Fighting Mieck

Fighting Mieck (Bandoeng, 31 december 1915 - Bergen op Zoom, 7 november 1981) was de bijnaam van de Indo-Duitser Friedrich Hugo Mieck von Gerrresheim und Wahlstätt von Susubjeski von Ehrenwahl, die in Nederlands-Indië als bokser grote furore genoot. In de jaren '30 werd hij kampioen zwaargewicht boksen op Java, een titel die hij gedurende zijn carrière, die liep van 1931 tot 1957, behield. In 1957 vestigde hij zich in Nederland.

Mieck werd geboren uit het huwelijk van de Duitse KNIL-sergeant Friedrich Hugo Mieck von Gerrresheim und Wahlstätt von Susubjeski von Ehrenwahl en een inheems Javaanse, waardoor hij de Duitse nationaliteit bezat en de status had van Indo-Duitser.

Aanvankelijk stond hij bij het publiek slechts bekend als 'Fighting Mieck' en was zijn volledige achternaam en nationaliteit daar niet bekend, en qua uiterlijk leek hij een gewone Indische jongen die pasar-Maleis en Nederlands sprak.

Buiten het boksen had hij nog andere bezigheden. Hij maakte munitie voor antieke geweren op een jachtclub, waarvan hij lid was. Hij werkte enige tijd op het Hoge Commissariaat in Bandoeng als cipier (jaga pintu). In Bandung gaf hij les in jiujitsu.

Hij huwde op 31 december 1935 Emma Jeane (Jane) Clark (Tasikmalaja, 12 april 1915 - Bergen op Zoom, 29 januari 1984)^[1] Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren.

Toen de Tweede Wereldoorlog in Nederland uitbrak werden, op last van de gouverneur-generaal Tjarda van Starkenborgh, werden alle in Nederlands-Indië aanwezige Duitsers, Duitssprekenden en NSB-ers als 'staatsgevaarlijke personen' opgespoord en gevangen werden genomen. Dit waren rond 2800 individuen, waarvan naderhand bleek dat er slechts 30 nazi-sympathieën^[2] hadden. Hij belandde tussen een aantal echte nazi's die zijn reputatie niet kenden en die hem vanwege zijn donkere, bepaald niet-arische uiterlijk met racistische opmerkingen beledigden en bespotten, waardoor hij hen danig toetakelde. Samen met alle andere gevangenen werd hij naar het eiland Onrust verscheept. Toen bekend werd bij de bevolking wat er was voorgevallen en hoe hij had gehandeld tegen de nazi-gezindten, werd van daaruit een campagne opgezet om hem vrij te laten. Dit gebeurde al snel door de Indische autoriteiten, onder voorwaarde dat hij zich vrijwillig bij het KNIL zou aanmelden. Dit deed hij, maar daardoor kwam hij ten gevolge van de Japanse bezetting in maart 1942, in een krijgsgevangenenkamp terecht.

Na deze internering vatte hij zijn carrière weer op. Vanwege de politieke gebeurtenissen in Indonesië voelde hij zich daar echter niet langer thuis, en het gezin vertrok in 1957 naar Nederland en vestigde zich in Bergen op Zoom.

Toen hij twaalf was, stelde zijn vader, die allround sportman was, hem voor de keuze om viool spelen te gaan studeren of bokslessen te nemen. Hij koos voor het boksen, maar ook atletiek had zijn aandacht en hij onderscheidde zich daarin door vele malen een eerste prijs binnen te halen op tal van takken in deze sport. Zijn vader moedigde hem daarin, en in het boksen, aan, totdat deze op 88-jarige leeftijd overleed. Tonnen, de Java-kampioen boksen, bracht hem de eerste technische vaardigheden in het boksen bij. Hij was een volgzame en goede leerling en in 1929, toen hij 16 jaar oud was, moest hij in het Krekot Park Stadion uitkomen tegen de 5 jaar oudere Ketting Olivier. Hij versloeg deze in de 7e ronde, wat in Indië in de bokswereld groot opzien baarde. Vanaf toen wist hij in zijn klasse (middengewicht) vele malen een overwinning te behalen. Bij de overwinning op Santos in 1936 nam hij diens titel van Bokskampioen van Java over en wist die titel te behouden. In Singapore en in de Filipijnen kon hij 36 van de 37 partijen op zijn naam schrijven, terwijl een partij onbeslist eindigde. Tijdens zijn internering in het jappenkamp trachtte hij zich zo fit mogelijk te houden. Na de capitulatie van Japan kon hij zich weer gaan richten op wedstrijden en zijn titel verdedigen. Zijn tactiek was eerst de tegenstander zijn gang te laten gaan, waardoor hij deze op waarde kon schatten, en daarna pas toe te slaan.

Er zijn over de tijd genomen verschillende gewichten van hem bekend, waardoor hij in verschillende gewichtsklassen uitkwam.

• in 1931 63 kg
• in 1938 72 kg
• in 1940 boven de 75 kg
• in 1947 75 kg

In Indië was boksen een populaire sport. Fighting Mieck debuteerde op 29 november 1931. Gedurende zijn carrière (1931-1957) speelde hij 426 rondes en was hij tijdens vier partijen scheidsrechter. Zijn belangrijkste wedstrijden waren^[3]:

• Oktober 1937 Jaarmarktterrein, Surabaya
• Mei 1938 Jaarmarktterrein, Surabaya
• Februari 1940 Bandung
• Februari 1941 Prinsenpark, Jakarta
• Juli 1941, Tiong Hwa-terrein, Surabaya
• Februari 1947 in het Varia-Park Jakarta

De wedstrijd in mei 1938 tegen Han Helsloot op het Jaarmarktterrein, Surabaya was een ware klassieker. Zijn laatste wedstrijd was in 1957 tegen Joop Esterhuizen, waarna hij naar Nederland vertrok.

Hij huwde op 31 december 1935 Emma Jeane (Jane) Clark (Tasikmalaja, 12 april 1915 - Bergen op Zoom, 29 januari 1984)^[1] Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren.
Vanwege de politieke gebeurtenissen in Indonesië voelde hij zich daar niet langer thuis en vertrok het gezin in 1957 naar Nederland en vestigde zich in Bergen op Zoom.

• Lijst van boksers