Eva Lys

In december 2019 won Lys het gerenommeerde Eddie Herr International Junior Championship dat als eindejaarskampioenschap van de ITF wordt georganiseerd in Bradenton (Florida). In de finale versloeg zij Wit-Russin Jana Kolodynska.^[1][3][4]

Lys debuteerde in 2017 op het ITF-toernooi van Hammamet (Tunesië). Zij stond in 2020 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Altenkirchen (Duitsland) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Nederlandse Bibiane Schoofs te verslaan.^[5] Tot op heden^{(januari 2026)} won zij drie ITF-titels, de meest recente in 2022 in Trnava (Slowakije).

In april 2022 kwalificeerde Lys zich voor het eerst voor een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Stuttgart – zij won van de Zwitserse Viktorija Golubic^[6][7] en bereikte daarmee de tweede ronde. In oktober won zij haar derde ITF-titel in Trnava (Slowakije) – daarmee kwam zij binnen op de top 150 van de wereldranglijst.

In 2023 kwalificeerde Lys zich voor het eerst voor een grandslamtoernooi, op het Australian Open. Op het US Open won zij haar eerste grandslam­partij, van de Amerikaanse Robin Montgomery.

Haar beste resultaat op de WTA-toernooien is het bereiken van de halve finale, eenmaal op het toernooi van Cluj-Napoca 2023, andermaal op het toernooi van Boedapest 2024 en nogmaals op het toernooi van Monastir 2024.

In 2025 bereikte zij als lucky loser op het Australian Open de vierde ronde – door dit resultaat steeg zij naar de mondiale top 100. In oktober klom zij verder naar de top 50, na het bereiken van de kwartfinale op het WTA 1000-toernooi van Peking.

Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 39e plaats, die zij bereikte in januari 2026.

Lys is weinig actief in het dubbelspel. Zij debuteerde in 2017 op het ITF-toernooi van Hammamet (Tunesië), samen met haar zuster Lisa Matviyenko.

In 2021 speelde Lys voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Hamburg, waarvoor zij samen met landgenote Noma Noha Akugue een wildcard had gekregen.

In 2022 en 2023 maakte Lys deel uit van het Duitse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 1–1.^[8]