Emiliana Arango

Arango debuteerde in 2015 op het ITF-toernooi van Manzanillo (Mexico). Zij stond in 2016 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Pereira (Colombia) – zij verloor van landgenote María Fernanda Herazo. In 2017 veroverde Arango haar eerste titel, op het ITF-toernooi van Antalya (Turkije), door de Israëlische Vlada Ekshibarova te verslaan. Tot op heden^{(september 2025)} won zij drie ITF-titels, de meest recente in 2021 in Florence (SC, VS).

In 2016 speelde Arango voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Bogota. Zij bereikte de halve finale op het WTA 125-toernooi van Cali 2023 en de kwartfinale op het WTA 1000-toernooi van Guadalajara 2023. Daarmee kwam zij binnen op de top 150 van de wereld­rang­lijst.

Arango stond in 2024 voor het eerst in een WTA-finale, op het WTA 125-toernooi van Santa Cruz – zij verloor van de Roemeense Anca Todoni.

In februari 2025 veroverde Arango haar eerste WTA-titel, op het WTA 125-toernooi van Cancún, door de Canadese Carson Branstine te verslaan. Twee weken later bereikte zij als kwalificante de finale van het WTA 500-toernooi van Mérida – door dit resultaat maakte zij haar entrée tot de top 100 van de wereldranglijst. Zij had haar grandslam­debuut op Roland Garros. In september haakte zij nipt aan bij de top 50 van de wereld­ranglijst.

Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 46e plaats, die zij bereikte in oktober 2025.

Arango was weinig actief in het dubbelspel. Zij debuteerde in 2016 op het ITF-toernooi van haar geboorte­plaats Medellín (Colombia), samen met de Paraguayaanse Lara Escauriza. Zij stond in 2019 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Guayaquil (Ecuador), geflan­keerd door de Amerikaanse Katerina Stewart – zij verloren van het duo Hsu Chieh-yu en Marcela Zacarías.

In 2021 speelde Arango voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Bogota, samen met landgenote Camila Osorio. Zij bereikte de tweede ronde op het WTA 250-toernooi van Bogota 2024.

In de periode 2016–2023 maakte Arango deel uit van het Colombiaanse Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 11–8.