingen niet worden doorgevoerd. Een Grand Prix op de Citadel van Namen lijkt in de toekomst dan ook enorm onwaarschijnlijk.

Bierstop

In 1988 werd Eric Geboers wereldkampioen op de Citadel van Namen. Het was toen echter niet de Belg zelf die de Grand Prix wedstrijd won, maar wel de Zweed Håkan Carlqvist. De Zweed, gemotiveerd door het feit dat geen enkel interessant team hem een aanbieding had gedaan voor het volgende seizoen, reed verschroeiend snel. Carlqvist had maar één bedoeling: de sceptici ongelijk geven en de tegenstand tot amateurs degraderen. Dit zette de Zweed nog eens extra in de verf door aan het bij motorcrossfans bekende Château du Monument een biertje binnen te gieten.[3] Carlqvist eindigde uiteindelijk op een verdienstelijke tiende plaats in de eindstand van het wereldkampioenschap. Na zijn stunt hield hij de eer aan zichzelf en hing de motorcrosslaarzen aan de wilgen.

Eric Geboers' afscheid

Eric Geboers won slechts één keer op de legendarisch piste die zich uitspreidde over de Citadel van Namen. Toen hij dit deed, in 1990, kroonde hij zich meteen voor de vijfde keer tot wereldkampioen. Ter plaatse kondigde hij tevens meteen z'n afscheid van het actieve motorcross aan. Meteen na de wedstrijd werd Geboers opgepikt door een helikopter om zijn vijfde wereldtitel en het nieuws omtrent zijn pensionering aan het Belgische sportpubliek te vertellen in het druk bekeken Sportweekend op de toenmalige BRT.[4]

Onverslaanbare Stefan Everts

Stefan Everts verloor nooit één Grand Prix op de Citadel van Namen. De technisch begenadigde piloot won zijn eerste Grand Prix op deze mythische grond in 1998[5]. Dit deed de man uit Neeroeteren als wild card piloot op een uniek voor hem gebouwde Honda. De Limburger die dat jaar uitkwam in het WK 250cc, maakte een gelegenheidsuitstapje naar de 500cc-klasse en won overtuigend beide manches, waarin zijn voorsprong zo groot was, dat hij tijdens de tweede reeks even kon stoppen om te drinken, naar het voorbeeld van Håkan Carlqvist die dit tien jaar eerder presteerde in 1988. Dit was nog maar de eerste van zijn in totaal zeven Grand Prix overwinningen op de Citadel.

Na de eerste overwinning op de Citadel duurde het door blessureleed tot 2001 voordat Stefan Everts opnieuw aan de start verscheen in een wedstrijd op de Citadel. Van 2001 tot en met zijn afscheid in 2006 won Everts alle Grand Prix's waaraan hij deelnam op de Citadel. In 2003 won hij op één dag zelfs zowel de MXGP als de 125cc Grand Prix van België op het mythische parcours. Op het einde van zijn carrière stond de teller dan ook op zeven Grand Prix overwinningen in de hoofdstad van het Waals Gewest, evenveel als 'Mister Motocross' Roger De Coster.

Supermoto Grand Prix

Tijdens de Grand Prix motorcross in 2005 werd in het nevenprogramma een manche om het wereldkampioenschap Supermoto betwist. Het parcours dat uitgetekend was op de Esplanade volgde deels het motorcrossparcours. Het andere deel bevond zich op het asfalt van de Esplanade boven op de Citadel.

Resultaten

JaarMXDN
19511. Vlag van België België2. Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië3. Vlag van Frankrijk Frankrijk
Jaar500cc
1952Vlag van België Victor Leloup
1953Vlag van België René Baeten
1954Vlag van België René Baeten
1955Vlag van Verenigd Koninkrijk John Draper
JaarMXDN
19561. Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië2. Vlag van Zweden Zweden3. Vlag van België België
Jaar500cc250cc
1957Vlag van Zweden Sten LundinVlag van Duitsland Willi Oesterle
1958Vlag van België René BaetenVlag van Tsjecho-Slowakije Jaromír Čížek
JaarMXDN
19591. Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië2. Vlag van Zweden Zweden3. Vlag van België België
Jaar500cc
1960Vlag van Zweden Bill Nilsson
1961Vlag van Zweden Sten Lundin
1962Vlag van Verenigd Koninkrijk John Burton
1963Vlag van Zweden Rolf Tibblin
1964Vlag van Verenigd Koninkrijk Jeff Smith
JaarMXDN
19651. Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië2. Vlag van België België3. Vlag van Zwitserland Zwitserland
Jaar500cc
1966Vlag van Verenigd Koninkrijk Arthur Mampkin
1967Vlag van Duitse Democratische Republiek Paul Friedrichs
1968Vlag van Zweden Bengt Åberg
1969Vlag van België Roger De Coster
1970Vlag van België Roger De Coster
1971Vlag van België Roger De Coster
1972Vlag van België Roger De Coster
1973Vlag van Duitsland Willy Bauer
1974Vlag van België Roger De Coster
1975Vlag van België Roger De Coster
1976Vlag van België Roger De Coster
1977Vlag van Finland Heikki Mikkola
1978Vlag van Finland Heikki Mikkola
1979Vlag van België André Malherbe
1980Vlag van België André Malherbe
1981Vlag van Zweden Håkan Carlqvist
1982Vlag van België André Vromans
1983Vlag van Zweden Håkan Carlqvist
1984Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Thorpe
1985Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Thorpe
1986Vlag van België Georges Jobé
1987Vlag van Oostenrijk Heinz Kinigadner
1988Vlag van Zweden Håkan Carlqvist
1989Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Thorpe
1990Vlag van België Eric Geboers
1991Vlag van België Jacky Martens
1992Vlag van Verenigd Koninkrijk Kurt Nicoll
1993Vlag van België Jacky Martens
1994Vlag van Zweden Marcus Hansson
1995Vlag van België Johan Boonen
1996Vlag van Nieuw-Zeeland Shayne King
1997Vlag van Nieuw-Zeeland Darryl King
1998Vlag van België Stefan Everts
1999Vlag van Zweden Peter Johansson
Jaar500cc250cc125cc
2000Vlag van België Joël SmetsVlag van Frankrijk Yves Demaria
2001Vlag van België Stefan EvertsVlag van Frankrijk Mickaël PichonVlag van Verenigd Koninkrijk James Dobb
JaarMXDN
20011. Vlag van Frankrijk Frankrijk2. Vlag van België België3. Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Jaar500cc (MX3)250cc (MX1/MXGP)125cc (MX2)
2003Vlag van België Cédric MelotteVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
2004Vlag van België Stefan EvertsVlag van Italië Antonio Cairoli
2005Vlag van België Stefan EvertsVlag van Australië Andrew McFarlane
2006Vlag van België Stefan EvertsVlag van Italië Antonio Cairoli
2007Vlag van Frankrijk Sébastien PourcelVlag van Italië Davide Guarneri

Zie ook

Referenties