Curaçaose zweepslang

Curaçaose zweepslang
IUCN-status: Bedreigd[1] (2016)
Curaçaose zweepslang
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Serpentes (Slangen)
Superfamilie:Colubroidea
Familie:Colubridae (Toornslangachtigen)
Onderfamilie:Dipsadinae
Geslacht:Erythrolamprus
Soort
Erythrolamprus triscalis
Linnaeus, 1758
Originele combinatie
Coluber triscalis
Verspreidingsgebied
Synoniemen
  • Coluber triscalis (Linnaeus, 1758)
  • Dromicus triscalis (Duméril, Bibron & Duméril, 1854)
  • Liophis triscalis (Boulenger, 1894)
  • Leimadophis triscalis (Amaral, 1929)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Curaçaose zweepslang op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De Curaçaose zweepslang (Erythrolamprus triscalus) (Papiaments: Kolebra di Kòrsou) is een slangensoort uit de familie van de toornslangachtigen (Colubridae) en de onderfamilie Dipsadinae. Het dier is endemisch op het Nederlands-Caribische eiland Curaçao.

Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Carl Linnaeus in 1758 in Systema naturae. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Coluber triscalis gebruikt. De slang werd later aan andere geslachten toegekend, zoals Dromicus, Leimadophis en Liophis.[2] Sinds 2012 wordt het dier gerekend tot het geslacht Erythrolamprus.

In het Papiaments staat de slang bekend als Kolebra di Kòrsou, wat slang van Curaçao betekent.

Uiterlijke kenmerken

De kleur is bruin, op de bovenzijde en flanken zijn afwisselende dunne en dikke lichtere tot witte vlekkerige strepen aanwezig, ook de buikzijde is lichter tot wit. Het lichaam is dun, de lengte bedraagt iets meer dan een meter. De kop is goed te onderscheiden van het lichaam, de pupillen zijn rond.

Levenswijze

De Curaçaose zweepslang is een dagactieve soort die voornamelijk jaagt op kikkers, kakkerlakken, sprinkhanen, muizen en hagedissen. Kleinere prooidieren worden levend doorgeslikt, grotere prooien worden eerst gewurgd. De slang is in staat om prooidieren in te slikken die veel groter zijn dan de slang zelf is, omdat de onderkaak niet vastzit aan de bovenkaak. Nadat de prooi is ingeslikt, verstopt de slang zich en kan dan enkele dagen tot weken inactief zijn totdat de prooi is verteerd.

Over de voortplanting van de Curaçaose zweepslang is weinig bekend. De dieren leggen eieren, die een leerachtige schaal hebben. De eieren komen in het nest tot ontwikkeling, in tegenstelling tot bepaalde andere slangensoorten waar de eieren zich ontwikkelen in het lichaam van het vrouwtje.

De Curaçaose zweepslang is niet giftig en staat bekend om de vreedzame aard. Alleen wanneer het dier in het nauw gedreven wordt, zal het aanvallen. Het dier valt geen mensen aan.

Verspreiding en habitat

De slang is endemisch op Curaçao.[2] De habitat van de slang bestaat hoofdzakelijk uit de Curaçaose mondi, droge tropische en subtropische bossen en droge tropische subtropische scrublands. De dieren komen ook voor in de buurt van menselijke bewoning, waar door de continue aanwezigheid van water en afval voldoende prooidieren in de tuinen te vinden zijn.

Curaçaose zweepslang wordt in zijn voortbestaan bedreigd door versnippering en destructie van habitat door menselijke activiteiten, waardoor er steeds minder leefgebied resteert. Ook vallen de slangen ten prooi aan honden en katten, of worden ze gedood door mensen die het ongevaarlijke dier ten onrechte als bedreiging zien. De internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN heeft het dier de beschermingsstatus 'bedreigd' toegewezen (Endangered, EN).[3] Vooralsnog ontbreken initiatieven van de Curaçaose overheid ter bescherming van de Curaçaose zweepslang, waardoor het voortbestaan van de soort onzeker is.

Bronvermelding