Frank Dauwen

Als speler kwam de boomlange Dauwen als middenvelder uit voor Lierse, KVC Westerlo en KAA Gent, waar hij tien jaar speelde en gewoontegetrouw in een defensievere rol. Trond Sollied, zijn laatste trainer bij KAA Gent (1999–2000), posteerde Dauwen centraal in zijn verdediging. Het was echter ook onder Sollied dat Dauwen zijn aanvoerdersband verloor aan Edin Ramčić. Hij had de laatste jaren veel last van blessures aan de knieën. Dauwen kwam ook vijf keer uit voor de Rode Duivels, zonder daarbij trefzeker te zijn. In de zomer van 2000 verliet hij het Gentse Jules Ottenstadion en tekende bij KVC Westerlo. Op 't Kuipje was hij ook een vaste waarde.

In de laatste fase van zijn spelersloopbaan (2000–2003) werd Dauwen bij KVC Westerlo uitgespeeld als centrale verdediger, vanzelfsprekend ook omwille van zijn lengte. Onder Jan Ceulemans speelde Dauwen eerst als centrale verdediger naast doorgaans Frank Machiels. In zijn laatste seizoenen werd hij door diezelfde Ceulemans als vanouds opgesteld als verdedigende middenvelder. Westerlo speelde nog niet zo lang in Eerste klasse en de club vertoefde in de middenmoot. Met KAA Gent was Dauwen er in de jaren negentig ook steevast geëindigd. Met Westerlo behaalde hij evenwel verrassend een prijs.

In 2001 won Westerlo de Beker van België, maar dat gebeurde zonder de geblesseerde Dauwen in de finale tegen Lommel. In de aanloop ernaartoe had Dauwen wel degelijk een groot aandeel gehad. Vanaf de zomer van 2001 speelde hij centraal op het middenveld naast of Björn Smits, Bart Willemsen, Sammy Van den Bossche of Wim Mennes. Na afloop van het seizoen 2002–2003 beëindigde Dauwen zijn lange spelersloopbaan van zeventien jaar, bij Westerlo.

Na zijn spelerscarrière werd hij assistent-coach bij Westerlo. Op 22 mei 2012 werd aangekondigd dat hij Jan Ceulemans zou opvolgen als hoofdtrainer van Westerlo, dat in het seizoen 2012/13 zou uitkomen in Tweede klasse na vijftien opeenvolgende seizoenen op het hoogste niveau.^[1] Hier werd hij in april 2013 op non-actief gezet.^[2] Nadien was hij twee jaar jeugdcoach bij Al-Ahli uit Saoedi-Arabië, waar op dat moment onder andere ook Jan Van Winckel, Bart De Roover en Simon Tahamata aan de slag waren.^[3][4]

Na een jaar zonder club stapte Dauwen in 2016 het vrouwenvoetbal: hij werd de nieuwe trainer van eersteklasser VC Moldavo, waar zijn dochter Louise speelde.^[5][6] In november 2017 stopte hij hier om medische redenen mee.

In mei 2018 tekende Dauwen voor KFCO Beerschot Wilrijk, waar hij een van de liefst negen assistenten werd van hoofdtrainer en voormalige Gent-ploegmaat Stijn Vreven.^[7] Na het ontslag van Vreven in oktober 2019 bleef Dauwen aan als assistent onder diens opvolger Hernán Losada. In juni 2020 ondertekende hij een contractverlenging tot 2023 bij Beerschot, dat dat jaar naar de Jupiler Pro League promoveerde.^[8] Daar diende Dauwen onder Losada, Will Still en Peter Maes.

In augustus 2022 ging Dauwen aan de slag als assistent van Ivan Vukomanović bij de Indische eersteklasser Kerala Blasters FC.^[9] Hij verving er zijn landgenoot Stephan Van der Heyden, die er zijn contract niet verlengde.