Frans-Luxemburg

Met Frans-Luxemburg worden twee gebieden bedoeld die tot het Vrede van de Pyreneeën (1659) deel uitmaakten van het toenmalige Hertogdom Luxemburg en daarmee van de Spaanse Nederlanden. De belangrijkste plaatsen van het westelijke gebied zijn Carignan en Montmédy. Het oostelijke gebied ligt rond de stad Thionville.

De gebieden werden bij de Vrede van de Pyreneeën deels direct geannexeerd door het koninkrijk Frankrijk, de proosdij van Thionville werd ingedeeld bij het Prinsbisdom Metz, een van de door Frankrijk gedomineerde Trois-Évêchés. Deze werd op zijn beurt in 1766 geannexeerd en ingedeeld bij de provincie Lotharingen.

Het westelijke deel van Frans-Luxemburg komt in grote lijnen overeen met het gedeelte van het grondgebied van het Graafschap Chiny dat nu in Frankrijk ligt. De zetel van dat graafschap bevond zich eeuwenlang in de versterkte bovenstad van Montmédy. Zowel geografisch, cultureel als taalkundig vormt de streek een geheel met de Belgische Gaume.

Het gebied rond de stad Thionville, de voormalige Luxemburgse proosdij van Thionville, valt grosso modo samen met het huidige arrondissement Thionville. Deze streek was lange tijd overwegend Luxemburgstalig. Tegenwoordig is de omgangstaal er Frans, al speelt het Luxemburgs vooral op het platteland nog steeds een rol.