François Roelants du Vivier

François Marie Gabriel André Charles-Ferdinand Roelants du Vivier (Etterbeek, 5 november 1947) is een Belgisch voormalig politicus voor Ecolo en daarna het FDF.

Roelants du Vivier maakt deel uit van de politieke familie Nothomb; hij groeide op bij zijn grootvader Pierre Nothomb.^[1] Hij promoveerde in 1972 tot licentiaat in de archeologie en de kunstgeschiedenis aan de UCL en was in 1974-1975, samen met Adriaan Linters, vorser bij het Centrum voor Industriële Archeologie/Centre d'Archéologie Industrielle. Hij schreef er Les ateliers et la cité du Grand-Hornu de 1820 à 1850 : un exemple d'urbanisme industriel à l'aube du machinisme, 1972, 110 p (De ateliers en de cités van Grand-Hornu tussen 1820 en 1850: een voorbeeld van industriële stedenbouw bij aanvang van de industrialisatie). Van 1990 tot 2000 was hij tevens docent aan de Fondation Universitaire Luxembourgeoise.

Hij was vervolgens van 1975 tot 1983 secretaris-generaal van de federatie van milieuverenigingen Inter-Environnement Wallonie, van 1979 tot 1983 bestuurder van het Europees Milieubureau en van 1990 tot 1992 bijzonder adviseur voor Europees Commissaris voor Leefmilieu Carlo Ripa di Meana. Daarnaast was hij van 1990 tot 1996 gedelegeerd bestuurder en van 1993 tot 1996 voorzitter van de raad van bestuur van de internationale vereniging Euro Citizen Action Service, van 1999 tot 2007 voorzitter van de internationale wetgevende organisatie Global Legislators Organization for a Balanced Environment Europe (GLOBE), die het politiek leiderschap rond belangrijke milieukwesties wil bevorderen en van 1999 tot 2007 voorzitter van de raad van bestuur van de lokale televisiezender Télé-Bruxelles.

Zijn politieke carrière begon in juni 1984 toen hij voor Ecolo verkozen werd in het Europees Parlement, waar hij zetelde tot in juni 1989. Roelants du Vivier zetelde er in de commissie Milieubeheer, Volksgezondheid en Consumentenbescherming, waarvan hij van 1987 tot 1989 ondervoorzitter was, en was van 1986 tot 1987 voorzitter van de Regenboogfractie in dit parlement, waar onder andere de Belgische ecologische partijen Ecolo en Agalev deel van uitmaakten. In 1987 verliet hij Ecolo en een jaar later richtte hij de politieke beweging Mouvement Europe-Régions-Environnement (ERE) op. Deze beweging ging in 1989 in kartel met het FDF.

In juni 1989 werd Roelants du Vivier verkozen als lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement op de lijst van FDF-ERE. Hij bleef er zetelen tot in juni 2009. Van 1997 tot 1999 en van 2000 tot 2001 was hij ondervoorzitter van het Brussels Parlement en van 1989 tot 2004 zetelde hij in de commissie Leefmilieu, Natuurbehoud en Waterbeleid, waarvan hij van 1995 tot 2001 voorzitter was. Van 2004 tot 2009 had hij tevens zitting in de commissie Infrastructuur, Openbare Werken en Verkeerswezen. Van november 2000 tot juni 2009 was Roelants tevens afgevaardigde in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar hij tot in 2006 vast lid was van de commissie Cultuur, Jeugd, Audiovisuele Media en Bioscopen. Vanuit het Parlement van de Franse Gemeenschap werd hij van 2000 tot 2009 als gemeenschapssenator afgevaardigd naar de Senaat. Daar zetelde Roelants van 2000 tot 2004 in de commissie Financiën en Economische Aangelegenheden en van 2003 tot 2004 in de commissie Binnenlandse Zaken en was hij van 2003 tot 2004 en van 2007 tot 2009 ondervoorzitter en van 2004 tot 2007 voorzitter van de commissie Buitenlandse Betrekkingen en Landsverdediging.

Tijdens zijn parlementaire loopbaan zetelde Roelants tevens van 2000 tot 2002 in het Europees Comité van de Regio's en van 2004 tot 2009 in de Parlementaire Assemblee van de NAVO. Op lokaal politiek niveau was hij van 1995 tot 2000 gemeenteraadslid van Ukkel.

François Roelants is in 1972 getrouwd met Chantal De Coninck. Ze hebben een zoon en een dochter.

• Sinds 2009 is Roelants du Vivier eresenator.
• Sinds 2007 is hij officier in de Leopoldsorde.

• CV François Roelants op zijn persoonlijke website (2007).
• Fiche Roelants op de website van de Belgische Senaat.