Ghost in the Machine

Ghost in the Machine
Album van The Police
Uitgebracht	2 oktober 1981
Opgenomen	1981
Genre	New wave, postpunk, reggaerock, avantpop
Duur	41:03
Label(s)	A&M Records
Producent(en)	The Police, Hugh Padgham
Chronologie
Zenyatta Mondatta (1980)   1981 Ghost in the Machine   Synchronicity (1983)
(en) Allmusic-pagina (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina
Portaal    Muziek

Ghost in the Machine is het vierde studioalbum van de Britse rockband The Police, uitgebracht op 2 oktober 1981. Het album bracht de hitsingles Every Little Thing She Does Is Magic en Spirits in the Material World voort.

De titel "Ghost in the Machine" is afgeleid van het boek The Ghost in the Machine van Arthur Koestler, ook veel tracks op het album zijn uit dit nummer geïnspireerd. In zijn jonge jaren was Sting een fervent lezer van Koestler. Koestler zei dat hij "lichtelijk gecharmeerd" was van de hommage. In de documentaire Can't Stand Losing You: Surviving the Police uit 2012 merkte Andy Summers op dat de titel toepasselijk voelde, aangezien hij destijds in een scheiding zat en de verhouding tussen de bandleden tijdens de productie slecht was.

Op het album kenmerkt de band zich door een verruimd geluidsbeeld en diepere thema's. Elektronische invloeden en prominente keyboards geven het geluid een modernere en meer gelaagde sfeer, terwijl jazz- en reggae-elementen nog steeds de basis vormen van hun stijl. De nummers variëren van politiek getinte, donkere songs tot energieke en melodieuze pop, waarmee de band op zoek is naar een balans tussen maatschappijkritiek en persoonlijke verhalen. Het album opent opvallend met synth-gedreven reggae en wisselt krachtige, melancholische tracks af met vrolijkere nummers. De teksten behandelen onderwerpen variërend van existentiële vragen tot verlangen naar verbinding in een vervreemde wereld. Ondanks de groeiende artistieke spanningen binnen de band, komt de muzikale samenwerking tot uiting in rijke arrangementen en een soms rauwe emotionaliteit.^[1] De liedjes op het album werden opgenomen tussen januari en september 1981 tijdens sessies op Montserrat en in Québec, onder leiding van producer Hugh Padgham. Hiermee was het het eerste Police-album dat niet werd opgenomen in de Wisseloordstudio's in Hilversum.

The Police had het vorige album Zenyatta Mondatta binnen een krappe deadline van vier weken had geproduceerd, onder druk van de platenmaatschappij om een album op de markt te brengen. De band besloot het wat rustiger aan te doen met de opnames van "Ghost in the Machine". Het album markeerde een verandering in de muzikale richting van The Police, met meer blazers en synthesizers dan op eerdere Police-albums. Hierdoor was Andy Summers teleurgesteld in het album. Sting vond de vorige Police-albums te commercieel en wilde een album maken dat afweek van de voorgangers.^[2]

Desondanks was "Ghost in the Machine" een groot succes. Het album was goed voor een nummer 1-notering in de Britse albumlijst. Rolling Stone zette het album op nummer 322 in hun lijst van The 500 Greatest Albums of All Time, terwijl Q het op nummer 76e zette in hun lijst van de "100 Greatest British Albums Ever". Pitchfork zette het album op de 86e positie in hun lijst met de 100 beste albums van de jaren '80. De albumcover staat op nummer 45 in de "50 Greatest Album Covers" van VH1. In de Nederlandse Album Top 100 haalde het album eveneens de nummer 1-positie.

Alle nummers zijn geschreven door Sting, tenzij anders is aangegeven. Het album bestaat uit de volgende nummers: