Giosuè Fiorentino
| Giosuè Fiorentino | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Ondersstaatssecretaris | ||||
| Algemeen | ||||
| Geboortedatum | 4 november 1898 | |||
| Geboorteplaats | Palma di Montechiaro, koninkrijk Italië | |||
| Overlijdensdatum | 4 oktober 1977 | |||
| Overlijdensplaats | Palma di Montechiaro, republiek Italië | |||
| Regio | Sicilië | |||
| Land |  Italië | |||
| Partij | Italiaanse Socialistische Partij | |||
| Titulatuur | Ingenieur | |||
| Alma mater | Polytechnische universiteit Milaan | |||
| Functies | ||||
| 1924-? | Burgemeester van Palma di Montechiaro | |||
| 1946-1948 | Parlementslid in de Constituante | |||
| 1946-1947 | Onderstaatssecretaris voor Luchtvaart | |||
| 1947-1947 | Onderstaatssecretaris voor Koopvaardij | |||
| 1953-1958 | Afgevaardigde Camera dei Deputati | |||
| ||||
Giosuè Fiorentino (Palma di Montechiaro, 4 november 1898 – aldaar, 4 oktober 1977) was een socialistisch burgemeester van zijn geboortedorp tijdens het fascistisch bewind in het koninkrijk Italië. Later, bij de overgang van monarchie naar republiek, was hij onderstaatssecretaris in de eerste regering van de republiek, en in de jaren 1950 lid van de Kamer van Afgevaardigden of Camera dei Deputati.
Levensloop
Fiorentino groeide op in Palma di Montechiaro op het eiland Sicilië. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vocht hij aan het front in Noord-Italië, waar hij getroffen werd door hongersnood. Hij stelde een kookboekje op om toch nog eenvoudige maaltijden klaar te maken.[1][2]
Na de oorlog bleef hij in Noord-Italië. Hij studeerde voor ingenieur aan de Politecnico di Milano.[3]
Na het behalen van zijn diploma keerde Fiorentino naar zijn geboortedorp Palma di Montechiaro terug. Hij sloot zich aan bij de Italiaanse Socialistische Partij. In het jaar 1924 was hij burgemeester van Palma di Montechiaro. Het fascistisch bewind dreigde hem af, doch hij ontsnapte aan een moordaanslag. Fiorentino ging nadien aan de slag als ingenieur.
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd Fiorentino bekend door zijn verkiezing in de Constituante.[4] De Constituante verzekerde de overgang van de monarchie naar de republiek. Hij zetelde er van 1946 tot 1948. In deze periode trad hij toe tot twee regeringen. In het Kabinet-De Gasperi II (13.7.1946-28.1.1947), dat de eerste regering was van de republiek, was Fiorentino onderstaatsecretaris voor Luchtvaart. Dit was zowel voor de burgerlijke luchtvaart als voor de luchtmacht. Hij was toegevoegd aan minister Mauro Cingolani.[5] Hij bleef onderstaatssecretaris in het volgende Kabinet, Kabinet-De Gasperi III (2.2.1947-31.5.1947). Hij had er ditmaal de portefeuille van Koopvaardij bij minister Salvatore Aldisio.[6]
In het jaar 1953 keerde Fiorentino terug naar de landelijke politiek. Hij zetelde namens de PSI als afgevaardigde in de Camera dei Deputati. Dit bleef hij tot 1958. Hij besteedde aandacht aan de normen voor mijnen te exploiteren, onder meer zwavelmijnen, en voor de slachtofferhulp van de aardbeving van 1952 in de provincie Catania.[7]
- ↑ (en) Montanari, Massimo, Beth Archerd Brombert, translator (2010). Italian identity in the kitchen, on food and the nation (Vertaald van het Italiaans naar het Engels). Columbia University Press, New York, "The number of Italians increases", p. 55. ISBN 978-0-231-53508-3.
- ↑ Zijn nicht bracht jaren later de notities met zijn recepten naar buiten.
- ↑ (en) Dickie, John (2023). Delizia: the epic history of Italians and their food. Hodder and Stoughton, Londen, "Chapter 13. Genoa 1884-1918. Emigrants and prisoners". ISBN 978-1-393-72705-1.
- ↑ (it) Fiorentino Giosuè. Dati personali e incharichi nella Costituente. Camera dei Deputati, Rome.
- ↑ (it) Governo De Gasperi II, primo governo della Repubblica. Governi dal 1943 ad oggi. Presidenza del Consiglio dei Ministri, Palazzo Chigi, Rome.
- ↑ (it) Governo De Gasperi III. Governi dal 1943 ad oggi. Presidenza del Consiglio dei Ministri, Palazzo Chigi, Rome.
- ↑ (it) Giosue' Fiorentino (Portale Storico). Deputati. Camera dei Deputati, Rome.