Emile Meijer

Emile Meijer
Emile Meijer in 1976
Algemene informatie
Geboortenaam	Emile Rudolf Meijer
Geboortedatum	8 februari 1921
Geboorteplaats	Rotterdam
Overlijdensdatum	5 september 2002
Overlijdensplaats	Biella
Werk
Beroep	kunsthistoricus[1][2][3]
Werkgever(s)	Van Gogh Museum, Centraal Museum, Rijksmuseum Amsterdam
Werkplaats	Utrecht, Amsterdam
Actieve periode	1945–2002
Studie
School/universiteit	Universiteit van Amsterdam
Persoonlijk
Talen	Nederlands, Engels
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

Emile Meijer (Rotterdam, 8 februari 1921 - Biella, 5 september 2002) was een Nederlands kunsthistoricus en museumdirecteur. Hij was de oprichter van het inmiddels populaire Van Gogh Museum te Amsterdam en tevens eerste directeur.

Meijer studeerde kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij had onder andere voor het Centraal Museum te Utrecht en het Rijksmuseum te Amsterdam gewerkt.

In 1973 opende Meijer het Rijksmuseum Vincent van Gogh in Amsterdam, nadat in 1962 een overeenkomst tussen de familiestichting Van Gogh en de Nederlandse staat tot stand was gekomen. Na enkele jaren, in 1976, werd Meijer een museumverbod opgelegd nadat hij het gestelde budget met 70% had overschreden. Hij werd door de toenmalige minister van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk, Van Doorn, ontslagen. Twee jaar later oordeelde het ambtenarengerecht, dat deze beslissing onterecht was geweest. Meijer kreeg hiervoor een schadevergoeding.

Later was Meijer vooral actief als schrijver en spreker. Hij overleed op 5 september 2002 op 81-jarige leeftijd in het Italiaanse Biella.

• Schatten uit het Rijksmuseum (1985)
• Farawe (1985)
• Het Fotografische geheugen (1987)

Zie de categorie Emile Meijer van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.