Georges Gilkinet
| Georges Gilkinet | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
| Geboortedatum | 25 januari 1971 | |||
| Geboorteplaats | Namen | |||
| Regio |  Wallonië | |||
| Land | .svg.png){kind=small} België | |||
| Partij | Ecolo | |||
| Vicepremier en minister van Mobiliteit, belast met de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen | ||||
| Aangetreden | 1 oktober 2020 | |||
| Einde termijn | 3 februari 2025 | |||
| Regering | De Croo | |||
| Niveau | federaal | |||
| Voorganger | François Bellot | |||
| Opvolger | Jean-Luc Crucke | |||
| Andere functies | ||||
| 2007-2020 | Kamerlid | |||
| 2007-2010 | Plaatsvervangend lid Raadgevende Interparlementaire Beneluxraad | |||
| 2018-2020 | Fractieleider | |||
| 2012-2020 | Gemeenteraadslid Assesse | |||
| 2024-heden | Gemeenteraadslid Assesse | |||
| Officiële website | ||||
| ||||
Georges Gilkinet (Namen, 25 januari 1971) is een Belgisch politicus voor Ecolo.
Levensloop
Gilkinet behaalde in 1993 het diploma van licentiaat in de sociale communicatie, optie journalistiek aan het IHECS in Brussel. Hij werkte van 1990 tot 2005 als freelance journalist voor de regionale tv-zender Canal C, waar hij sportreportages verzorgde.
Hij was van 1993 tot 1995 als animator en opleider van animatoren actief in de jeugdwerkorganisatie Jeunesse et Santé, verbonden aan de Christelijke Mutualiteit. Daarna was hij van 1995 tot 2001 secretaris-generaal van de katholieke jeugdraad CJC, de koepelorganisatie van Franstalige katholieke jeugdorganisaties. Hij was ook actief betrokken bij de Franstalige Jeugdraad CJEF en richtte mee CESSOC op, een organisatie voor werkgevers in de sociaal-culturele sector. In 2001 zette Gilkinet zijn eerste stappen in de politiek en werd hij tot 2004 medewerker op het kabinet van Jean-Marc Nollet, toenmalig minister van Jeugd in de Franse Gemeenschapsregering. Hij werkte er mee het decreet over huiswerkbegeleiding uit en was betrokken bij het opzetten van een actie om lagereschoolkinderen in contact te brengen met de pers. Vervolgens was Gilkinet van 2004 tot 2007 politiek raadgever voor Ecolo in de Kamer van volksvertegenwoordigers.
In juni 2007 werd Gilkinet zelf voor het eerst verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de kieskring Namen. Hij was er tot 2012 actief in de commissie Sociale Zaken en vervolgens was hij van 2012 tot 2014 voorzitter en van 2014 tot 2020 vast lid van de Kamercommissie Financiën en Begroting en van 2019 tot 2020 vast lid van de commissie Grondwet en Institutionele Vernieuwing. Als Kamerlid specialiseerde hij zich in de strijd tegen fiscale fraude en financiële criminaliteit en was hij een actief lid van verschillende bijzondere commissies of onderzoekscommissies, zoals de bijzondere commissie naar de omstandigheden van de ontmanteling van de Dexia-groep (2011-2012) en de bijzondere commissies naar de betrokkenheid van Belgen bij de Panama Papers (2017). Van 2007 tot 2010 zetelde hij tevens als plaatsvervangend lid in de Raadgevende Interparlementaire Beneluxraad.
In 2017-2018 speelde Gilkinet als ondervoorzitter een belangrijke rol in de onderzoekscommissie naar het corruptieschandaal Kazachgate. Een van de betrokkenen in deze zaak, zakenman Patoch Sjodijev, ondernam juridische stappen tegen hem naar aanleiding van een aantal uitspraken die hij in de pers had gedaan.[1] In dezelfde periode werd slachtoffer van hacking, waarbij in de richting van het beladen dossier werd gekeken.[2][3]
In 2019 verklaarde de rechtbank van eerste aanleg van Namen de door Sjodijev tegen Gilkinet ingediende klacht niet ontvankelijk wegens diens statuut van parlementslid.[4] De zakenman tekende beroep aan tegen de beslissing.[5] Op 28 januari 2021 oordeelde het Hof van Beroep in Luik Georges Gilkinet schuldig aan het uitspreken van laster. Op 24 november 2022 bevestigde het Hof van Cassatie de gronden van de gerechtelijke veroordeling van Georges Gilkinet en gaf Patoch Sjodijev op die manier gelijk.[6]
In november 2018 volgde Gilkinet Jean-Marc Nollet op als voorzitter van de Ecolo/Groen-fractie in de Kamer, een functie die hij afwisselend uitoefende met Kristof Calvo.[7] Hij bleef fractieleider tot in oktober 2020.
Vanaf oktober 2020 was Gilkinet vicepremier en minister van Mobiliteit en NMBS in de regering-De Croo.[8] Hij werd niet opnieuw verkozen bij de Kamerverkiezingen van juni 2024.[9] Bij het installeren van de regering-De Wever op 3 februari 2025 eindigde zijn ministerschap.
Van 1997 tot 2003 was Gilkinet bestuurder van de Naamse afdeling van de Christelijke Mutualiteiten. In juli 2025 werd hij voorgedragen om op 1 januari 2026 Alexandre Verhamme op te volgen als directeur-generaal van de Franstalige vleugel van de Christelijke Mutualiteit. Reeds in september 2025 trad hij in functie bij de Christelijke Mutualiteit om een integratieproces te doorlopen en zich aan de zijde van zijn voorganger voor te bereiden op zijn toekomstige functie.[10]
Op lokaal politiek niveau was Gilkinet van december 2012 tot oktober 2020 gemeenteraadslid en voorzitter van de gemeenteraad in Assesse. Na de lokale verkiezingen van oktober 2024 werd hij opnieuw gemeenteraadslid. Tevens werd Gilkinet benoemd tot ridder in de Leopoldsorde.
Onderscheiding
- Ridder in de Leopoldsorde
- ↑ (fr) Kazakhgate : Georges Gilkinet définitivement condamné pour préjudice moral à l’encontre du milliardaire Patokh Chodiev. RTBF. Gearchiveerd op 29 maart 2023. Geraadpleegd op 27 februari 2023.
- ↑ Kazachgate: Ecolo-parlementslid Georges Gilkinet doelwit van hackers, Knack, 29 mei 2017. Gearchiveerd op 24 juli 2021.
- ↑ Overzicht: wie is wie in regering-De Croo?, Knack, 30 september 2020. Gearchiveerd op 2 december 2021.
- ↑ (fr) Clevers, Antoine, Patokh Chodiev perd en justice face au député Écolo Georges Gilkinet. La Libre.be. Gearchiveerd op 27 februari 2023. Geraadpleegd op 27 februari 2023.
- ↑ (fr) Clevers, Antoine, Patokh Chodiev va en appel contre Georges Gilkinet (Écolo). La Libre.be. Gearchiveerd op 14 februari 2023. Geraadpleegd op 27 februari 2023.
- ↑ (fr) "La Cour de Cassation confirme la condamnation de Georges Gilkinet", Le Soir, 4 januari 2023. Gearchiveerd op 4 februari 2023. Geraadpleegd op 27 februari 2023.
- ↑ (fr) Georges Gilkinet nouveau chef de file Ecolo à la Chambre, La Libre, 14 november 2018.
- ↑ Georges Gilkinet, nieuwe federale minister van Mobiliteit, Transportmedia, 1 oktober 2020. Gearchiveerd op 12 februari 2021.
- ↑ Van Marino Keulen over Georges Gilkinet tot Jean-Marc Nollet: zij raakten niet verkozen en verdwijnen uit parlement, VRT NWS, 10 juni 2024.
- ↑ (fr) Assesse : Georges Gilkinet devient directeur général de la Mutualité Chrétienne, L'Avenir, 7 juli 2025.
| Voorganger: François Bellot |
Belgisch minister van Mobiliteit 2020-2025 |
Opvolger: Jean-Luc Crucke |