Flor Vandekerckhove

Flor Vandekerckhove
Persoonsgegevens
Geboortedatum 12 februari 1949
Geboorteplaats Oostende
Nationaliteit Belg
Opleiding en beroep
Beroep auteurBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1990–heden
Werken
Genre(s) Roman, verhaal, essay, toneelstuk, poëzie
Bekende werken Amandine, De poldergeesten van Bredene, GAUW!
Dbnl-profiel
De laatste vuurtorenwachter (blog) Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Flor Vandekerckhove (Oostende, 12 februari 1949) is een Vlaamse schrijver, oud-journalist en voormalig redacteur. Hij publiceert romans, verhalen, essays, toneelstukken en poëzie, vaak met thema's als de visserij, maatschappelijke kritiek en verhalen geworteld in Oostende en Bredene. Vanaf 2013 verschijnen zijn werken voornamelijk als e-boek en op zijn blog De laatste vuurtorenwachter.

Levensloop

Vroege jaren

Vandekerckhove groeide op in Bredene.[1] Afgestudeerd aan een hogeschool, raakte hij na Mei 1968 betrokken bij sociale bewegingen in Gent, wat zijn latere werk als schrijver en activist (RAL) beïnvloedde. Tijdens een carrière als kaderlid in een KMO ervaarde hij onvrede, die hij later beschreef als een zoektocht naar zinvol werk.[1]

In 1988 werd Vandekerckhove redacteur-uitgever van Het Visserijblad, een functie die hij tot zijn pensioen in 2013 uitoefende. Zijn ervaringen in de visserijsector vormden een terugkerend thema in essays en pamfletten.

Literaire carrière

Vandekerckhoves debuut vond plaats in 1990 met het verhaal De gouden duif in het tijdschrift De Brakke Hond. Zijn eerste verhalenbundel De smaak van zeewater (1991), behandelde thema's als vervreemding en maatschappelijke onrechtvaardigheid, geïnspireerd door zijn persoonlijke ervaringen. In de jaren 1990 publiceerde hij romans als Het kasteel (1992) en De trein (1993), gekenmerkt door een expressionistisch en later surrealistisch karakter.

Naast fictie schreef Vandekerckhove essays en pamfletten over de visserij, waaronder Zout op je Huid (1993), De vissers zijn de negers van de stad (1994). Zijn toneelwerk omvat stukken als Naar de kloten (1995) en Pretpark KustCenter (1997), die vaak sociale kritiek combineren met lokale thema's.[2]

In de jaren 2010 startte Vandekerckhove met digitale publicaties. Vanaf 2013 publiceerde hij uitsluitend e-books en korte verhalen op zijn blog De laatste vuurtorenwachter. Zijn werk evolueerde naar ultra-korte vormen als drabbles, kwatrijnen en poëtische oneliners. Belangrijke werken uit deze periode zijn Amandine (2012), een roman over de teloorgang van de Belgische visserij, en Gauw! (2014), een autobiografische reflectie.

Thema's en stijl

Vandekerckhoves werk wordt gekenmerkt door:

  • Sociale kritiek: Met name op de visserijsector en maatschappelijke ongelijkheid.
  • Experimentele vormen: Van traditionele romans tot microverhalen en digitale publicaties.
  • Lokale verbondenheid: Veel verhalen spelen zich af in Oostende en Bredene.

