Engelien Reitsma-Valença

Engelina (Engelien) Reitsma-Valença (Amsterdam, 3 mei 1889 – Doorn, 11 juli 1981) was een Nederlands kunstenares: kunstschilder, graficus en ontwerper van postzegels en van ex-librissen. Reitsma-Valença was de dochter van een diamantbewerker. Door toedoen van haar vader ging zij al op 14-jarige leeftijd het diamantkloven leren. In 1904 mocht zij tekenlessen nemen aan de Dagteeken- en Kunstambachtsschool voor Meisjes. In 1906 legde ze met succes het toelatingsexamen af voor de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. Daar volgde zij de lessen uitsluitend 's morgens en 's avonds, want zij moest 's middags diamantkloven. In het vijfde en zesde jaar koos ze voor de ets- en graveerklas, waar zij les kreeg van hoogleraar Pieter Dupont.

Na Dupont's dood in 1911 kreeg zij les van diens opvolger als hoogleraar, Johannes Aarts. Ze leerde bij hem de meeste grafische technieken. Reitsma-Valença heeft geschilderd, getekend en prenten gemaakt in hoog-, diep- en vlakdruk. Daarnaast maakte zij ex librissen en in opdracht van de PTT graveerde zij een groot aantal postzegels, alle met portretten van historische figuren. Ook ontwierp ze boekbanden. In 1913 won zij in de categorie grafiek de eerste prijs van de Prix de Rome. Zij was van joodse komaf, wat haar werk in de oorlog evenwel niet hinderde. In 1951 verhuisde zij naar Bergen NH, waar zij werkend lid was van het KunstenaarsCentrumBergen (KCB). In 1964 ontving zij de Zilveren Erepenning van de gemeente Bergen. Ze was ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Zij was getrouwd met een jurist en kreeg met hem drie kinderen. In haar rouwadvertentie werd vermeld: "Ze leefde voor de kunst en haar familie".

Door haar in postzegels gevatte personen zijn:

Zie de categorie Engelien Reitsma-Valença van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.