Fernon Wibier
| Fernon Wibier | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Geboorteplaats | Dedemsvaart | |||
| Geboortedatum | 25 februari 1971 | |||
| Lengte | 1,88 m | |||
| Gewicht | 76 kg | |||
| Profdebuut | 1989 | |||
| Met pensioen | 2000 | |||
| Slaghand | rechts | |||
| Totaal prijzengeld | 563.876 Amerikaanse dollar | |||
| Profiel | (en) ATP-site | |||
| Enkelspel | ||||
| Titels | 0 | |||
| Hoogste positie | 126e (26 juni 1997) | |||
Grandslamresultaten | ||||
| 1e ronde (1997) | ||||
| 1e ronde (1993) | ||||
| Dubbelspel | ||||
| Titels | 1 (Rosmalen) | |||
| Hoogste positie | 42e (28 juli 1997) | |||
Grandslamresultaten | ||||
| 3e ronde (1997) | ||||
| 1e ronde (1997) | ||||
| 3e ronde (1997) | ||||
| 2e ronde (1996) | ||||
| ||||
Fernon Wibier (Dedemsvaart, 25 februari 1971) is een Nederlands voormalig tennisser.
Loopbaan
Wibier was vooral succesvol als dubbelspeler. Met Stephen Noteboom won hij zijn enige titel, het dubbeltoernooi van het ATP-toernooi van Rosmalen in 1994. Hij behaalde daarnaast nog drie finale plaatsen in het dubbel: Beijing 1995 (met Dick Norman), Washington 1997 (met Neville Godwin) en Estoril 1998 (met David Roditi). Wibier kwam ook uit voor het Nederlands Davis Cupteam.
Wibier begon op negenjarige leeftijd met tennissen. In 1983 won hij samen met Richard Krajicek het Europees kampioenschap dubbelspel onder 12. Als jongeman bezocht hij een tennisschool die werd ondersteund door de Nederlandse Tennisbond, waar onder anderen Jacco Eltingh, Hendrik Jan Davids en Menno Oosting trainden. Hij werd professional in 1989 en behaalde zijn eerste wereldranglijstpunten in satellite-toernooien. In 1991 bereikte hij de finale van de ATP Challenger-toernooien in Hobart en Christchurch. Twee jaar later bereikte hij samen met Patrick Rafter de finale van het Nagoya Challenger-toernooi. Zijn meest succesvolle jaar was 1994, toen hij samen met landgenoot Stephen Noteboom het ATP-toernooi in Rosmalen won. Dit zou zijn enige toernooizege op de ATP World Tour zijn. Tot 1998 bereikte hij nog drie finales, waaronder het International Series Gold-toernooi in Washington. Gedurende zijn carrière won hij ook vijf dubbeltitels op de ATP Challenger Tour. Zijn hoogste notering in de tenniswereld bereikte hij in 1997, met een 126e plaats in het enkelspel en een 42e plaats in het dubbelspel.
Zijn beste resultaten in het enkelspel op Grand Slam-toernooien waren de kwalificatie voor de Australian Open en Wimbledon, maar hij werd in beide toernooien al in de eerste ronde uitgeschakeld. In het dubbelspel bereikte hij samen met Stephen Noteboom de kwartfinales van de Australian Open van 1997. Hij speelde gemengd dubbel op Roland Garros, Wimbledon en de US Open, maar bereikte nooit de tweede ronde.
Prestatietabel
| Legenda | |
|---|---|
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |
Prestatietabel grand slam, enkelspel
| Toernooi | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 |
|---|---|---|---|---|---|
| – | – | – | – | 1R | |
| – | – | – | – | – | |
| 1R | – | – | – | – | |
| – | – | – | – | – |
Prestatietabel grand slam, dubbelspel
| Toernooi | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 |
|---|---|---|---|---|---|
| – | – | 1R | 3R | 1R | |
| – | – | – | 1R | 1R | |
| 1R | 2R | – | 3R | 2R | |
| – | – | 2R | 2R | 1R |
Externe links
- (en) Profiel van Fernon Wibier op de website van de ATP
- (en) Profiel van Fernon Wibier op de website van de ITF