Gerrie den Hartog

Hij begon met voetbal bij de Rotterdamse club SIOD. Na de oorlog speelde hij als rechtshalf in het eerste elftal van deze vierdeklasser. Eind jaren veertig moest hij zijn militaire dienstplicht vervullen in Nederlands-Indië. Hij was gelegerd op Sumatra waar hij voetbalde voor het militaire elftal van Medan. Vlak voor het einde van zijn diensttijd werd op 11 februari 1950 een afscheidswedstrijd gehouden tegen het Indonesische bondselftal.^[2] Aad Bak, speler van Excelsior, verbleef in dezelfde periode als militair in Nederlands-Indië. Samen keerden ze in maart 1950 met het schip de Waterman terug naar Nederland. Tijdens de bootreis werd Den Hartog door Bak gepolst om voor Excelsior uit te komen.^[3] Den Hartog stemde toe en maakte op 24-jarige leeftijd zijn debuut in het seizoen 1950/51 in de Tweede klasse.

Excelsior was in 1948 uit de hoogste voetbalklasse gedegradeerd. De club moest in die tijd Aad Bak, Nol Braams en Lo Dörr drie seizoenen missen vanwege hun militaire diensttijd in Nederlands-Indië. Na een verblijf van vier jaar in de Tweede klasse, pakte Excelsior in het seizoen 1951/52 het kampioenschap. Den Hartog speelde als middenvelder alle competitieduels mee waarin hij negen doelpunten scoorde.^[4] Excelsior speelde nacompetitie voor promotie. Samen met Helmondia eindigde Excelsior bovenaan, waardoor een beslissingswedstrijd volgde op 22 juni 1952 op het terrein van NAC in Breda. Door een treffer van Bak (1-0) keerde Excelsior terug naar de Eerste klasse.^[5]

Excelsior maakte in november 1954, na de fusie tussen de voetbalbonden NBVB en KNVB, de overstap naar het betaald voetbal. Voor Den Hartog en zijn medespelers veranderde er niet veel. Ze bleven drie avonden in de week trainen, even veel als in de amateurtijd. Den Hartog was semiprof en werkte overdag in zijn zaak, een wasserij in Rotterdam.^[6]

Den Hartog kwam ook uit voor het Rotterdams elftal.^[7] Hij was op 27 maart 1958 aanvoerder van het Rotterdamse team^[8] dat aantrad tegen de Engelse topclub Tottenham Hotspur. De wedstrijd in stadion De Kuip vond plaats ter gelegenheid van het staatsbezoek van de Britse koningin Elizabeth aan Nederland. De Rotterdammers, met onder meer Coen Moulijn, Kees Rijvers en Faas Wilkes in de gelederen, gingen voor 40.000 toeschouwers met 1-4 onderuit.^[9]

Bij de nieuwe competitieopzet in 1956, met de invoering van drie divisies, werd Excelsior ingedeeld in de Eerste divisie B. Den Hartog werd op 16 maart 1958 gehuldigd door Excelsior-voorzitter Henk Zon voor zijn tweehonderdste wedstrijd.^[10] In de zomer van 1959 was hij gestopt. Maar hij keerde in februari 1960 als amateur terug in het eerste elftal. Excelsior verkeerde in degradatiegevaar en deed daarom een beroep op hem.^[11] In december 1961 speelde hij zijn driehonderdste wedstrijd en hij was tevens tien jaar aanvoerder van Excelsior.^[12] Hij verhuisde in zijn laatste jaren van het middenveld naar de verdediging. In zijn afscheidsjaar 1961/62 eindigde Excelsior op de tweede plaats, de beste prestatie tot dan toe als profclub. Op 36-jarige leeftijd beëindigde hij zijn spelersloopbaan en hij werd trainer van de amateurtak van Excelsior.

Den Hartog overleed op 76-jarige leeftijd op 24 december 2002 in Rotterdam.^[13]