Francis S. Bartow
| Francis Stebbins Bartow | ||
|---|---|---|
 | ||
Bartow rond 1860 | ||
| Geboren | 6 september 1816 Chatham County, Georgia | |
| Overleden | 21 juli 1861 Manassas, Virginia | |
| Rustplaats | Laurel Grove Cemetery Savannah, Georgia | |
| Land/zijde | .svg.png){kind=small} Geconfedereerde Staten van Amerika | |
| Onderdeel | .svg.png){kind=small} Confederate States Army | |
| Dienstjaren | 1861-1862 (CSA) | |
| Rang |  kolonel (CSA)
| |
| Slagen/oorlogen | Amerikaanse Burgeroorlog | |
Francis Stebbins Bartow (Chatham County, 6 september 1816 – Manassas, 21 juli 1861) was een Amerikaans politicus, advocaat en militair. Hij zetelde twee maal in het Georgia House of Representatives. Hij was een van de ondertekenaars van het secessiedocument van zijn thuisstaat en zetelde daarna in het Voorlopig Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika. Hij diende in het Confederate States Army als kolonel en sneuvelde op 21 juli 1861 tijdens de Eerste Slag bij Bull Run. Bartow kreeg postuum de rang van brigadegeneraal toegekend.
Vroege jaren
Francis Stebbins Bartow werd geboren op 6 september 1816 in Chatham County, Georgia. Hij was de zoon van Dr. Theodosius Bartow en Frances Lloyd Stebbins. Na zijn schooltijd studeerde Bartow rechten aan de Franklin College of Arts and Sciences in Athens, Georgia. Hij was lid van de Phi Kappa Literary Society en kreeg les van John M. Berrien, een senator en voormalig minister van justistie onder president Andrew Jackson. Bartow studeerde cum laude af op 19-jarige leeftijd. Hij liep stage bij Berrien & Law in Savannah. Daarna volgde hij een extra opleiding aan de Yale Law School in Connecticut. In 1837 keerde hij terug naar Savannah waar hij werk vond bij de Bryan Superior Court en toegelaten werd tot de balie.
In 1840 voerde de 24-jarige Bartow campagne voor William Henry Harrison, de Whigkandidaat voor de presidentsverkiezingen. Het volgende jaar begon Bartow zelf aan een politieke loopbaan. Hij zetelde twee maal in het Georgia House of Representatives en werd daarna verkozen in de Georgia Senate. Hij huwde in 1844 met Louisa Greene Berrien. Ze was de dochter van een van zijn oude leraren. Bartow stelde zich in 1856 kandidaat voor het Amerikaans Congres maar werd niet verkozen. In 1857 nam hij dienst in het 21st Oglethorpe Light Infantry, een militia-eenheid. Hij werd verkozen tot kapitein. Met de verkiezing van Abraham Lincoln in het najaar van 1860 bereikte de spanningen tussen de Noordelijke en Zuidelijke staten een kookpunt.[1] Bartow had 89 slaven in dienst op zijn plantage en was een van de grootste slaveneigenaars in Georgia. Daarom was hij een vurig verdediger van de individuele rechten van de staten en voorstander van secessie.[2]
Amerikaanse Burgeroorlog
Secessie en Fort Pulaski
De Georgia General Assembly riep gedelegeerden samen uit alle county’s van de staat om deel te nemen aan de secessieconventie die zou beginnen op 16 januari 1861 in Milledgeville. Bartow vertegenwoordige Chatham County.
Tijdens de conventie was Bartow een vurig pleitbezorger voor secessie. Hij eiste een onmiddellijke uitstap uit de unie. Op 19 januari 1861 stemde de gedelegeerden met een overgrote meerderheid van 208 tegen 89 stemmen voor de secessie. Samen met 292 anderen ondertekende hij plechtig de Ordinance of Secession op het plein voor het staatsparlement op 21 januari 1861. Bartow werd verkozen om te zetelen in het Voorlopig Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika in Montgomery. De eerste zitting vond plaats op 4 februari 1861.
