Fatiha Saïdi

Fatiha Saïdi
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemeen
Geboortedatum	Oran, 19 maart 1961
Geboorteplaats	Oran
Kieskring	Brussel-Hoofdstad
Regio	Brussel Franse Gemeenschap
Land	Algerije  België
Functie	Politica
Partij	1996-2003 Ecolo 2004-heden PS
Functies
1999-2010	Brussels Parlementslid
1999-2010	Lid Franse Gemeenschapscommissie
2006-2018	Gemeenteraadslid Evere
2006-2018	Schepen Evere
2009-2010	Lid Franse Gemeenschapsparlement
2009	Secretaris Franse Gemeenschapsparlement
2010-2014	Senator[1]
Portaal    Politiek

Fatiha Saïdi (Oran (Algerije), 19 maart 1961) is een voormalige Belgische politica voor de PS.

Ze werd geboren in een Marokkaanse familie die in Algerije woonde. In 1966 immigreerde de familie Saïdi naar België en vestigde zich in Anderlecht. Fatiha Saïdi is de oudere zus van Nordine Saïdi, voorzitter en lijsttrekker van de partij Égalité in de verkiezingen van 2009.^[2][3] In 1996 verkreeg ze de Belgische nationaliteit. Op haar zeventiende trad Fatiha Saïdi in het huwelijk, waarna ze vier jaar lang een voedingszaak uitbaatte. Vanaf 1983 verrichtte ze sociaal werk en engageerde ze zich in het verenigingsleven, binnen sociaal-culturele verenigingen voor immigranten. Van 1985 tot 1994 was ze presentatrice en journaliste bij de vrije radio El Wafa.

Ze studeerde in 1994 af als licentiate in de psychopedagogie, optie politiek en opleidingspraktijken ("politiques et pratiques de formation") aan de Université catholique de Louvain, werkte als pedagoge bij La Trace, een hulpcentrum voor verslaafden in Sint-Gillis, en was daarna aan de slag in een centrum gespecialiseerd in jeugdhulp voor vroegtijdige schoolverlaters met een immigratie-achtergrond in Sint-Jans-Molenbeek.^[4] Ze werd tevens voorzitster van de vzw Média Femmes Internationales, dat zich richt op alfabetiseringslessen, huiswerkbegeleiding, het bieden van sociale permanentie en vrije expressieruimtes en in het algemeen de verdediging van de rechten van allochtone meisjes en vrouwen, en van 1996 tot 1999 journaliste bij het magazine Nouvelle Tribune, waar ze voornamelijk schreef over intercultureel samenleven.

In 1996 werd ze lid van Ecolo maar stapte uit die partij in juli 2003, uit onvrede over de interne gang van zaken bij Ecolo, het gebrek aan aanwezigheid van de partij op het terrein en de arrogantie waarmee de partij volgens haar omging met burgers. Saïdi was vervolgens een tijdlang onafhankelijke, om in april 2004 toe te treden tot de socialistische PS.

Van juni 1999 tot juli 2010 zetelde Saïdi in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar ze zetelde in de commissies Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw en Grondbeleid (1999-2001 en 2004-2010) en Huisvesting en Stadsvernieuwing (2001-2003). Van juni 2009 tot juli 2010 had ze tevens zitting in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar ze van juli tot september 2009 secretaris was en zitting had in de commissie Jeugd en Jeugdhulp. In juni 2010 werd Saïdi verkozen als rechtstreeks gekozen senator in de Senaat, waar ze tot aan het einde van haar mandaat in mei 2014 deel uitmaakte van de commissie Sociale Aangelegenheden. Bij de verkiezingen van mei 2014 was ze opnieuw kandidaat om lid te worden van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, maar Saïdi slaagde er niet in om verkozen te geraken. Hiermee kwam er een einde aan haar parlementaire loopbaan. Vervolgens was ze van 2014 tot 2020 bestuurder bij de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij.

Ze is woonachtig in Evere, in deze gemeente was ze van december 2006 tot december 2018 gemeenteraadslid en schepen in het bestuurscollege.^[5] Als schepen was ze van 2006 tot 2012 bevoegd voor Leefmilieu, Stedenbouw, Ruimtelijke Ordening, Duurzame Ontwikkeling, Ontwikkelingssamenwerking en Gelijke Kansen en van 2012 tot 2018 belast met Duurzame Ontwikkeling, Interpersoonlijke Solidariteit, Gelijke Kansen, Energie, Leefmilieu, Burgerparticipatie, Informatie en Ruimtelijke Ordening.

Sinds 2017 is Saïdi actief als auteur. Haar voornaamste werken zijn Les Fourmis Prédatrices (2017), over de verdrijving van Marokkanen uit Algerije, Par les liens forcés du mariage (2018), over vrouwen die het slachtoffer zijn van partnergeweld binnen gedwongen huwelijken, Dans la peau d'une femme mendiante (2019), waarin ze haar verhaal van een week als bedelvrouw beschrijft, en Échos de la mémoire sur les montagnes du Rif (2020), een portret van negen vrouwen uit het Marokkaanse Rifgebergte. In 2021 voltooide ze tevens een interuniversitaire master in de genderstudies aan de ULB, waarna ze in september 2021 aan de slag ging als experte in deze materie.^[6]

Sinds 6 juni 2009 is ze ridder in de Leopoldsorde.

Ze was lid van de IUPFP (Internationale Unie van Parlementsleden voor Palestina)^[7], de organisatie van Dyab Abou Jahjah, opgericht in 2001 door de stichter van de Hezbollah, Mollah Ali Akbar Mohtashamipur^[8].

Op 15 februari 2012 verhinderde ze de uitwijzing van gangster Mohammed C. naar Marokko.^[9]