Frédéric De Gucht

De Guchts politieke carrière begon in maart 2023, toen hij zich kandideerde voor het voorzitterschap van de Open Vld-afdeling in Brussel.^[7] Hij won de verkiezingen in een tweestrijd met Filip Moeykens, echtgenoot van Els Ampe.^[8] Als voorzitter werkte hij nauw samen met de Franstalige liberale partij MR.^[9]

Bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 stond De Gucht op de 14e plaats van de gezamenlijke Open Vld-MR-lijst voor de Kamer. Hij behaalde 3.309 stemmen, maar werd niet verkozen.^[10]

In juli 2024 stelde De Gucht zich onverwacht kandidaat voor het nationaal voorzitterschap van Open Vld.^[1] Bij de verkiezingen in augustus 2024 eindigde hij als vierde met 18,4% van de stemmen; Eva De Bleeker werd verkozen.^[11] Wel werd hij verkozen in het nationale partijbestuur.

Na de verkiezingen hernoemde De Gucht de Brusselse afdeling van Open Vld tot Open BXL.^[12] Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 vormde Open BXL een tweetalige lijst (MR+) met MR. De Gucht stond op de 33e plaats en werd niet verkozen.^[13]

Na de verkiezingen speelde De Gucht als voorzitter van Open BXL een centrale rol in de Brusselse regeringsformatie. Hij verving Sven Gatz als onderhandelaar voor de Nederlandstalige liberalen.^[14] Open Vld sluit een coalitieakkoord met Groen, N-VA, en Vooruit, waarbij De Gucht akkoord ging met een regeringscommissaris in plaats van een ministerpost voor zijn partij.^[15]

De onderhandelingen kenden vertraging door een conflict met PS-voorzitter Ahmed Laaouej, die een veto uitsprak tegen de deelname van N-VA. De Gucht koppelde de deelname van Open Vld aan die van N-VA, wat leidde tot een blokkering.^[16][17]

Na het ontslag van Eva De Bleeker als partijvoorzitter stelde De Gucht zich op 29 augustus 2025 opnieuw kandidaat.^[18] Op 17 oktober 2025 werd hij met 91% van de stemmen verkozen tot nieuwe voorzitter van de Open Vld.^[19]

Als partijvoorzitter zette De Gucht de vernieuwingsoperatie verder die zijn voorganger Eva De Bleeker was begonnen, die Open Vld intern moest vernieuwen en het partijprogramma diende op te frissen, om een kentering in de slechte verkiezingsresultaten teweeg te brengen. Als onderdeel hiervan werd de partij op 19 januari 2026 herdoopt tot Anders.^[20]