Bibliografie

Primair

  • De gouden duif, in: De Brakke Hond (1990), jrg. 7, pp. 136–149. Online.
  • De smaak van zeewater. Verhalen, Manga, Oostende, 1991. ISBN 9073627052.
  • Het kasteel. Een kasteelroman, Manga, Oostende, 1992. ISBN 9073627133.
  • De trein. Geen stationsroman, De Lachende Visch, 1993. Wettelijk depot D/1993/6650/1.
  • Zout op je huid (pamflet, 1993). Wettelijk depot D/1993/6650/2.
  • Kleine scheepswerf, grote staking. Een dagboek rond de staking op de Oostendse APS-scheepswerf in 1993-'94, De Lachende Visch, 1994. ISBN 9789080984605.
  • In weer & wind. Drie toneelstukken van aan zee (bevat: Naar de kloten, Pretpark KustCenter, Hoe de Vliegende Hollander Amerika ontdekte), De Lachende Visch, 1998. Wettelijk depot D/1998/6650/1.
  • Dekt de vlag de lading niet. Over het imago van de visserij en het tekort aan vissers,(pamflet), De Lachende Visch, 1999,16p., Wettelijk Depot D/1999/6650/1.
  • De slag der sporen van hormonen in het vlees (feuilleton in veertien delen, gepubliceerd in 1999-2000 in Het Visserijblad).
  • Polemist ter zeevisserij. Essays, commentaren, pamfletten en polemieken, De Lachende Visch, Oostende, 2002, 186+6p, ill., ill. Omslag Annie Vanhee, portret, karikaturen: Yvon Kermarrec, WD D/2002/6650/1).
  •  Femme fatale (toneel, 2000).
  • Allo Auto (toneel 2002).
  • Naar IJsland (scenario, 2003).
  • De Poldergeesten van Bredene. Thriller, Gemeentebestuur Bredene, 2005, 128p, ISBN 9080984612.
  • Brieven aan een jonge journalist, (2006, essays, Wettelijk Depot D/2006/6650/1).
  • Alles is in beweging (vier essays over vissers & cultuur, met tekeningen van Jo Clauwaert, 2010, Wettelijk Depot D/2010/6650/1).
  •  Weinig stichtende kerstverhalen (verhalen, met tekeningen van Jo Clauwaert 2010, Wettelijk Depot D/2010/6650/2).
  • Amandine, De Lachende Visch & C&DV Productions, 2012. Wettelijk depot D/2012/6650/1.
  • Gauw! (e-boek, 2014, herziene edities tot 2024). Wettelijk depot D/2024/6650/2.
  • Zeer kort (verhalen, e-boek, 2015).
  • De x-files van Bredene (verhalen, e-boek, 2017).
  • ’t Kan wreed waaien op de kaaien (e-boek, verhalen, drabbles, 2018, wettelijk depot D/2018/6650/1).
  • Het huis (een super korte allegorie, e-boek, 2018. Herwerkte versie, e-boek, 2021, wettelijk depot D/2021/6650/1).
  • 99 extreem korte verhalen (verhalen, drabbles, e-boek, 2019, wettelijk depot D/2019/6650/1)
  •  De man die sneller schijt dan zijn schaduw (gedichten’, e-boek, januari 2020, tal van aangevulde edities).
  • Zelfonderzoek, Marijke en Flor Vandekerckhove (eboek, creative commons van Flor, beelden van Marijke Vandekerckhove, mei 2020, wettelijk depot D/2020/6650/2).
  • Femme fatale revisited (toneel, november 2020, wettelijk depot D/2020/6650/1).
  • Het jaar van de kwatrijnen (gedichten, e-boek, februari 2021).
  • Langs Vlaamse wegen, oude hoeve, huis of tronk (Een queeste naar Vlaamse identiteit) (verhalen, e-boek, augustus 2021, wettelijk depot D/2021/6650/2).
  • Honderd titelloze eenparagraafverhalen (januari 2022, e-boek, D/2022/6650/1).
  • Als de muziekwijze verandert, wankelen de stadsmuren (over Allen Ginsberg, essay 2022, e-boek, wettelijk depot D/2022/6650/2).
  • Leren schrijven (mini-essays, april 2022, e-boek, Wettelijk depot D/2022/6650/3).
  • Het jaar van de kwatrijnen. (En wat volgt.) (nieuwe aangevulde editie, 2023, e-boek, wettelijk depot D/2023/6650/4).
  • Gesprekken met Polleke. Prozagedichten en provoverzen. (2023, e-boek, 129 p., wettelijk depot D/2023/6650/3).
  • Amandine. De paint it black-editie. (2de, gewijzigde uitgave 2023, e-boek, 231 p, wettelijk depot D/2023/6650/).
  • Over schrijverschap (essay, e-boek, oktober 2023, 23 p., wettelijk depot D/2023/6650/2).
  • 2HONDERD 3ZINNENVERHALEN & 1LINERS (e-boek, 2024, 52 p., wettelijk depot D/2024/6650/1).
  • Velerlei maquis (essay, e-boek, oktober 2024, 32 p, wettelijk depot D/2024/6650/3).
  • Vanaf de vuurtoren. Vijftig korte essays. (e-boek, januari 2025, 120 p., wettelijk depot D/2025/6650/1).
  • Wij, met zand in onze ogen (Luc Martinsen en ik). Een memoir. (2025, e-boek, 25 p., wettelijk depot D/2025/6650/2).
  • De tekstkroes. Literaire teksten. (2026, e-boek. 337 p., wettelijk depot D/2026/6650/1).

