Flavio Zaragoza

Flavio Zaragoza (Cabatuan, 27 juni 1892 – 1965) was een Filipijnse dichter. Hij schreef gedichten in het Hiligaynon (Ilonggo) en in het Spaans.

Flavio Zaragoza werd geboren op 27 juni 1892 in barrio Janipaan in Cabatuan in de Filipijnse provincie Iloilo. Zijn ouders waren Sinforoso Zaragoza en Agapita Cano. Vanaf zijn vierde jaar werd hij verzorgd door zijn grootmoeder. Zaragoza studeerde vanaf 1905 aan het Centro Escolar de Molo waar hij de diploma's 'Bachiller en artes' en 'Bachiller en Ciencias' behaalde. Na zijn opleiding werkte hij als docent aan de parochieschool in Molo. Later studeerde Zaragoza rechten aan het Colegio de Derecho in Manilla. Hij rondde zijn opleiding echter niet af en vestigde zich in de provincie Albay.

Zaragoza schreef al op 14-jarige leeftijd zijn eerste gedicht 'Alma Joven', dat ook werd gepubliceerd in 'Nuevo Heraldo', een krant in Iloilo. Tijdens zijn studie rechten werden de gedichten van Zaragoza gepubliceerd in onder meer 'La Vanguardia', 'El Renacimento', 'El Ideal', 'The Philippine Free Press', 'El Tiempo', 'La Solidaridad', 'Heraldo Bicolandia' en 'La Revolucion' en diverse andere tijdschriften en publicaties. Met zijn gedicht 'Fort McKinley' won hij de eerste prijs in een dichtwedstrijd van 'El Renacimento'.

Nadat hij stopte met zijn studie verhuisde Zaragoza naar Albay, waar hij de leiding had over 'Heraldo Bicolandia', een krant waar hij ook mede-eigenaar van was. Ook richtte hij in die tijd twee scholen op en had hij de leiding over een drukkerij en een bazaar in Legazpi. Daarnaast was hij nog redacteur van 'Bicol Review Bayang Pilipino' en 'Libertas' en directeur van 'Buntot Pague' en 'Opinion Popular'. Naast zijn werk bleef Zaragoza gedichten schrijven. In 1916 werd Zaragoza gekozen in de gemeenteraad van Legazpi.

In 1919 keerde hij terug naar Iloilo waar hij werkte voor kranten en daarnaast gedichten schreef. Zaragoza werkte daarnaast als gemeentesecretaris van Cabatuan in 1922 en Dumangas van 1923 tot 1926. In 1926 werkte Zaragoza als secretaris van de provinciale raad van Iloilo. Tevens was hij secretaris van senator Jose Maria Arroyo. Van 1923 tot 1931 was Zaragoza werkzaam als notaris en van 1934 tot 1935 werkte hij als vertaler voor de rechtbank in Iloilo.

In 1926 won hij bij een dichtwedstrijd de titel van "Koning van de Balagtasan in het Visayan". In 1938 ontving hij een zilveren medaille en werd hij in Bacolod gehuldigd als poet laureate. Zijn werk 'De Mactan a Tirad' uit 1940, een episch verhaal in dichtvorm over het Filipijnse strijd voor onafhankelijkheid de Filipijnse natie, wordt wel beschouwd als zijn meesterwerk en bezorgde hem landelijke bekendheid. Zaragoza publiceerde nog tot op hoge leeftijd gedichten in het magazine 'Yahum'

Zaragoza overleed in 1965. Met zijn eerste vrouw Josefa Francisco kreeg hij vijf kinderen. Na haar overlijden trouwde hij met Socorro Araneta.

• National Historical Institute (1992), Filipinos in History, Vol. III, NHI, Manilla
• Carlos Quirino (1995), Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla