George Bland

George kreeg zijn eerste onderwijs van familieleden van vaders kant. Hierna is niet geheel duidelijk hoe zijn verdere opleiding verliep. Hij zou aan een studie zijn begonnen te Oxford die hij in 1788 voortijdig afbrak om zich in Cheltenham aan te sluiten bij het theatergezelschap Watson's Company. Het is echter waarschijnlijker dat hij nooit in Oxford is begonnen aan een studie en reeds in 1785 als acteur actief was in York. In dat jaar werd namelijk melding gemaakt van een acteur met de naam Master Francis: George zou dan deze artiestennaam dragen vanwege zijn moeder Grace, die al enige tijd in York acteerde onder de naam Mrs Francis. Tegelijkertijd was ook Georges zuster Dorothea (destijds beter bekend als Mrs Jordan) in York werkzaam bij het theater, dus Georges aanwezigheid in deze stad lijkt zeer aannemelijk.

In 1786 bleek George Bland in Londen te zijn. In oktober van dat jaar sprak de Londense pers namelijk over een veelbelovende acteur die de broer was van Mrs Jordan. Zij aanwezigheid in Londen wordt verder bevestigd door de vermelding van zijn naam op de loonlijst uit 1786/1787 van het Drury Lane Theater.

Op 28 juli 1787 speelde George Bland in Leeds de rol van Sebastian in Twelfth Night, met zijn zus Viola als tegenspeelster. De reacties op zijn spel waren positief. Hierna speelde hij Lionel in het stuk Lionel and Clarissa, eveneens in Leeds. Bland reisde hierna het hele land door, waarbij hij onder andere speelde in Dundee, Glasgow en York. In Edinburgh werkte hij in het theater van zijn oom John. Vaak speelde hij op het podium samen met zijn zus Mrs Jordan.

In 1788 was de leiding van het Londense theater Drury Lane in handen gekomen van John Kemble. Mrs Jordan werkte hier als actrice en probeerde haar broer George Bland ook op de loonlijst te krijgen. Kemble vond echter dat Bland onvoldoende talent had als acteur en weigerde hem aan te nemen. Bland hing desondanks vaak rond in het theater, zeer tegen de zin van Kemble in. In januari 1789 deelde Kemble zelfs een boete uit aan de bewaker die Bland binnen had gelaten. De Londense pers volgde met genoegen het conflict tussen Kemble en Mrs Jordan over het wel of niet in dienst nemen van George Bland. Uiteindelijk kreeg Mrs Jordan haar zin en Kemble nam hem aan. In februari 1790 speelde Bland samen met zijn zus Viola in Twelfth Night en op 16 juli speelde hij eenmalig in een toneelstuk in het theater van Covent Garden. Bland zou uiteindelijk van 1791 tot 1795 lid blijven van het theatergezelschap van Drury Lane, aangevuld met zomerse dienstbetrekkingen bij de Haymarket.

De Londense carrière van Bland verliep moeizaam. Hij was een middelmatig acteur zonder veel mogelijkheden om verder te kunnen groeien en hij speelde vooral onopvallende bijrollen in muziekproducties. In recensies kwam hij er ook weinig positief van af, getuige een ironische opmerking in 1793 dat zijn vertolking in The Son-in-Law zowaar 'truly capital' was.

Bland had vooral veel te danken aan zijn beroemde zuster Mrs Jordan, maar deze hulp bezorgde hem ook problemen. Zo werd Bland in 1791 in de pers belachelijk gemaakt toen Mrs Jordan een relatie kreeg met de hertog van Clarence: de pers zinspeelde er op dat Bland, als broer van de toekomstige hertogin, dan echt wel geridderd moest worden en vast en zeker de titel 'Sir Simpleton Squeekum' zou aannemen.

Op 21 oktober 1790 huwde Georg Bland in de St Paul te Covent Garden met de zangeres Maria Theresa Romanzini. Hij kende haar via Drury Lane, waar zij een succesvolle zangcarrière had opgebouwd. Bland stond nu dus niet alleen in de schaduw van zijn zus, maar ook nog van zijn echtgenote. Zijn aanzien brokkelde verder af toen Maria in 1795/1796 een openlijke affaire kreeg met de acteur Thomas Caulfield. Om de schaamte te ontlopen vertrok Bland in 1797 uit Londen en nam acteerwerk aan in onder andere Richmond. Financieel ging het slecht met hem en zijn schuldenlast groeide. Hij kon alleen het hoofd boven water houden dankzij de hulp van zijn zus Mrs Jordan.

Uiteindelijk vertrok Bland naar New York, waar hij op 29 januari 1802 debuteerde in het stuk A Cure for Heartache in het Park Street Theatre. Ondanks dat hij zichzelf de nieuwe achternaam Wilson had aangemeten, was de pers er al snel achter dat het om George Bland ging. De recensies over zijn spel waren overigens vrij positief.

Na het succes van zijn debuut speelde hij dat jaar in meerdere producties van het Park Street Theatre. Op 16 juni was er een uitvoering van She Stoops to Conquer, bedoeld als een benefietvoorstelling voor Bland; in plaats van dat het hem geld opleverde, werd het een financieel debacle.

Op 3 december 1802 belandde hij in de gevangenis. Het vergrijp zal klein zijn geweest want eind december speelde hij in Boston in het Federal Street Theatre.

Op 9 maart 1803 speelde Bland de rol van Theodore in The Purse, dat werd opgevoerd in het Grove Theatre te New York. Hier speelde hij voor het eerst weer onder zijn echte naam George Bland.

In het theaterseizoen van 1804-1805 was Bland opnieuw actief in Boston. Een benefietuitvoering leverde hem $900 op. Hierna was het echter afgelopen met zijn toneelcarrière en hij raakte in de vergetelheid. In de lente van 1807 overleed hij in armoede.