Frederik van den Bergh (1545-1592)
| Frederik van den Bergh | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Adellijke titel | graaf | |
| Geboortedatum | 1545 (Juliaans) | |
| Geboorteplaats | kasteel Huis Bergh | |
| Overlijdensdatum | 1592 | |
| Familie | ||
| Vader | Oswald II van den Bergh | |
| Moeder | Elisabeth van Heeckeren | |
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Frederik van den Bergh (‘s-Heerenberg, 1545 – Luik, 1592) was een Nederlands edelman ten tijde van de Tachtigjarige Oorlog. Hij was de jongste zoon van graaf Oswald II van den Bergh. Aangezien Frederik de grafelijke titel van zijn oudere broer Willem IV niet aanvaardde, voerde hij gelijktijdig de volledige titel van graaf en heer van de heerlijkheden die het geslacht beheerde.
Levensloop
Frederik werd in 1545 geboren op Huis Bergh als zoon van Graaf Oswald II van den Bergh en Elisabeth van Dorth.
Frederik was ontevreden met de verdeling van de erfenis van zijn vader die door zijn broers Willem en Oswald en zuster Anna was opgesteld in 1560.[1] Dit leidde tot een slepend conflict in de familie, vooral tussen Frederik en Willem.
De Opstand ontvlamde, en Frederik koos de Spaanse zijde. Dit in tegenstelling tot zijn broer, die getrouwd was met Maria van Nassau. Toen Willem het land uit vluchtte en de hertog van Alva zijn bezittingen confisqueerde, profiteerde Frederik hiervan. Alva schonk Frederik de stad Hedel. In 1575 nam Frederik ook Kasteel Boxmeer in beheer. Dit zou hem duur komen te staan na de Pacificatie van Gent. In 1577 belegerde Willem Boxmeer en ontnam het met veel geweld van Frederik.[1]
Om zijn financiële positie te verbeteren, zette Frederik in deze jaren zijn eigen muntslag op te Hedel en later Stevensweert.[1] De Munt werd uitgebaat door muntmeesters. Onder hen was de beruchte Anthonis van Eembrugge, die in 1591 geëxecuteerd zou worden voor valsemunterij.
Frederik overleed in Luik in 1592. Zijn bezittingen gingen terug naar de familie, de kinderen van Willem en Maria, inclusief Frederik van den Bergh. Frederik had zich na Willems overlijden verzoend met diens kinderen.
Bronnen
- A.P. van Schilfgaarde, Het archief van het Huis Bergh, Nijmegen 1932, pp. 48–49.
- 1 2 3 Tangelder, F.B.M. (1955). Muntheer en muntmeester: Een studie over het Berghse muntprivilege in de tweede helft der zestiende eeuw. S. Gouda Quint, Arnhem, p. 26-36.