Op de tweede dag van het congres werd Bartow aangesteld aan voorzitter van het comité voor militaire aangelegenheden. Hij speelde een rol in het vaststellen van de kleur en stijl van de nieuwe uniformen voor het Confederate States Army. Eind mei kreeg hij de opdracht van gouverneur Joseph E. Brown om met zijn Oglethorpe Light Infantry Fort Pulaski in te nemen. Dit fort, gelegen aan de monding van de Savannah, was onlangs bezet door Noordelijke eenheden. Bartow slaagde erin om het fort te heroveren. Dit was een groot stuk te danken aan de inzet van de artillerie onder leiding van kolonel Alexander R. Lawton.
Manassas of de eerste slag bij Bull Run
Na onenigheid met gouverneur Brown over het recht van individuele burgers om militaire eenheden te rekruteren en die ten dienste te stellen van het Confederate States Army en na de goedkeuring van dit idee door president Jefferson Davis arriveerde Bartow met zijn versterkte 21st Oglethorpe Light Infantry in Richmond, Virginia. Op 1 juni werd hij benoemd tot kolonel van het 8th Georgia Infantry Regiment die bestond uit verschillende pelotons die uit Georgia in de hoofdstad arriveerden.
Op 19 juni 1861 kreeg Bartow het bevel om met zijn regiment naar de buitenwijken van Manassas te marcheren. Daar werd het regiment opgenomen in het Army of the Potomac onder leiding van generaal P.G.T. Beauregard. Bartow kreeg naast zijn eigen regiment ook het bevel over de 7th en 9th Georgia Infantry Regiment.
Nadat de gevechten reeds aan de gang waren bij Manassas arriveerde Bartow met zijn brigade bij Henry House Hill. Hij stelde zijn regimenten op naast die van brigadegeneraal Barnard Bee. Bee nam de beslissing om de brigade van Evans op Matthew Hill te ondersteunen. Bartow vormde met zijn regimenten een slaglinie en ondersteunde Bees rechterflank tijdens de opmars. Na verschillende uren van vuurgevechten en kanonnades verloor Bartows brigade steeds meer soldaten. De helft van het 1.000 man sterke 8th was gesneuveld of gewond geraakt. Bartow zag zich genoodzaakt om tegen de middag met het restant van zijn manschappen terug te keren naar Henry House Hill. Daar aangekomen kreeg hij het bevel van Beauregard om een vijandelijke batterij het zwijgen op te leggen. Bartow formeerde opnieuw zijn manschappen en zette de aanval in. Niet ver van Henry House Hill verloor hij zijn paard en raakte zelf licht gewond. Hij vond een ander paard en zette de aanval verder.
Terwijl hij zijn soldaten aanvuurde en zijn hoed boven zijn hoofd zwaaide, werd hij geraakt door een granaatscherf in de borst. Hij stierf in de armen van kolonel Lucius J. Gartrell tussen zijn soldaten. Bartow was de eerste bevelhebber van een brigade die sneuvelde in de Amerikaanse Burgeroorlog. (De eerste generaal die sneuvelde was brigadegeneraal Robert S. Garnett tijdens de Corrick's Ford op 13 juli 1861.)[3] Amos Rucker en zijn broer Moses Bentley droegen het lichaam naar de achterhoede waar Dr. H. V. M. Miller officieel vaststelde dat Bartow overleden was.
De rest van dag vocht zijn brigade door. De Noordelijke troepen toonden tekenen van vermoeidheid. De batterij werd veroverd. Dankzij de versterking van het Army of the Shenandoah die per trein arriveerde, wonnen de Zuidelijken de veldslag en sloegen de Noordelijken op de vlucht.
Toen het nieuws van het overlijden van Bartow meegedeeld werd in het congres werd de zitting tijdelijk opgeschort. Uit erkentelijkheid werd Bartow postuum bevorderd tot brigadegeneraal.[4][5] Op 27 juli 1861 keerde het stoffelijk overschot van Bartow terug naar Chatham County, Georgia. Hij werd met militaire eer begraven op Laurel Grove Cemetery. Louisa Berrien ontving een troostende brief van de vrouw van de president, Varina Davis.
