Emmanuel Frémiet
| Emmanuel Frémiet | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Emmanuel Frémiet rond 1875 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Parijs, 6 december 1824 | |||
| Overleden | Parijs, 10 september 1910 | |||
| Begraafplaats | Cimetière de Passy[1] | |||
| Signatuur | ![]() | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Leermeester | Sophie Frémiet, François Rude | |||
| Beroep | Beeldhouwer | |||
| Werkveld | beeldhouwkunst | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leerling(en) | Pierre-Nicolas Tourgueneff, Henri-Léon Gréber | |||
| Bekende werken | Ruiterstandbeeld van Jeanne d'Arc | |||
| Werklocatie | Parijs | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Royal Academy of Arts, Académie des Beaux-Arts | |||
| Archieflocatie | Musée d'Orsay[2] | |||
| Prijzen en erkenningen | Grootofficier in het Legioen van Eer (16 augustus 1900)[3] | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Emmanuel Frémiet (Parijs, 6 december 1824 - Parijs, 10 september 1910) was een Franse beeldhouwer. Zijn bekendste werk is het vergulde ruiterstandbeeld van Jeanne d'Arc in Parijs uit 1874 (en de "zusterbeelden" in Philadelphia en Portland, Oregon).
Hij wijdde zich voornamelijk aan dierenbeeldhouwkunst en werd de bekendste animalier van zijn tijd.
Hij werkte vaak eerst in gips of klei voor de salonpresentaties. Als het werk succes had, werd het later gegoten in brons voor permanente tentoonstellingen of aankopen door musea.
De beeldhouwer Pierre-Nicolas Tourgueneff was een van zijn studenten.[4] [5]
Jeugd
Hij was een neef en leerling van Sophie Frémiet. Later volgde hij les met haar echtgenoot François Rude.
Hij exposeerde voor het eerst op negentienjarige leeftijd in de Parijse Salon met een sculptuur van een Algerijnse gazelle.
Loopbaan
Zijn beelden Gewonde beer en Gewonde hond uit 1850 werden onmiddellijk aangekocht door het Musée du Luxembourg en verwierf daarmee een treffend voorbeeld van zijn werk.
In de jaren 1850 produceerde Frémiet diverse Napoleontische werken.
Hij exposeerde bronzen sculpturen van de basset hounds van keizer Napoleon III op de Parijse salon van 1853.
Van 1855 tot 1859 werkte hij aan een reeks militaire beelden voor Napoleon III, waarvan er geen enkele bewaard is gebleven.
Hij vervaardigde een ruiterstandbeeld van Napoleon I in 1868, en van Lodewijk I van Orléans in 1869 (in het Château de Pierrefonds ).

In 1874 werd zijn eerste ruiterstandbeeld van Jeanne d'Arc opgericht op de Place des Pyramides in Parijs; dit verving hij in 1889 door een andere versie. Gedurende deze periode vervaardigde hij ook Pan en de berenwelpen, eveneens verworven door het Musée du Luxembourg en momenteel in het Musée d'Orsay.
In 1878 werd hij benoemd tot Officier in het Franse Legioen van Eer.
In 1887 exposeerde hij zijn Gorille enlevant une femme, waarmee hij een eremedaille won op het Parijse Salon. Het toont een grote primaat met een speerwonde aan zijn schouder, die een nog levend vrouwelijk slachtoffer en een stenen wapen draagt. De eerste versie heette Gorille enlevant une négresse en verdeelde op het salon van 1859 de critici, maar wordt nu erkend als een van zijn belangrijkste werken.[6] Het gepatineerde gipsen beeld werd eerder al op het salon in 1859 getoond achter een gordijn. In 1861 werd het eerste beeld vernietigd. De tweede versie uit 1887 was in brons uitgevoerd, minder ruw en toonde een halfnaakte levende blanke vrouw in plaats van een naakte, dode zwarte vrouw in de eerste versie. Het bronzen beeld is 2,65 meter hoog er werd later ook in kleinere versies gereproduceerd waarvan er een in het Musée d'Arts de Nantes te bezichtigen is.[7]
In 1892 maakte hij een meer dan drie meter hoog bronzen ruiterstandbeeld van de Spaanse kunstschilder Diego Velàzquez.[8] In datzelfde jaar trad hij toe tot de Académie des Beaux-Arts en volgde hij Antoine-Louis Barye op als hoogleraar diertekenen aan het Natuurhistorisch Museum van Parijs.[9]
In 1895 ontstonden in opdracht van het Parijse Muséum national d'histoire naturelle zijn Ourang-Outangs en Borneo Savage.
