Gaston Ramon

Gaston Ramon
Algemene informatie
Geboortenaam	Gaston Ramon
Geboortedatum	30 september 1886
Geboorteplaats	Bellechaume
Overlijdensdatum	8 juni 1963
Overlijdensplaats	Parijs
Werk
Beroep	bioloog, dierenarts, onderzoeker[1]
Studie
School/universiteit	École nationale vétérinaire d'Alfort
Persoonlijk
Talen	Frans
Diversen
Lid van	Franse Academie van Wetenschappen, Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Servische Academie van Wetenschappen en Kunsten
Prijzen en onderscheidingen	Grootkruis in het Legioen van Eer,[2] CNRS Gold medal (1958),[3][1] Emil-von-Behring-Prize (1950)
Nominaties	Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1930),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1931),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1932),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1933),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1934),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1935),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1936),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1937),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1938),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1939),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1940),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1941),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1946),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1947),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1948),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1949),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1950),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1951),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1952),[4] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1953)[4]
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Gaston Ramon (30 september 1886 - 8 juni 1963) was een Frans dierenarts en bioloog die vooral bekend is vanwege zijn rol bij de behandeling van difterie en tetanus.

Hij werd geboren in Bellechaume (Yonne, Frankrijk) en studeerde aan de École nationale vétérinaire d'Alfort van 1906 tot 1910. In 1917 trouwde hij met Marthe Momont, een achternicht van Émile Roux.

In de jaren 1920 leverde Ramon, samen met Pierre Descombey, een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van effectieve vaccins voor zowel difterie als tetanus. Zo ontwikkelde hij een methode voor het inactiveren van difterie toxine en het tetanustoxine met behulp van formaldehyde, dat in essentie nog steeds wordt gebruikt in vaccins die tegenwoordig worden geproduceerd. Hij ontwikkelde ook een methode om de potentie van de vaccins te bepalen, een essentieel element dat nodig is voor de reproduceerbare productie van deze entstoffen.

Hij ontving 155 Nobelprijs-nominaties, maar ontving de prijs nooit.

Een verzameling van zijn artikelen wordt bewaard in de National Library of Medicine in Bethesda (Maryland).

• Ebisawa, I. 1987. The encounter of Gaston Ramon (1886-1963) with formalin: A biographical study of a great scientist, Kitasato Archives of Experimental Medicine 60 (3): 55-70.