Frans-Duitse begraafplaats Virton Bellevue

Frans-Duitse begraafplaats Virton Bellevue
Voor gesneuvelden Eerste Wereldoorlog
Bouwjaar 1916
Locatie Virton, Vlag van België België
Totaal begraven 3789
Type begraafplaats
Slachtoffers per land
Frankrijk: 2427
Duitse Keizerrijk: 1288
Oostenrijk-Hongarije: 28
Italië: 28
Keizerrijk Rusland: 17

De Frans-Duitse begraafplaats Virton Bellevue is een militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Belgische gemeente Virton. De begraafplaats ligt aan de N875 twee kilometer ten noorden van het stadscentrum van Virton vlak bij het gehucht Belle Vue, dat op grondgebied van de gemeente Meix-devant-Virton ligt. De begraafplaats telt 3.789 gesneuvelden. Er bevinden graven van 1.288 gesneuvelde Duitsers (waarvan 308 in een massagraf), 2427 Fransen (waarvan 2139 in een massagraf), 28 Oostenrijkers, 28 Italianen[1] en 17 Russen.[2][3]

Geschiedenis

In augustus 1914 werd in de buurt zwaar gestreden tussen Frankrijk en het Duitse Rijk. Na de slag werden doden dicht bij de plaats begraven waar ze gesneuveld waren.[4] Daarna zijn er verschillende herbegravingen geweest om de graven te groeperen. Oorspronkelijk waren er 9 verzamelbegraafplaatsen.[5]

Tijdens de bezetting in 1916 vroeg het Duitse bestuur aan het stadsbestuur om een aantal militaire begraafplaatsen op te richten. De stad besloot vier begraafplaatsen in te richten, namelijk die van Bellevue, van het 5. Niederschlesisches Infanterie-Regiment Nr. 154, van La Chamberlaine en van La Houblonnière. Na de oorlog werd enkel Bellevue behouden. De andere zijn geruimd en stoffelijke resten zijn overgebracht naar Bellevue.[2]

In het College Saint Joseph (vandaag gekend als Collège Notre Dame du Bonlieu) was tijdens de oorlog een etappen-lazarette (veldhospitaal) en herstellingsoord. Soldaten die daar stierven werden ook dicht bij begraven op een begraafplaats.[6] In de laatste maanden van de oorlog was er ook een groot probleem met de Spaanse griep wat het aantal doden in die periode van Italianen, Oostenrijkers en Russen kan kan verklaren.

Rond 1920 konden nabestaanden van de Franse gesneuvelden vragen om het lichaam te laten repatriëren naar het dorp of stad van waar ze afkomstig waren.[2]

Ook voor Duitse gesneuvelden was dit mogelijk. Daardoor is het aantal graven niet representatief voor de gesneuvelden in de nabije omgeving.

Italianen

In het Duitse deel van de militaire begraafplaats zijn er 28 lichamen van Italiaanse soldaten begraven die gestorven zijn van 27 maart tot en met 8 november 1918. De helft van de 28 stierf in oktober 1918.[3][7]

De soldaten waren gevangen genomen door het Oostenrijks-Hongaars leger en werden eerst vastgehouden in kampen gelegen op het grondgebied van Oostenrijk-Hongarije. Daarna zijn ze naar het westfront overgebracht om ingezet te worden als arbeider. Zij stonden onder toezicht van de K.u.K. KgfArbKp 1391 – Kriegsgefangenen-Arbeits-Kompanie 1391.[1]

Aan elke kruisvormige stele zijn aan elke kant twee namen gegraveerd. Daardoor is deze begraafplaats uniek in de wereld omdat er graven zijn waar krijgsgevangenen (Italianen of Russen) en hun cipiers (Duitsers of Oostenrijkers) samen werden begraven met hun namen gegraveerd op hetzelfde kruis.[1]

Oostenrijkers

Dit waren soldaten uit Oostenrijk-Hongarije die overleden waren (juli tot en met november 1918) in het etappe-lazarette. Zij zijn begraven in het Duitse deel van de begraafplaats als Duitse soldaten.[6]

Zie ook

Lijst van militaire begraafplaatsen in België