Foufi

Tekenaar Camille, die bekend is geworden onder het pseudoniem Kiko, was in Egypte geboren en werkte vanaf eind jaren vijftig voor het Egyptische striptijdschrift Samir.^[1][2] In 1962 verbleef hij in Canada en in 1963 vestigde hij zich in België.

Hij woonde en werkte anderhalf jaar in het atelier van André Franquin in Brussel. In deze periode ontwikkelde hij samen met Franquin de personage van de kleine Perzische jongen Foufi. De eerste Foufi strips werden gepubliceerd in een Arabische editie van een stripweekblad in Beiroet. Verschillende grappen uit deze beginperiode waren geschreven door Franquin. De strip verscheen in de eerste 35 nummers van dit tijdschrift in 1964. Daarna begon een samenwerking met het tijdschrift Robbedoes / Spirou van uitgeverij Dupuis. Franquin had Charles Dupuis overtuigd om Camille op te nemen in het Robbedoes-team. Tussen 1964 en 1966 tekende hij voor Robbedoes de strip Djinn, met een scenario van Jacques Devos.^[3] Tussen 1966 en 1968 verschenen bij Dupuis drie Franstalige kinderboeken van Foufi.

De eerste publicatie van Foufi in Robbedoes was in mei 1965. De strip was populair bij de lezers van Robbedoes en verscheen regelmatig op de voorpagina van het blad, in 1966 zelfs viermaal. In 1968 verschenen er twee albums, Het toverkastje en Foufi en zijn tovertapijt. Beide albums bevatten korte verhalen. Maar een albumpublicatie van de lange verhalen Het wonder elixer (1968) en Het geheim in de bergen (1969) bleef uit. Ondanks de populariteit werd de serie vanaf 1970 minder door de uitgeverij gesteund en de verhalen werden niet meer in albumvorm uitgegeven. Wel verscheen er in mei 1970 nog een Foufi-poster in Spirou. Camille was gedwongen om weer terug te keren naar illustratie- en reclamewerk.

In de jaren zeventig verscheen de strip uitsluitend in het weekblad Robbedoes / Spirou met korte verhalen en nog één lang verhaal Om de tong van de kalief. Een aantal pagina's van dit verhaal werd tijdens de publicatie in 1973 als miniposter op de middelste twee bladzijden van Robbedoes afgedrukt (Robbedoes nr. 1828, 1832, 1835, 1836, en 1843). De strip was inmiddels van karakter veranderd en richtte zich nu meer op de volwassen lezer. De tekeningen waren gedetailleerder en zwieriger geworden - een tekenstijl die leek op die van Franquin - en het verhaal (Om de tong van de kalief) was grillig en complex. Voor veel lezers van Robbedoes werd de strip te ontoegankelijk, met als gevolg slechte kritieken. Toch was Foufi nog steeds bij een aanzienlijk deel van de lezers populair.^[4] In juni 1973 verscheen Foufi voor het laatst op de voorpagina van het blad.^[5] Na het verhaal Om de tong van de kalief was Foufi vijf jaar afwezig en kwam terug in 1978 en 1979 met een aantal korte verhalen. De laatste publicatie was in juli 1979. Ten slotte verscheen in augustus 1979 in Spirou nog een poster van Foufi.

Na een periode van vergetelheid verscheen in 1999 bij uitgeverij Arcadia het album De hoogvlieger (met pagina's in zwart/wit) in een oplage van 785 exemplaren die allemaal door de auteur werden gesigneerd. Tussen 1996 en 2009 verschenen een aantal Franstalige albums van Foufi bij uitgeverij Point Image en bij uitgeverij Editions du Taupinambour. Maar dit zijn uitgaven in een beperkte oplage die het grote publiek niet bereiken.

In 2014-2016 verscheen een illegale Franstalige integrale uitgave van alle verhalen verdeeld over 8 albums, een complete revival van alle in Robbedoes gepubliceerde Foufi-verhalen.^[6]