Francesco Girotti
| Francesco Girotti | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | 1940 | |||
| Overleden | 10 februari 2018 | |||
| Geboorteland | Italië | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Beeldhouwer | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Stijl | Geabstraheerd figuratief | |||
| ||||
Francesco Girotti (Alba, 1940 – Alba, 10 februari 2018) was een Italiaanse beeldhouwer en metaalbewerker. Zijn sculpturen bestaan voornamelijk uit ijzer, brons en koper, waarbij hij de vlam van de autogeenbrander als zijn beitel beschouwde.
Levensloop
Girotti leefde en werkte zijn hele leven Alba. In de jaren vijftig van de vorige eeuw leerde hij het vak van lasser in de werkplaats van meester Dario Sola. Zijn artistieke roeping was al op jonge leeftijd aanwezig, maar kreeg pas echt vorm na zijn leerperiode bij Sola. In zijn beginjaren, op de grens van de jaren zestig en zeventig, richtte Girotti zich vooral op religieuze en landelijke thema’s uit de Langhe. Vanaf de vroege jaren zeventig, mede dankzij zijn aansluiting bij het kunstenaarscollectief Gruppo Artistico 'La Crota', verlegde hij zijn focus naar abstracte kunst. Hij bracht een groot deel van zijn loopbaan door als medewerker bij Ferrero. Na zijn pensionering wijdde hij zich volledig aan de kunst, vooral aan de beeldhouwkunst en metaalbewerking.
Hij was een neef van pater Giuseppe Girotti (19 juli 1905 – 1 april 1945), een religieus uit Alba die overleed in het concentratiekamp Dachau na een leven gewijd aan de armen en vervolgden. Francesco was een van de oprichters van de Associazione Beato Padre Girotti, die zich inzet voor de nagedachtenis van zijn oom. In 2014 speelde hij een centrale rol in de organisatie van de ceremonie voor de zaligverklaring van zijn oom, die op initiatief van paus Franciscus in Alba werd gehouden.
Girotti was getrouwd met Giovanna en had twee dochters, Chiara en Cinzia. Hij overleed op 77-jarige leeftijd in het San Lazzaro-ziekenhuis in Alba. Zijn uitvaart vond plaats in de kerk van Cristo Re in Alba, waar velen uit de gemeenschap hem de laatste eer bewezen.
Zijn werk
Girotti werkte met zogenoemde 'arme' en weerbarstige materialen, waarbij hij vooral de techniek van het autogeen lassen gebruikte—een oude methode waarbij geen elektriciteit nodig is en de vlam het metaal vormt. Zijn fascinatie lag bij het handmatige werk: in een krachtmeting met het materiaal werden de weerstanden van het metaal overwonnen door de creatieve intelligentie van de kunstenaar. Bekende werken uit deze periode zijn onder andere “Cavallo” en “Il mietitore”.
Als mens en kunstenaar was Girotti diep geworteld in de verhalen van de Langhe, beïnvloed door schrijvers als Beppe Fenoglio en Cesare Pavese, en de herinnering aan zijn oom Giuseppe. In zijn werk komen twee zielen samen: de moderne, experimentele kunstenaar—die zich verwant voelde met streekgenoten als Walter Accigliaro en Felice Martinelli, stevig verbonden met de lokale traditie.
.jpg)
Girotti creëerde tal van werken die het stadsbeeld van Alba sieren, waaronder de gedenkplaat voor de partizanen voor het gemeentehuis, verschillende kruisbeelden in kerken van Alba, en een imposante sculptuur bij de ingang van de San Giuseppe-kerk, opgedragen aan zijn oom, zalige pater Girotti.
Externe links
Literatuur en bronnen
- Accigliaro, Walter & Di Marco, Jacopo Francesco Girotti. Tra modernità e tradizione. Mostra antologica. Alba, Chiesa di San Giuseppe (Alba, Edizioni Langhe Roero Monferrato, 2023)
- Borgogno, Christina, Addio allo scultore Girottiintenditore di metalli e nipote del religioso beato (La Stampa, 11 februari 2018).
- Borra, Edoardo, Francesco Girotti, lo scultore albese che creava la sua arte con il metallo (Gazetta d'Alba, 16 februari 2018).
- Cena, Linda Gli artisti Ferrero. Uno scultore: Francesco Girotti In: Filodiretto, n. 12, december 1986, pp. 19-22.
- Ricciardi, Gian Mario Santi e Laici - I «giusti» del Piemonte (Ivrea: Priuli & Verlucca, 2002) ISBN 978-8880682035