Els Hupkes

Els Hupkes
Persoonsgegevens
Geboren Arnhem, 1942
Overleden Ruurlo, 8 juni 2016
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Akademie voor beeldende kunst en kunstnijverheid
Beroep schrijver, beeldend kunstenaar[1]Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Els Hupkes (Arnhem, 1942Ruurlo, 8 juni 2016[2][3]) was een Nederlandse beeldend kunstenaar.

Biografie

Hupkes deed de Akademie voor beeldende kunst en kunstnijverheid te Arnhem.[4][5] Ze maakte onder meer houtsneden, linoleumsneden en grafiek.[6][7][8] Daarnaast maakte ze illustraties voor tijdschriften als Intermagazine en Vrij Nederland.[9][10]

Hupkes was in 1965[11] in Oosterbeek getrouwd met Ferdi Elsas, de latere ontvoerder en moordenaar van Gerrit Jan Heijn.[12][13] Ze werd tegelijk met hem van haar bed gelicht door de politie toen Elsas werd gearresteerd, evenals twee van hun kinderen.[14] Ze zei aanvankelijk dat ze niets wilde weten van de strafbare feiten die haar man had gepleegd.[15]

Boek: De kleine Britt

Ze aanvaardde de rol van haar man pas toen ze erover schreef in haar boek, de sleutelroman De kleine Britt: het leven na de overval.[16][17][18][19] Bij het schrijven van dat boek kreeg ze steun van Tim Krabbé, met wie ze goed bevriend raakte.[11]

Het boek kreeg veel publiciteit en ook kritiek. Zo kreeg ze de beschuldiging dat ze het boek alleen geschreven had om de moord van haar man te exploiteren.[11]

Dat het boek geschreven werd als autobiografische roman, en niet als feitelijk relaas, leverde onder andere kritiek op van Elsbeth Etty.[20]

Volgens schrijfster Marjoleine de Vos had Hupkes dit boek niet moeten schrijven. Zij vond dat het bij haar lot zou horen om er geen aandacht voor te vragen, en dat ze haar leven - onder andere dat ze zoveel bleef houden van haar man - privé moest houden.[21] Volgens een reactie hierop van Lousje Voskuil-Haspers is deze houding een "nekslag voor de autobiografische literatuur". Zij vroeg zich onder meer af of schrijven niet een recht is van iedereen.[22]

Het boek is meerdere keren herdrukt.[23]

Bijstandsuitkering en overlijden

Terwijl haar man in de gevangenis zat ontving Hupkes tussen 1988 en 1997 een bijstandsuitkering. Zij moest een gedeelte van het geld terugbetalen, omdat Elsas na zijn vrijlating een achterstallige uitkering kreeg vanwege arbeidsongeschiktheid.[24]

Hupkes werd na haar overlijden in 2016 gecremeerd.[14]

Bibliografie

Literatuur