François Gérard

François-Pascal Simon baron Gérard
François Gérard, portret door Thomas Lawrence, 1824.
François Gérard, portret door Thomas Lawrence, 1824.
Persoonsgegevens
Volledige naam François-Pascal Simon baron Gérard
Geboren Rome, 12 maart 1770
Overleden Parijs, 11 januari 1837
Geboorteland Vlag van Zwitserland Zwitserland
Begraafplaats Cimetière du MontparnasseBewerken op Wikidata
Nationaliteit Franse
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan École nationale supérieure des beaux-artsBewerken op Wikidata
Leermeester Augustin Pajou, Jacques-Louis David, Nicolas-Guy BrenetBewerken op Wikidata
Beroep kunstschilder
Werkveld portretschilderkunst, beeldende kunstBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Leerling(en) Barbara Bansi, Marie-Éléonore Godefroid
Bekende werken Slag bij Austerlitz op 2 december 1805, Entrée d'Henri IV à Paris, 22 mars 1594, Cupid and Psyche, Portret van keizer Napoleon I, Carolina Ferdinanda Louisa van Sicilië (1798-1870). Echtgenote van Karel Ferdinand, hertog van Berry, in het park van Bagatelle in het Bois de Boulogne bij ParijsBewerken op Wikidata
Werklocatie Parijs (1782; 1790),[1] Rome (1790; 1792),[1] Parijs (1792; 1837)[1]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Duits Archeologisch Instituut, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Académie des Beaux-ArtsBewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

François-Pascal Simon baron Gérard (Rome, 12 maart 1770 – Parijs, 11 januari 1837) was een Frans kunstschilder.

Leven en werk

Gérard was een zoon van een Fransman en een Italiaanse moeder. Al op jonge leeftijd verhuisde het gezin naar Parijs. Aanvankelijk wilde Gérard beeldhouwer worden en werd leerling van Augustin Pajou. Hij toonde echter meer belangstelling voor de schilderkunst en werkte daartoe vanaf 1791 onder de hoede van Jacques-Louis David. Hij ontwikkelde zich tot een van diens beroemdste leerlingen.

Gérard was een classicistisch schilder en verwierf grote faam door zijn portretten van beroemdheden. Ook schilderde hij historische en mythologische taferelen. Zijn stijl vond aan het eind van de 18e eeuw veel navolgers.

Gérard had slechts enkele leerlingen, waaronder de Zwitserse kunstschilderes Barbara Bansi (1777-1863)[2] en Marie-Éléonore Godefroid. Godefroid werd 1805 zijn assistent, en trok in 1812 bij hem en zijn vrouw in, tot na zijn overlijden.

In 1819 werd hij vanwege zijn verdiensten door koning Lodewijk XVIII, wiens hofschilder hij was, in de adelstand verheven. Tevens werd hij door de Franse regering benoemd in het Legioen van Eer.

Galerij

  • (en) Biografie op artsender.com
Zie de categorie François Gérard van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.