Eudolops
| Eudolops Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Eoceen | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||
| Eudolops Florentino Ameghino, 1897 | ||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||
| Eudolops tetragonus | ||||||||||||
| ||||||||||||
Eudolops is een geslacht van uitgestorven buideldieren uit de Polydolopimorphia dat tijdens het Eoceen in Zuid-Amerika leefde.
Fossiele vondsten
Fossielen van Eudolops zijn gevonden in Gran Barranca in de provincie Chubut in het Argentijnse deel van Patagonië. De vondsten hebben een ouderdom van 39 tot 41,7 miljoen jaar en dateren uit de South American Land Mammal Age Casamayoran. Delen van de schedel, de onderkaak, het gebit en het skelet waaronder wervels zijn bekend.
Er zijn twee soorten beschreven, de typesoort E. tetragonus en E. martini.
Kenmerken
Eudolops was waarschijnlijk een nachtactief en boombewonend buideldier dat zich voedde met fruit en insecten.
De schedel omvat een korte snuit en zeer grote voorwaarts gerichte oogkassen. Vergeleken met andere buideldieren komen deze aspecten van de schedel in combinatie met de bouw van het gebit het meest overeen met die van suikereekhoorns en vliegende buidelmuizen, die een zweefvliegende leefwijze hebben. De toenemend open bossen in Patagonië tijdens het Midden-Eoceen ondersteunen een dergelijke leefwijze als mogelijke manier van voortbewegen voor Eudolops
Het gewicht van E. martini wordt geschat op 2,9 kg en dat van E. tetragonus op 2,3 kg, vergelijkbaar met dat van een voskoesoe of Virginiaanse opossum. Hiermee was Eudolops een van de grootste vormen uit de Polydolopidae. Alleen Kramadolops maximus was groter.
- A new species of Eudolops Ameghino, 1897 (Mammalia, Metatheria, Polydolopimorphia) from the middle Eocene of Patagonia. FJ Goin et al. Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments (2025).