Giorgio Abetti

Giorgio Abetti
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	5 oktober 1882
Geboorteplaats	Padua
Overlijdensdatum	24 augustus 1982
Overlijdensplaats	Florence
Beroep	astronoom,[1] natuurkundige, academisch docent
Lid van	Internationale Astronomische Unie,[2] Accademia Nazionale dei Lincei, Accademia Nazionale dei Lincei, Royal Academy of Italy
Academische achtergrond
Alma mater	Universiteit Sapienza Rome, Universiteit van Padua
Promotor(s)	Antonio Abetti
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	astronomie
Prijzen en erkenningen	Jules Janssensprijs (1937), Honorary Fellow of the Royal Society of Edinburgh (7 april 1955)[2]

Giorgio Abetti (Padua, 5 oktober 1882 – Florence, 24 augustus 1982) was een Italiaans zonneastronoom.

Hij was de zoon van de astronoom Antonio Abetti. Hij studeerde aan de Universiteiten van Padua en Rome.

Hij begon in het observatorium van de Pauselijke Universiteit Gregoriana te Rome als assistent-astronoom. In 1921 volgde hij zijn vader op als hoofd van de Sterrenwacht van Arcetri bij Florence tot 1957. Op hetzelfde moment werd hij professor aan de Universiteit van Florence en was dit eveneens tot 1957.

Hij is vooral bekend vanwege zijn expedities naar Siberië in 1936 en Soedan in 1952 voor de waarneming van zonsverduisteringen. Hij was gastprofessor aan de Universiteit van Caïro in 1948-'49. In 1938 werd hij ondervoorzitter van de International Astronomical Union.

• Hij kreeg de Medaglia d'argento van de Italiaanse Geografische Sociëteit in 1915.
• De Premio reale van de Accademia dei Lincei kreeg hij in 1925.
• In 1937 kreeg hij de Janssen medaille.
• De krater Abetti op de maan en de planetoïde 2646 Abetti zijn naar hem en zijn vader genoemd.

Hij is auteur van meerdere boeken over astronomie.

• Handbook of Astrophysics
• Nebulae and Galaxies
• Solar Research
• Stars and Planets
• The Exploration of the Universe
• The History of Astronomy (1952, Engelse editie)
• The Sun (1963)

1. ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 25 juni 2015.
2. 1 2 Former Fellows of The Royal Society of Edinburgh 1783 – 2002, Part 1; geraadpleegd op: 19 oktober 2019; pagina('s): 4.