In opdracht van de architect Victor Petitgrand vervaardigde Frémiet in 1897 het beeld van Sint-Michaël voor de top van de nieuwe 32 meter hoge torenspits van de Eglise St. Michel op de Mont Saint-Michel.[10]
Op 17 november 1899 werd zijn monument voor Ferdinand de Lesseps aan de ingang van het Suezkanaal ingehuldigd. Het is een bronzen beeld van ca. 10 m op een betonnen sokkel. De rechterhand verwelkomt de bezoekers die het kanaal binnenvaren aan Port Said. In zijn linkerhand houdt hij een plan van het kanaal. Tijdens de Suezcrisis werd het sterk gecontesteerde beeld verplaatst naar een magazijn in Port Said. Na restoratie door de Association des Amis du Canal de Suez, staat het er nu opgesteld aan een scheepswerf aldaar.[11]
Emmanuel Frémiet stierf op 10 september 1910 in Parijs en ligt begraven in Louveciennes . In 1913 maakte zijn leerling Henri-Léon Gréber een beeld van Frémiet die werkt aan het beeld Le Dénicheur d'oursons dat staat in de Jardin des Plantes. Ook het origineel van Le Dénicheur staat in dezelfde tuin.[12]
Gorille enlevant une Femme
Jeune éléphant pris au piège aan het Musée d'Orsay, Parijs- Le Dénicheur d'oursons, Jardin des Plantes, Parijs
Oeuvre in musea
- De overwinning van Merovech op de Hunnen, 1867; verzilverd bronzen reliëf ingebouwd in een houten cabinet van Jean Brandely en Charles-Guillaume Diehl, Metropolitan Museum of Art, New York[13]
- De hagedis,1887, keramieken beeldje in opdracht van de Franse architect Eugène Viollet le-Duc, als voorbereiding van zijn restauratie van het middeleeuws kasteel van Pierrefonds.[14]
- Pan et oursons, 1867, groep in marmer, in het Musée d'Orsay.[15]
- Thisholm, Hugh, ed. (1911). "Frémiet, Emmanuel". Encyclopædia Britannica. Vol. 11 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 96–97.
- ↑ https://cimetiere-de-passy.com/personnalites/emmanuel-fremiet/.
- ↑ https://www.musee-orsay.fr/sites/default/files/2020-11/Fonds_Emmanuel_Fremiet_inventaire.pdf.
- ↑ Léonore-database; Léonore-identificatiecode: LH//1033/23.
- ↑ Kjellberg, Pierre (1994). Bronzes of the 19th Century. Schiffer Publishing, Ltd., Atglen, Pennsylvania, p. 627. ISBN 0-88740-629-7., accessed: 10 October 2015
- ↑ L'Atelier Pierre Turgenev. Tourgueneff.free.fr. Geraadpleegd op 10 October 2015.
- ↑ National Gallery Victoria. National Gallery Victoria.
- ↑ (fr) Nantes, Musée d’arts de, Musée d’arts de Nantes. Navigart.fr (1 september 2025). Geraadpleegd op 24 september 2025.
- ↑ Vélasquez - Emmanuel Fremiet | Musée d'Orsay. www.musee-orsay.fr. Geraadpleegd op 24 september 2025.
- ↑ Chisholm 1911, p. 97.
- ↑ Aartsengel Michaël - Mont Saint Michel. www.montsaintmichel.nl. Geraadpleegd op 24 september 2025.
- ↑ Ferdinand de Lesseps Statue. www.samdurant.net. Geraadpleegd op 23 september 2025.
- ↑ (fr) Monument à Emmanuel Frémiet (1913. www.mnhn.fr. Geraadpleegd op 24 september 2025.
- ↑ Mounts and large central plaque by Emmanuel Frémiet (French, Paris 1824–1910 Paris) (1867). Cabinet.
- ↑ (en) Emmanuel Frémiet - Lizard - French - The Metropolitan Museum of Art. The Metropolitan Museum of Art. Geraadpleegd op 8 oktober 2025.
- ↑ Pan et oursons - Emmanuel Fremiet | Musée d'Orsay. www.musee-orsay.fr. Geraadpleegd op 9 oktober 2025.

