Emiraat Nekor
| إمارة بني صالح | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| Kaart | |||||
 | |||||
| Het emiraat Nekor in het geel | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | 710-760: Temsaman 760-1068: Nekor | ||||
| Talen | Riffijns, Arabisch | ||||
| Religie(s) | Islam | ||||
| Regering | |||||
| Regeringsvorm | Monarchie | ||||
| Dynastie | Banu Salih | ||||
.svg.png){kind=small}
Het Emiraat Nekor (Berbers: Tageldit n Nkur; Arabisch: إمارة نكور) was een Berbers emiraat gelegen in het Rifgebied van het hedendaagse Marokko. De hoofdstad was oorspronkelijk gevestigd in Temsaman, maar verhuisde later naar Nekor. Het emiraat werd in het jaar 710 gesticht door de Berber Salih Ibn Mansur[1][2][3][4], met hulp van de Aith Wayagher en Aith Temsaman. Het emiraat werd tevens gesticht onder goedkeuring van Al-Walid Ibn 'Abd al-Malik, de toenmalige kalief van de Omajjaden.[2] Hiermee werd het Emiraat van Nekor de allereerste Islamitische staat in het hedendaagse Marokko. Het was daarnaast ook de allereerste Riffijns-Islamitische staat.
Geschiedenis
De Arabische geograaf al-Ya'qubi schreef tot in detail over het Emiraat van Nekor in zijn bekende boek Tarikh al-Ya'qubi. Daarnaast behandelde de Andalusische geograaf en historicus al-Bakri hetzelfde onderwerp op een gedetailleerde manier in zijn bekende boek: Book of Roads and Kingdoms.
Salih Ibn Mansur meerde in het jaar 699 aan bij de historische haven van Temsaman, wat het hedendaagse kleine dorpje Ejiti is. Hij stond onder de lokale bevolking bekend als Salih Mansour. Er is niet veel bekend over Salih Ibn Mansur. Volgens al-Ya'qubi, beweerden de inwoners van het Emiraat Nekor dat Salih Ibn Saïd behoorde tot de Berberse Nafza. Salih III Ibn Saïd was ook de nakomeling van Salih Ibn Mansur[1][3][5][4]
In het jaar 710 stichte Salih Ibn Mansur, met behulp van de lokale Ait Waryaghar en Aith Temsamane, het emiraat van Nekor op. Hij werd de eerste emir. Op dat moment was de regio onder het bewind van de Omajjaden, maar de toenmalige kalief, Al-Walid Ibn 'Abd al-Malik, zag er niets anders in dan het nieuwe emiraat te erkennen en goedkeuring te geven voor de stichting ervan. Onder zijn leiding omarmt de lokale bevolking de Islam en volgen zij de Maliki madhab van Imam Malik Ibn Anas. Salih Ibn Mansur wordt in hetzelfde jaar nog afgezet en vervangen door een andere stamgenoot, maar werd na enige tijd gevraagd terug te keren om zijn rol als emir weer op te pakken.[6] Hij trouwde onder andere met een vrouw van de Sanhaja, een van de drie grote Berberse confederaties, naast de Zenata en Masmuda. Salih kreeg twee kinderen: Al-Mo'tasim Ibn Salih en Idris Ibn Salih. Zijn derde zoon, 'Abd as-Samad Ibn Salih, kreeg hij met zijn andere vrouw. Salih bleef emir tot aan zijn dood in 749. Volgens de Andalusische historicus en geograaf Muhammad Ibn Yusuf al-Warraq overleed Salih Iin Temsaman. Hij is begraven in het hedendaagse Ejiti, een klein dorpje in de buurt van de haven van Temsamane waar hij voor het eerst kwam aanmeren.[6]
Na zijn dood werd Salih Ibn Mansur opgevolgd door zijn eerste zoon, Al-Mo'tasem. Hij kreeg echter niet de kans om voor een lange periode te regeren, omdat hij kort na zijn aantreden als emir kwam te overlijden. Hij werd opgevolgd door Said Ibn Idris, zijn neefje. Said Ibn Idris was de zoon van Idris Ibn Salih, en dus de kleinzoon van Salih Ibn Mansur. Said, die de derde emir van het emiraat was, bouwde de historische stad en gelijknamige stad Nekor. Deze stad werd ook meteen de nieuwe hoofdstad van het emiraat.[6]
In 859 raakte het koninkrijk onderworpen aan een 62 schepen sterke groep Vikingen die een Moorse strijdkracht in Nekor versloeg die had geprobeerd om hun plunderingen in het gebied te verstoren. Na een verblijf van acht dagen in Marokko, gingen de Vikingen terug naar Spanje en vervolgende ze hun plundertocht langs de oostkust hiervan.[7]
Lijst van heersers
- Salih I ibn Mansur "al-`Abd as-Salih" (710-749)
- al-Mu'tasim ibn Salih (749-?)
- Idris I ibn Salih (?-760)
- Sa'id I ibn Idris (760-803)
- Salih II ibn Sa'id (803-864)
- Sa'id II ibn Salih (864-916)
- Salih III ibn Sa'id (917-927)
- Abd al-Badi' ibn Salih "el-Mu'ayyid" (927-929)
- Abu Ayyub Isma'il ibn 'Abd al Malik ibn Abd ar-Rahman ibn Sa'id I ibn Salih (930?-935)
- Musa ibn Rumi ibn Abd as-Sami` ibn Salih ibn Idris I ibn Salih (936?-940)
- Abd as-Sami' ibn Jurthum ibn Idris ibn Salih I ibn Mansur (940-947)
- Jurthum ibn Ahmad ibn Ziyadat Allah ibn Sa'id I ibn Idris (947-970)
Zie ook
- 1 2 (ar) al-Yaʻqūbī, Ahmad Ibn Ishaq, Muhammad Amin Danawi (2002). كتاب البلدان. Dar Al-Kotob Al-Ilmiyah (دار الكتب العلمية), p. 196. ISBN 9782745134196.
- 1 2 (ar) al-Bakri, Abu Abdullah (1067). كتاب المسالك والممالك, p. 97.
- 1 2 (ar) al-Tahiri, Ahmed (1998). إمارة بني صالح في بلاد نكور الأصول التاريخية وبواكير النمو الحضاري والعمراني بالغرب الإسلامي, p. 29.
- 1 2 (ar) al-Tahiri, Ahmed (1998). إمارة بني صالح في بلاد نكور الأصول التاريخية وبواكير النمو الحضاري والعمراني بالغرب الإسلامي, p. 251.
- ↑ (en) Reynolds, Dwight (30 december 2020). The Musical Heritage of Al-Andalus. Taylor & Francis, p. 13. ISBN 9781000289527.
- 1 2 3 (en) Coon, Carleton Stevens, E. A. Hooton, B. Litt, Natica I. Bates (1970). Tribes of the Rif. University of Michigan, p. 27.
- ↑ (en) Northvegr - A History of the Vikings (17 augustus 2009). Gearchiveerd op 17 augustus 2009. Geraadpleegd op 20 april 2024.
· 
· 