Freke Vuijst
| Freke Vuijst | ||||
|---|---|---|---|---|
| Achtergrondinformatie | ||||
| Geboortedatum | 4 september 1952 | |||
| Geboorteplaats | Welsum | |||
| Overleden | 4 september 2020 | |||
| Overlijdensplaats | Great Barrington | |||
| Opleiding gevolgd aan | School voor Journalistiek | |||
| Beroep(en) | filmregisseur, journalist | |||
| Werkgever(s) | Vrij Nederland, Interkerkelijke Omroep Nederland, VPRO | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Frederike Quirine (Freke) Vuijst (Welsum, gemeente Olst, 4 september 1952 – Great Barrington, Massachusetts, 4 september 2020) was een Nederlands journaliste. Ze werkte voor Vrij Nederland, IKON en VPRO.
Zij was dochter van verslaggeefster Jantine Adriana (Tina) de Ridder (1919-2014) en Nederlands Hervormde dominee Jan Vuijst (1921-1991).[1] Zij had een levensgezel in de Amerikaanse filosoof Danny Klein met wie ze een dochter kreeg.
Al in haar jeugd maakte ze kennis met de Verenigde Staten. Ze rondde het Christelijk Lyceum Zeist af. Ze werd in een uitwisseling ondergebracht bij een zwart gezin in Schenectady New York. Ze kreeg de gevolgen van de rassensegregatie onder ogen. Eenmaal terug in Nederlands pakte ze een studie aan de School voor Journalistiek op, daarna vertrok ze eigenlijk direct weer naar de VS als correspondent voor Vrij Nederland. Ze zou die werkzaamheden 47 jaar lang volhouden, al dan niet in samenwerking met Reinout van Wagtendonk van BNR Nieuwsradio met wie ze sinds 2016 ook een podcast (Double Dutch) verzorgde. Het langdurig op één plek werken gaf haar een stevige achtergrond bij informatieverstrekking over discriminatie, vrouwenrecht, seksisme, armoede en klimaat. Op latere leeftijd stapte ze over naar het Joodse geloof. Ze werd dan ook op de plaatselijke Joodse begraafplaats begraven.
Ze werd in de eerste termijn van president Donald Trump actiever in de politiek als aanhangster van de combinatie Joe Biden en Kamala Harris. Om te mogen stemmen diende ze een verzoek tot naturalisatie in. Ze overleed echter voor de verkiezingen van 2020, die de combinatie amper won. Ze werd 68 jaar en overleed aan uitgezaaide botkanker.
Vuijst heeft minstens twee films op haar naam staan: Keep on walking: Joshua Nelson, The jewish gospel singer; ze kreeg een Paul Robeson Award voor het verhaal van de Afro-Amerikaanse zanger en racismebestrijder Joshua Nelson en Consuming hunger. Ze kreeg een nominatie voor De Tegel vanwege haar onderzoek naar Eveline Herfkens (eigen belang van een Nederlandse armoedebestrijdster) en haar val bij de Verenigde Naties.
- Peter de Waard, Freke Vuijst: de correspondent die ook politiek activist werd. de Volkskrant (26 oktober 2020). Geraadpleegd op 9 december 2025.
- Emile Fallaux, Freke Vuijst: onze vrouw in de VS. Vrij Nederland (10 september 2020). Geraadpleegd op 9 december 2025.
- Redactie, Obituary Freke Quirine Vuijst-Klein, filmmaker, author and correspondent for Dutch media. The Barrington Edge (7 september 2020). Geraadpleegd op 9 december 2025.
- BNR meldt overlijden Freke Vuijst (2020, geraadpleegd 9 december 2025)
- ↑ Ouders, Geboorteadvertentie. Deventer Dagblad (11 september 1952). Geraadpleegd op 9 december 2025 – via Delpher.