Francesca Jones (tennisster)

Francesca Jones
Biarritz 2021
Biarritz 2021
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Geboorteplaats Bradford
Geboortedatum 19 september 2000
Lengte 1,73 m
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 1.019.592 Amerikaanse dollar
Coach Adam Thornton Brown[1]
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 249–134
Titels 2 WTA, 9 ITF
Hoogste positie 69e (12 januari 2026)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2021)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2021, 2024, 2025)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2025)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 10–6
Titels 0 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 541e (22 februari 2021)
Laatst bijgewerkt op: 12 januari 2026
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Francesca Jones (Bradford, 19 september 2000) is een tennisspeelster uit het Verenigd Koninkrijk. Zij begon op zesjarige leeftijd met het spelen van tennis.[2] Toen zij negen jaar oud was, verhuisde zij naar Barcelona om te gaan trainen aan de Sanchez Casal tennisacademie, en op haar zestiende naar de nabijgelegen Ad-In tennisacademie.[1] Jones bereikt haar beste resultaten op gravel. Zij is actief in het inter­na­tio­nale tennis sinds 2016.

Medische achtergrond

Jones lijdt aan ectrodactylie (EED), een afwijking aan handen en voeten, waardoor zij vingers en tenen mist.[3]

Loopbaan

Jones debuteerde in 2016 op een ITF-hoofdtoernooi in Hammamet (Tunesië). In 2017 won zij haar eerste titel in Asunción (Paraguay).

In 2020 had zij haar WTA-debuut op het toernooi van Praag – zij bereikte er meteen de kwartfinale.

In 2021 had Jones haar grandslamdebuut, op het Australian Open.

In januari 2022 kwam zij nipt binnen op de top 150 van de wereldranglijst.

Jones stond in 2024 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van San Luis Potosí – zij verloor van de Argentijnse Nadia Podoroska.

In 2025 veroverde Jones haar eerste WTA-titel, op het WTA 125-toernooi van Contrexéville, door Française Elsa Jacquemot te verslaan. Twee weken later volgde de tweede in Palermo, ten koste van de Nederlandse Anouk Koevermans – daarmee maakte zij haar entrée op de mondiale top 100.[4]

Posities op de WTA-ranglijst

Positie per einde seizoen:

jaarrang
enkelspel
rang
dubbelspel
201611871093
2017817
2018399
2019347
2020241
2021151563
2023288
2024160868
202377

Palmares

Legenda
Grandslamtoernooi
Olympische Spelen
Year-End Championships
Premier Mandatory
Premier Five / WTA 1000
Premier / WTA 500
International / WTA 250
Challenger / WTA 125

WTA-finaleplaatsen enkelspel

nr.finaletoernooiondergrondtegenstandsterscore
gewonnen finales
1. 2025-07-13 Vlag van Frankrijk WTA Contrexéville gravel Vlag van Frankrijk Elsa Jacquemot 6-4, 7-6 details
2. 2025-07-27 Vlag van Italië WTA Palermo gravel Vlag van Nederland Anouk Koevermans 6-3, 6-2 details
verloren finales
1. 2024-03-31 Vlag van Mexico WTA San Luis Potosí gravel Vlag van Argentinië Nadia Podoroska 1-6, 2-6 details

Resultaten grandslamtoernooien

Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

toernooi202120242025
Vlag van Australië Australian Open 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R