Emo Verkerk
| Emo Verkerk | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Emo Hendrik Bart Verkerk | |||
| Geboren | Amsterdam, 29 april 1955 | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Ateliers '63 | |||
| Beroep | beeldend kunstenaar | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1978-heden | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en erkenningen | Jeanne Oosting Prijzen (2010),[1] Victoriefonds Oeuvreprijs (2025), Buning Brongers Prijs (1980), Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (1981), Thérèse Schwartze Prijs (2000) | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
.jpg)
Emo Verkerk (Amsterdam, 29 april 1955) is een Nederlands beeldend kunstenaar.
Levensloop
Emo Verkerk studeerde filosofie aan de Vrije Universiteit Amsterdam (1974-1976) en deed vervolgens een kunstopleiding aan Ateliers '63 (1978-1980), waar hij onder anderen les kreeg van Ger van Elk.
Werk
Verkerk werd bekend door zijn portretten van historische figuren, veelal schrijvers, filosofen, musici en beeldend kunstenaars. Zijn werk bestaat uit landschappen, ruimtelijke beelden en portretten. Gebruikte technieken zijn onder meer tekenen, beeldhouwen en schilderen. Als ondergrond gebruikt hij diverse materialen waaronder papier, linnen, karton, blik, marmer en hout. Ook voorwerpen kunnen dienen als drager.[2]
Zijn werk werd onder meer aangekocht door het Stedelijk Museum Amsterdam, Centraal Museum Utrecht, Bonnefantenmuseum, Boijmans van Beuningen, en Rijksmuseum Twente.[3]
Zijn schilderij van Johan Cruijff sierde de cover van Hard Gras nr. 107 (2015).
Exposities
Solo-exposities
- ‘Hilaritas’, Museum Beelden aan Zee (2025)[4]
- Schilderijen 1986 - 2024, Willem Baars Projects, Amsterdam (2024)[5]
- Emo Verkerk: Why Not? Curated by Karel Schampers, Luhring Augustine Chelsea (2021)[6]
- Graag of niet / Love me or leave me, Gemeentemuseum Den Haag (2015)[7][8]
- Belle van Zuylen, Willem Baars Projects, Amsterdam (2015)
- Museum Dhondt-Dhaenens, Deurle (2010)[9]
- Emo Verkerk, Fries Museum, Leeuwarden (2000)
- Nass und Trocken, Brandenburgische Kunstsammlungen, Cottbus (1999)
- Schilderijen, aquarellen en objecten, Art & Project, Slootdorp (1999)
- Emo Verkerk, Stadsmuseum Woerden, Woerden (1997)
- Emo Verkerk, Stedelijk Museum, Amsterdam (1988)
- Emo Verkerk, Marian Goodman, New York (1982)
Bibliografie
- Emo Verkerk: Tanquam (met Hans Janssen), 2020
- Emo Verkerk, de 100 mooiste tekeningen, 2009
- Alles in de wind. Klein vademecum van grote cultuurdragers uit binnen- en buitenland (met Martin van Amerongen), 2000
Prijzen
- Buning Brongers Prijs (1980)
- Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (1981)
- Thérèse van Duyl-Schwartzeprijs (2000)
- Jeanne Oosting Prijs (2010)
- Victoriefonds Oevreprijs (2025)[10]
Sperwer, Emo Verkerk
Kunstwerk Emo Verkerk in Den Haag
- ↑ https://jeanneoostingstichting.nl/timelines/emo-verkerk/; geraadpleegd op: 11 december 2024.
- ↑ Hollandse Meesters - Emo Verkerk. hollandsemeesters.info. Gearchiveerd op 21 augustus 2022. Geraadpleegd op 21 augustus 2022.
- ↑ (en) Emo Verkerk. www.baarsprojects.com. Gearchiveerd op 21 augustus 2022. Geraadpleegd op 21 augustus 2022.
- ↑ Hofland, Margreet, Kinetische zeewezens en portretten van afval in Museum Beelden aan Zee. Den Haag Centraal (23 maart 2025). Geraadpleegd op 10 september 2025.
- ↑ (en) EMO VERKERK. baarsprojects.com. Geraadpleegd op 14 september 2025.
- ↑ (en) Emo Verkerk: Why Not? - Curated by Karel Schampers - Exhibitions - Luhring Augustine. www.luhringaugustine.com. Geraadpleegd op 21 augustus 2022.
- ↑ (en) Emo Verkerk. Kunstmuseum Den Haag (26 september 2014). Geraadpleegd op 21 augustus 2022.
- ↑ Emo Verkerk - Nooit Meer Slapen. VPRO. Gearchiveerd op 13 mei 2021. Geraadpleegd op 21 augustus 2022.
- ↑ Emo Verkerk. Museum Dhondt-Dhaenens. Geraadpleegd op 14 september 2025.
- ↑ Victoriefonds Oeuvreprijs 2025 toegekend aan Emo Verkerk. Alkmaarsdagblad.nl (24 augustus 2025). Geraadpleegd op 9 september 2025.
