Enrico Bombieri

Enrico Bombieri
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	26 november 1940
Geboorteplaats	Milaan
Beroep	wiskundige,[1] academisch docent
Lid van	Franse Academie van Wetenschappen, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, Academia Europaea,[2] American Academy of Arts and Sciences, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale dei Lincei, Accademia Nazionale dei Lincei
Academische achtergrond
Alma mater	Universiteit van Milaan
Promotor(s)	Giovanni Ricci[3]
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	partiële differentiaalvergelijking, getaltheorie, wiskunde
Prijzen en erkenningen	Fields-medaille (1974), Balzanprijs (1980), Joseph Doob Prize (2008),[4] Internationale Koning Faisalprijs voor Wetenschap (2010), Crafoord Prize in Mathematics (2020),[5] Caccioppoli Prize

Enrico Bombieri (Milaan, 26 november 1940) is een Italiaans wiskundige die werkzaam is geweest aan het Institute for Advanced Study in Princeton in de Amerikaanse staat New Jersey.

Bombieri deed onderzoek in de getaltheorie, de algebraïsche meetkunde en de wiskundige analyse. In 1974 ontving hij een Fields-medaille, in 1980 de Balzan-prijs. In 2010 ontving hij samen met Terence Tao de Internationale Koning Faisal-prijs.^[6]

De stelling van Bombieri-Vinogradov is een van de belangrijkste toepassingen van de grote zeefmethode. Het verbetert de stelling van Dirichlet over priemgetallen in rekenkundige rijen, door aan te tonen dat door middeling over de modulus over een bereik, de gemiddelde fout veel kleiner is dan voor een bepaald geval kan worden aangetoond. De stelling wordt soms gebruikt ter vervanging van de nog onbewezen veralgemeende Riemann-hypothese.