Erwin Lensink

Erwin Lensink (Winterswijk,^[1] circa 1981^[2]), beter bekend als de "waxinelichthoudergooier", is een Nederlandse complotdenker en radicale republikein.

Zijn levensloop kreeg een ingrijpende wending door het overlijden van zijn moeder in 2008. Hij raakte betrokken bij meerdere conflicten met de Nederlandse autoriteiten. In 2010 werd hij landelijk bekend toen hij tijdens Prinsjesdag een waxinelichthouder naar de Gouden Koets gooide. Dit waxinelichthouderincident leidde tot een proces wegens geweldpleging en smaad tegen het koningshuis. Zijn langdurige voorarrest en de poging van het Openbaar Ministerie om hem gedwongen te laten opnemen in een psychiatrisch ziekenhuis veroorzaakten een publiek debat over proportionaliteit en de omgang met politiek gemotiveerde incidenten. De zaak werd een symbool voor discussies over monarchiekritiek, burgerlijke ongehoorzaamheid en de grenzen van strafrechtelijke reactie op relatief ongevaarlijke protestacties. Lensink werd sindsdien door de autoriteiten gezien als potentieel gewelddadige eenling.

De jaren die volgden op dit waxinelichthouderincident bleven gekleurd door zijn botsingen met de overheid en gedwongen opnamen, een gevolg van zijn onconventionele pogingen zijn gedachtegoed onder de publieke aandacht te brengen. Sinds 2014 probeert hij de politiek in te gaan, eerst via de Piratenpartij, later door oprichting van zijn eigen partij, de Oranje Republikeinse Democratische Alliantie.

Erwin Lensink profileert zich sinds het waxinelichthouderincident vooral als fel anti-monarchist en complotdenker. In interviews, eigen websites en procesverklaringen schetst hij het Nederlandse koningshuis als een onrechtmatig en corrupte macht die volgens hem achter politieke misstanden en doofpotaffaires zou zitten. Zijn betoog combineert republikeinse ideeën (afschaffing van de monarchie en volledige parlementaire soevereiniteit) met elementen van samenzweringstheorieën over elite-netwerken en pedofilie-schandalen. Het is geen samenhangend politiek programma, maar een mix van radicale afkeer van erfelijk koningschap en wantrouwen tegenover overheid, justitie en gevestigde media, waarmee hij vooral aandacht vraagt voor zijn overtuiging dat de monarchie fundamenteel ondemocratisch en schadelijk is voor de rechtsstaat.

Erwin Lensink werd geboren in Winterswijk en groeide op met twee jongere broers. Het ouderlijk boerenbedrijf ging in 1983 failliet tijdens de toenmalige economische crisis, wat volgens hem ingrijpende gevolgen had voor het gezin, in het bijzonder voor zijn moeder.^[3][1]

Hij behaalde in Breda een hbo-diploma in management en toerisme en werkte vanaf eind jaren negentig circa tien jaar parttime in de logistiek en horeca bij voetbalvereniging De Graafschap. In 2007 liep hij stage bij een hotel in Antwerpen, waar hij zich begon te verdiepen in het internationale bankensysteem, dat hij al vóór de val van Lehman Brothers als gebrekkig beschouwde.^[3][1]

Na het overlijden van zijn moeder in 2008 koppelde hij persoonlijke ervaringen aan maatschappelijke en economische thema’s. Hij stelde dat schulden wereldwijd tot zelfdodingen leiden en bekritiseerde zowel de inzet van prinses Máxima voor microkredieten als de bankreddingen door de Nederlandse staat, waarbij volgens hem ten onrechte belastinggeld werd ingezet terwijl gezinnen als het zijne geen steun ontvingen.^[3][1]

In 2014 stelde Lensink, tegen de wens van de Piratenpartij, een lijst samen voor de gemeenteraadsverkiezingen in Nijmegen.^[12][13] Een compromis om onder de blanco aanduiding ‘Lijst 12’ mee te doen kwam te laat bij de Raad van State, waarna zijn lijst met 182 stemmen geen zetel behaalde.^[14][15][11]

In 2015 richtte hij de Oranje Republikeinse Democratische Alliantie der Oranje Republikeinse Piraten (ORDA) op en probeerde deel te nemen aan statenverkiezingen in Gelderland en aan de waterschapsverkiezingen voor Rivierenland en voor Rijn en IJssel. Toen hij niet toegelaten werd ging hij tegen deze besluiten in beroep bij de Raad van State en wraakte de staatsraden, maar kreeg nul op het rekest.^[16]

In 2022 mislukten pogingen om in Den Haag en Utrecht deel te nemen wegens gebrek aan ondersteuningsverklaringen.^[17][18][19] Bij de Provinciale Statenverkiezingen 2023 voor Zuid-Holland tekende hij bezwaar aan tegen de uitslag, die hij als gemanipuleerd beschouwde.^[19] In 2025 werd ORDA ingeschreven voor de Tweede Kamerverkiezingen, al achtte een analyse de kans klein dat de partij op het stembiljet zou verschijnen.^[20]

Sinds 2009 lopen de aanvaringen met justitie en (gedwongen) opnamen als een rode draad door Lensinks leven. Uit onderzoek dat in 2011 gepubliceerd werd door Vrij Nederland zou blijken dat hij in de war was en dat hij een gewelddadige obsessie zou hebben met het Nederlands koningshuis.^[21][6] De autoriteiten zouden hem in elk geval sinds het waxinelichthouderincident als prototype 'potentieel gewelddadige eenling' en een radicale republikein geprofileerd hebben.^[22][23]

In de periode van 2014 tot 2017 werd Lensink meerdere malen veroordeeld tot deels voorwaardelijke gevangenisstraffen en boetes voor diverse vergrijpen die sinds omstreeks 2010 hebben plaatsgevonden. Zo werd hij veroordeeld voor het beledigen en stalken van een vrouw, waarvan overigens niet duidelijk werd waarom hij deze vrouw als slachtoffer had uitgekozen^[24][25]; en hij werd veroordeeld voor misdraging tegen een agent in Winterswijk. Hij werd voorts veroordeeld wegens mishandeling van zijn vader, bedreiging van zijn broer, en voor het onnodig bellen van alarmnummer 112. Hij ging tegen verschillende veroordelingen in beroep en reageerde met wrakingsverzoeken.^[26]

In 2017 werd Lensink vanwege ernstige psychische problemen opgenomen in een kliniek.^[27] Hijzelf was ervan overtuigd dat de overheid hem op die manier de mond wilde snoeren omdat hij weet zou hebben van zaken die niet door de beugel kunnen.^[26]

• Belinfante, Marc, Wie is de gooier van de waxinelichthouder?. EenVandaag (28 april 2011). Televisie-uitzending van de Avrotros over de achtergrond van Lensink.