Gordon Langford

Gordon Langford, geboren Gordon Maris Colman (Edgware, 11 mei 1930 – Devon, 18 april 2017), was een Brits componist, arrangeur, trombonist en pianist. Alhoewel hij vooral als componist en arrangeur in de brassbandwereld en voor koperensembles bekend is, won hij in 1971 met zijn mars vanuit de Colour Suite voor orkest de Ivor Novello prijs.

Langford kreeg op vijfjarige leeftijd pianoles. Toen hij negen jaar was, werd zijn eerste compositie in een openbaar concert uitgevoerd. Twee jaar later had hij zelf zijn debuut als piano solist met een uitvoering van het Concert nr. 23 in A majeur voor piano en orkest, KV 488 van Wolfgang Amadeus Mozart. Vanaf 1947 kon hij met een studiebeurs piano, trombone en compositie aan de Royal Academy of Music in Londen bij onder anderen Norman Demuth (compositie) studeren.

Gedurende zijn dienst in het Britse leger was hij trombonist van de Royal Artillery Band in Woolwich. Met deze militaire muziekkapel trad hij ook als solopianist in een BBC-live-uitzending in 1951 op. Vervolgens werkte hij als pianist voor diverse orkesten, balletscholen en in restaurants, als trombonist was hij lid van een reisoperagezelschap (D'Oyly Carte Opera Company), speelde als vibrafonist met een jazzgroep en was lid van een bordorkest op een schip. In de jaren 1960 was hij werkzaam als pianist, arrangeur en componist voor diverse BBC-programma's zoals Music in the Air, Melody around the World, Lines From My Grandfather's Forehead, Thanks for the Memory, Friday Night Is Music Night, The Radio Orchestra Show en At the Piano. Verder verzamelde hij ervaring in de organisatie en programmering van de Light Music Festivals in de Royal Festival Hall in Londen.

Als arrangeur bewerkte hij meerdere stukken voor de bekende a capellagroep The King's Singers. Als componist is hij vooral bekend voor zijn talrijke werken voor brassband en voor het bekende koperensemble Philip Jones Brass Ensemble. Voor verschillende filmmuziek van een aantal andere componisten (Henry Mancini, Jerry Goldsmith, John Williams etc.) maakte hij de orkestratie. Hij won twee keer de compositiewedstrijd voor brassbands van de Europese Radio-unie met zijn composities Leviathan March en A Foxtrot between Friends. Naast de Ivor Novello prijs in 1971 ontving hij in 1994 de "Gold Badge of Merit (Gouden teken van Verdienste)" van de British Academy of Songwriters, Composers and Authors. In 2011 werd hij onderscheiden met een Fellowship of the Royal Academy of Music (FRAM).

Gordon Langford overleed in 2017 op 86-jarige leeftijd in zijn woning in Devon.^[1][2]

• Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
• Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The Heritage Encyclopedia of Band Music – Composers and Their Music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
• Sheila Tracy: Who's Who in Popular Music – The British Music Scene, Tadworth, Surrey: World's Work Ltd, 1984, ISBN 978-0-437-17601-1
• Patrick Gammond, Raymond Horricks: Music on Record 1: Brass Bands, Cambridge: Patrick Stephens, 1980. 152 p., ISBN 978-0-850-59366-2

• (en) Biografie door David Ades op de internetpagina van de "Robert Farnon Society"
• (en) Interview met de componist op de internetpagina van "British Musical Theatre" (gearchiveerd)
• (en) Biografie op de internetpagina van "NymetMusic"^{[dode link]}
• (en) Biografie op de internetpagina van "The Jubilate Group" (gearchiveerd)
• (en)  Gordon Langford in de Internet Movie Database