Secundair

  • Driesmans, Ronny, De vissers leren mij wat vrijheid is, in Het Laatste Nieuws, Kustkrant, 4 juli 1993, p.34
  • De Coninck Douglas & Ayfer Erkul, Het foert-gevoel, in De Morgen 11 juni 1996, p.21
  • Devriendt, Danny, Flor Vandekerckhove, De vissers in Constant Permeke en Arno. in Le Grand Boulevard, herfst 1999, p.36
  • Fontaine, Edwin, Altijd die eeuwige strijd, in Magazine Steps, mei 2006, p. 22
  • Sertyn, Pascal, De IJslandvaarders van Oostende. Flor Vandekerckhove schrijft roman over Oostendse vissersgemeenschap, in: De Standaard, 15 december 2012, pp. 64–65.
  • Loy Marc, Onder vier ogen. Flor Vandekerckhove schrijft roman over de op- en neergang van de Oostendse visserij. ‘Wat op zee gebeurt, blijft op zee’, in de Krant van West-Vlaanderen, 28 december 2012, p.23
  • Vanden Berghe, Bert, Flor Vandekerckhove: Romantiek van de zee zal altijd in ons DNA zitten, in de Krant van West-Vlaanderen, 8 januari 2016, p. 4
  • Loy, Marc, Flor Vandekerckhove is sinds 1988 literair aan de slag, met als quote: ‘Ik schrijf elke dag, dat maakt me gelukkig’, in: De Zeewacht, 7 februari 2020, p.10.
  • Pennynck, Stefaan, Ik kon alleen nog maar schrijver worden. Het literaire werk van Flor Vandekerckhove, in: Jaarwerk MMXXII, Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers, 2022, pp. 53–72.
  • Pennynck, Stefaan, De man die sneller schijt dan zijn schaduw, in: Het Visserijblad, editie 2020,s.p
  • Vanhoutte, Lieven, De laatste vuurtorenwachter. In Vrijzinnig Tijdschrift Zoeklicht. Jaargang 46, 2021, nr 6. pp. 18-19
  • Crabeels, Daniël, De lange weg naar de vuurtoren
  • Vervarcke, Kathelijn, Honderd flarden uit het leven (omtrent 'Honderd titelloze eenparagraafverhalen')
  • Lotens, Walter, Over de tegendraadse signalen van een laatste vuurtorenwachter. In Uitpers, 8 mei 2022. [4]
  • Pennynck, Stefaan, Ik kon alleen nog maar schrijver worden. Het literair werk van Flor Vandekerckhove, in: Jaarwerk MMXXII, Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers (VWS), Scriptomanen, 2022, pp. 53-72, ill.
  • Loy, Marc, Laatste vuurtorenwachter zet jeugd op muziek, in: KW De Zeewacht, 03 februari 2023, p. 17

Onderscheidingen

  • 2014: Vuurpijl van de Perskring Oostende.[3]
  • 2021: Prijs Cultuurraad Bredene.[4]