Nalatenschap
Op het slagveld
Kort na de slag richtten soldaten een stenen herdenkingsmonument op op de plaats waar Bartow overleed. Daarop stonden zijn laatste woorden: "My God, boys, they have got me, but never give up the field." Dit monument werd tijdens de oorlog verwijderd door Noordelijke soldaten. Op 4 september 1861 werd in aanwezigheid van ongeveer 1.000 personen een stenen obelisk opgericht in Manassas ter ere van Francis Bartow. De marmeren obelisk werd in 1862 gestolen. In 1936 huligden de United Daughters of the Confederacy een nieuw gedenkteken op.
Monument in Savannah
Op 17 februari 1890 keurde de gemeenteraad van Savannah de plaatsing van een monument te ere van Francis Bartow en Lafayette McLaws goed. In 1902 werd de beide monumenten onthuld. De bronzen buste van Bartow keek in zuidelijke richting vanop Chippewa Square. Die van McClaws keek in noordelijke richting. Rond 1910 keurde de gemeenteraad de constructie van het Oglethorpe Monument op Chippewa Square goed. De bustes van beide generaals werden naar het Confederate Monument in Forsyth Park verplaatst.
Plaatsten vernoemd naar Bartow
- Bartow County, Georgia[6]
- Bartow, Georgia[6]
- Bartow, Florida
- Bartow, West Virginia[7]
- Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het Liberty schip 2447 ook wel de SS Francis S. Bartow genoemd.
- In 1968 werd in Bartow, Florida de blanke Summerlin Institute samengevoegd met de Afro-Amerikaanse Union Academy. Deze nieuwe school werd Bartow High School genoemd.
Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog kregen verschillende Zuidelijke eenheden de naam van Bartow mee:
- Macedonia Silver Grays
- Company B, 10th Battalion Georgia Cavalry - Bartow Mounted Infantry
- Company C, 10th Battalion Georgia Cavalry - Bartow Raid Repellers
- Georgia Volunteer Infantry
- Company A, 23rd Regiment - Bartow Yankee Killers
- Company B, 40th Regiment - Bartow Sentinels/Howard Guards
- Company I, 40th Regiment - Bartow Rangers
Zie ook
Voetnoten
- ↑ (en) The Bartow Monument (U.S. National Park Service). www.nps.gov. Geraadpleegd op 2 december 2024.
- ↑ (en) Groce, W. Todd, Francis S. Bartow. New Georgia Encyclopedia. Geraadpleegd op 2 december 2025.
- ↑ Eicher, p. 250.
- ↑ Eicher, p. 589. In Eicher wordt hij opgenomen in de lijst van niet volledig benoemde generaals door de postume toekenning
- ↑ Heidler, p. 188 stelt dat hoewel hij nooit bij leven bevorderd werd tot brigadegeneraal, hij tijdens de slag het bevel voerde over een brigade.
- 1 2 Krakow, Kenneth K. (1975). Georgia Place-Names: Their History and Origins. Winship Press, Macon, GA, pp. 14. ISBN 0-915430-00-2.
- ↑ Kenny, Hamill (1945). West Virginia Place Names: Their Origin and Meaning, Including the Nomenclature of the Streams and Mountains. The Place Name Press, Piedmont, WV, p. 97.
Bronnen
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Francis S. Bartow op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Allardice, Bruce S. Confederate Colonels: A Biographical Register. Columbia: University of Missouri Press, 2008. ISBN 978-0-8262-1809-4.
- Allardice, Bruce S. More Generals in Gray. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1995. ISBN 978-0-8071-3148-0.
- Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. ISBN 978-0-8047-3641-1.
- Groce, W. Todd. "Francis S. Bartow", New Georgia Encyclopedia, last modified Sep 9, 2014.
- Heidler, David S., and Heidler, Jeanne T., "Francis Stebbins Bartow", Encyclopedia of the American Civil War: A Political, Social, and Military History, Heidler, David S., and Heidler, Jeanne T., eds., W. W. Norton & Company, 2000, ISBN 0-393-04758-X.