Ellen Neslo
| Ellen Neslo | ||||
|---|---|---|---|---|
| Algemene informatie | ||||
| Geboortenaam | Ellen Brigitte Aurelia Neslo | |||
| Geboortedatum | 17 februari 1959 | |||
| Geboorteplaats | Paramaribo | |||
| Werk | ||||
| Beroep | surinamist, antropoloog | |||
| Studie | ||||
| School/ |
Universiteit Utrecht | |||
| Familie | ||||
| Broers en zussen | Alida Neslo | |||
| Persoonlijk | ||||
| Talen | Nederlands, Engels | |||
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||||
| ||||
Ellen Brigitte Aurelia Neslo[1] (Paramaribo, 17 februari 1959)[1] is een Surinaams-Nederlands surinamist, juriste en gepromoveerd antropologe. Ze is gespecialiseerd in de geschiedenis van Paramaribo, Suriname, in de 19e eeuw en is verbonden aan de Universiteit Utrecht.
Biografie
Neslo heeft haar middelbare school doorlopen in Paramaribo en volgde daar tegelijk een lerarenopleiding Wiskunde. Haar zus is de bekende actrice Alida Neslo. In Nederland vervolgde ze haar studies aan de lerarenopleiding in Amsterdam, voor wiskunde en godsdienst alvorens haar doctoraal diploma rechtsgeleerdheid te behalen aan de Universiteit Utrecht. Hierna werkte ze als beleidsmedewerker onderwijs, (juridisch) adviseur en in verscheidene managementfuncties bij verschillende organisaties; vanaf 1999 bij de Universiteit Utrecht.[2] Naast haar fulltime werk promoveerde ze in 2016 bij Dirk Kruijt op een historisch juridisch antropologisch onderzoek naar de samenstelling van de bevolking van Paramaribo in de 19e eeuw.[2][3][4][5] Haar proefschrift had de titel Een ongekende elite: De opkomst van een gekleurde elite in Koloniaal Suriname 1800-1863.[6]
Onderzoek
Neslo is gespecialiseerd in de geschiedenis van de vaak vergeten, en bij het grote publiek onbekende, bevolkingsgroep van vrije niet-blanke personen in Paramaribo. Deze groep, waar voorheen relatief weinig van bekend was, leefde ten tijde van de Surinaamse slavernij en maakte een aanzienlijk deel uit van de stedelijke bevolking. In 1862, het jaar voor de emancipatie, maakten de vrije niet-blanke bevolking 87% uit van de totale vrije bevolking van Paramaribo, hun aantal bedroeg 13.500 personen op circa 15.000 vrije personen in totaal.[7] Neslo toont in haar proefschrift Een ongekende elite: De opkomst van een gekleurde elite in Koloniaal Suriname 1800-1863 aan, dat voormalige slaven zich konden opwerken in de koloniale samenleving en economisch belangrijke beroepen konden uitoefenen. Door manumissie, het vrijkopen van bijvoorbeeld familieleden, holden zij bovendien het systeem van slavernij van binnenuit uit.[5]
In haar proefschrift beschreef ze het leven van 162 mensen: "hun werk, hun netwerk, vrienden, sociale activiteiten, opleiding, interesses, testament".[8] Over de niet-blanke vrije elite in Paramaribo zei ze: "Ze vonden opleiding vaak belangrijk en zetten voor de opleiding van hun nageslacht vaak geld weg. Een aantal studeerde in Nederland, sommigen promoveerden er zelfs. Mijn eerste conclusie: deze groep, die niet wilde wachten tot de slavernij werd afgeschaft, heeft de slavernij in Suriname van binnenuit uitgehold. En ten tweede: de slavernij is veel gevarieerder dan we wel denken."[8] Ze baseerde haar onderzoek op onder andere wijkregisters, testamenten, geboorteregisters en almanakken uit het Nationaal Archief in Den Haag.[2]
Boek De schat van de vrijheid
In oktober 2025 gaf Neslo nog een boek uit, dit keer over haar familiegeschiedenis, De schat van de vrijheid.[10] Ze was met het boek te gast in het VPRO-programma Boeken.[11]
Bibliografie
- Neslo, Ellen (25 november 2016). Een ongekende elite: De opkomst van een gekleurde elite in Koloniaal Suriname 1800-1863. HaEs producties. ISBN 978-9492513038. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- Neslo, Ellen (31 oktober 2025). De schat van de vrijheid. Hollands Diep. ISBN 9789048865390. Gearchiveerd op 14 augustus 2025. Geraadpleegd op 19 november 2025.
Zie ook
- 1 2 Neslo 2016, p. 3.
- 1 2 3 Christine Geense, "Gewoon beginnen" - Interview met Ellen Neslo, projectmanager en promovendus (pdf). Pandora, Tijdschrift van het Vrouwennetwerk Universiteit Utrecht (december 2015). Gearchiveerd op 6 juli 2023. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- ↑ Ellen Neslo. Suriname View - Surinaamse Literatuur. Gearchiveerd op 13 april 2019. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- ↑ Promotie: Ellen Neslo. Vrouwennetwerk Universiteit Utrecht (25 november 2016). Gearchiveerd op 1 oktober 2020. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- 1 2 Onderzoekster nuanceert beeld meester-slaaf in 19e-eeuws Suriname - Promotieonderzoek naar de elite onder de vrije niet-blanke bevolking in Paramaribo 1800-1863. Universiteit Utrecht (28 november 2016). Gearchiveerd op 10 augustus 2022. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- ↑ Neslo 2016, p. 1.
- ↑ Neslo 2016, p. onbekend.
- 1 2 Rutger van der Hoeven (25 oktober 2017). Nieuw licht op het slavernijverleden - Van een wit naar een zwart perspectief. Gearchiveerd op 20 augustus 2025. De Groene Amsterdammer (43)
- ↑ Ellen Neslo houdt eerste NiNsee lezing in 2018. Waterkant (9 februari 2018). Gearchiveerd op 22 oktober 2021. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- ↑ Peter Sanches, Vrijheid met een schaduwzijde – De ongemakkelijke erfenis in Ellen Neslo's familiegeschiedenis. Caraïbisch Uitzicht, de website van de Werkgroep Caraïbische Letteren (19 november 2025). Gearchiveerd op 19 november 2025. Geraadpleegd op 19 november 2025.
- ↑ Diederik Samwel, Ellen Neslo over De schat van de vrijheid in VPRO Boeken - Surinamist en historicus te gast in VPRO Boeken. VPRO Gids (14 november 2025). Gearchiveerd op 19 november 2025. Geraadpleegd op 19 november 2025.