Gabriel Trarieux
| Gabriel Trarieux | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Camille Ludovic Gabriel Trarieux | |||
| Geboortedatum | 17 december 1870 | |||
| Geboorteplaats | Bordeaux | |||
| Overlijdensdatum | 1 maart 1940 | |||
| Overlijdensplaats | Monte Carlo | |||
| Geboorteland | Derde Franse Republiek | |||
| Nationaliteit |  Frankrijk | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Lycée Condorcet | |||
| Beroep | Dichter; romanschrijver; toneelschrijver; esotericus | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1890-1939 | |||
| Werken | ||||
| Bekende werken | Joseph d’Arimathée (1898); L’Alibi (1908); La Brebis perdue (1911) | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie | Departementsarchief van Yvelines[1] | |||
| Prijzen en onderscheidingen | Prix Emile Augier (1911) | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Camille Ludovic Gabriel Trarieux, bekend als Gabriel Trarieux (Bordeaux, 17 december 1870 – Monte Carlo, 1 maart 1940) was een dichter, romanschrijver en toneelschrijver in Frankrijk.[2] Na de Eerste Wereldoorlog met zijn gruwelen wijdde hij zich aan esoterie.
Levensloop
Zijn vader was Ludovic Trarieux, advocaat in Bordeaux, senator en minister van justitie; deze was stichter en voorzitter van de Ligue des droits de l’homme[noot 1]. Zijn moeder was Camille Faure. Omwille van vaders werk verhuisde het gezin van Bordeaux naar Parijs. Gabriel Trarieux volgde middelbaar onderwijs aan het Lycée Condorcet in het 9e arrondissement. Vervolgens studeerde hij aan de Faculté des lettres de Paris en aan de Faculté de droit de Paris.[noot 2] In zijn studententijd publiceerde Trarieux zijn eerste gedicht.[3]
Hij interesseerde zich meer voor de theaterwereld van Parijs. Trarieux werkte voor literaire tijdschriften in de jaren 1890-1900.[4]
Bekendheid verwierf hij met het theaterstuk Joseph d’Arimathée, dat gespeeld werd in het Théatre Antoine (1989, 1903). De literaire recensent kreeg hiervoor zelf lovende recensies door Emile Faguet en Édouard Schuré. Hij schreef twee theaterstukken die samen met Joseph d’Arimathée het drieluik Les Vaincus vormden. Het gaat om Hypathie en Savonarole. Deze twee theaterstukken van het drieluik werden evenwel niet opgevoerd.
Andere stukken van hem waren L’Alibi, gespeeld in 1908 in het Théâtre de l'Odéon, en La Brebis perdue, gespeeld in 1911 in de Comédie-Française. Ze kenden een zeker succes. In 1911 verleende de Académie française hem de Prix Emile Augier.[5] Alles samen schreef hij een vijftiental theaterstukken.
In de Eerste Wereldoorlog vocht Trarieux bij de artillerie. Hij had de rang van kapitein.
Na de oorlog verliet hij de theaterwereld. Hij wierp zich op de studie van theosofie en astrologie. Hij werd bekend door sonnetten in L’astrosophie, een tijdschrift van esoterisme (1929). Hij publiceerde in 1931 het essay Ce qu’il faut connaître de l’occultisme en nadien gelijkaardig werk. Daarnaast publiceerde hij de romans L’Etreinte (1931), Les Egarés (1932) en Monte Carlo (1933). Van het Engels naar het Frans vertaalde hij La Lumière d’Asie van Edwin Arnold (1933) en La Cabale mystique van Dion Fortune (1937). Hij werd onderscheiden met het ereteken van Ridder in het Legioen van Eer.
In de jaren 1937-1939 poogde hij de wereldgeschiedenis te voorspellen in zijn essays, wat hem een voorspreker maakte van mundane astrologie. In zijn Essai de prévisions sur la guerre (1939) voorspelde hij dat de Tweede Wereldoorlog zou eindigen in maart 1940.[noot 3] Het was de maand van zijn overlijden in het prinsdom Monaco.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gabriel Trarieux op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Bronnen
- Lijst van werken Gabriel Trarieux bij de Bibliothèque nationale de France in Parijs
- Voetnoten
- ↑ Voor de context van de Liga van Mensenrechten in Frankrijk, zie Dreyfusaffaire.
- ↑ Beide onderwijsinstellingen de Faculté des lettres de Paris en Faculté de droit de Paris bestaan niet meer. In 1970 met de Wet Fauré hielden zij op te bestaan; zij werden verdeeld over de universiteiten van Parijs.
- ↑ Zie voor deze periode: Schemeroorlog of drôle de guerre.
- Referenties
- ↑ https://archives.yvelines.fr/rechercher/archives-en-ligne/correspondances-du-musee-departemental-maurice-denis/correspondances-du-musee-maurice-denis; geraadpleegd op: 12 februari 2022; genoemd als: TRARIEUX Gabriel.
- ↑ (fr) Gabriel Trarieux (1870-1940). Data. Bibliothèque nationale de France, Parijs (2025).
- ↑ (fr) Gilkin, Iwan, et redacteurs (1892). La Jeune Belgique - Tome Onzième ('Ne crains'). Fondation La Jeune Belgique, Brussel, "Chronique littéraire - Gabriel Trarieux", p. 181-182.
- ↑ (fr) Trarieux, Camille-Ludovic-Gabriel. Identifiants et Référentiels pour l'enseignement supérieur et la recherche. Ministère de l'Enseignement supérieur et de la Recherche, Parijs.
- ↑ (fr) Gabriel Trarieux. Prix de l'Académie. Académie française, Parijs.