Elisa Iorio
| Elisa Iorio | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Naam | Elisa Iorio | |||
| Geboortedatum | Modena | |||
| Geboorteplaats | 21 maart 2003 | |||
| Geboorteland |  Italië | |||
| Nationaliteit | Italiaanse | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | Turnen | |||
| Trainer/coach | Enrico Casella | |||
| Olympische Spelen | 2024 | |||
| Medailles | ||||
| ||||
Elisa Iorio (Modena, 21 maart 2003) is een Italiaans toestelturnster.[1] Als deel van het Italiaanse team haalde ze brons op het wereldkampioenschap in 2019 en zilver op de Olympische Spelen in Parijs. Op de Europese kampioenschappen in 2024 haalde ze zilver op brug en goud met het team.
Carrière
In 2019 deed Iorio mee met het Europese kampioenschap. Tijdens de kwalificaties werd ze veertiende in de meerkampcompetitie, maar kon ze toch niet door naar de finale wegens de twee-per-landregel: Alice D'Amato en Giorgia Villa scoorden hoger.[2]
Op het wereldkampioenschap in datzelfde jaar kwalificeerde ze zich voor de teamfinale met Alice D'Amato, Asia D'Amato, Giorgia Villa, en Desirée Carofiglio. Individueel ging ze door naar de meerkampfinale. In de teamfinale haalde het Italiaanse team brons: dit was hun eerste teammedaille sinds de wereldkampioenschappen van 1950.[3] Tijdens de meerkampfinale moest ze helaas opgeven wegens een blessure.[4]
In 2021 werd ze zesde aan de brug op het wereldkampioenschap.[5]
Op de Europese kampioenschappen van 2024 won Iorio zilver aan de brug.[6] Samen met Alice D'Amato, Asia D'Amato, Manila Esposito en Angela Andreoli won ze goud in de teamfinale.[7]
Op de Olympische Spelen in Parijs kwalificeerde Iorio zich samen met Alice D'Amato, Andreoli, Esposito en Giorgia Villa voor de teamfinale. Individueel werd ze dertiende in de kwalificaties voor meerkamp, maar kon ze toch niet door naar de finale wegens de twee-per-landregel: Manila Esposito en Alice D'Amato scoorden hoger.[8] Tijdens de training blesseerde Iorio zich aan haar enkel, waardoor ze tijdens de teamfinale enkel aan de brug kon meedoen. Het Italiaanse team haalde de zilveren medaille binnen, na de USA en voor Brazilië. Het was 96 jaar geleden dat de Italiaanse gymnastes een medaille wonnen, van op de Olympische Spelen in 1928.[9]
Resultaten
| Jaar | Plaats | Resultaten |
|---|---|---|
| 2019 | Wereldkampioenschap Stuttgart |  team |
| 2021 | Wereldkampioenschap Kitakyushu | 6e brug |
| 2023 | Wereldkampioenschap Antwerpen | 5e team |
| 2024 | Europees kampioenschap Rimini |  team  brug |
| 2024 | Olympische Spelen Parijs |  team |
- ↑ Elisa Iorio - Athlete Profile. FIG. Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ (en) 2019 European Championships Qualifications Subdivision 3. The Gymternet (11 april 2019). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ Turnsters laatste in teamfinale WK, VS aan de hand van Biles naar goud. nos.nl (8 oktober 2019). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ (en) 2019 World Championships Women’s All-Around Final Live Blog. The Gymternet (10 oktober 2019). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ (en) 2021 World Championships Results. The Gymternet (26 oktober 2021). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ https://www.olympics.com/en/news/gymnastics-devillard-damato-esposito-european-apparatus-titles-rimini-2024-results
- ↑ (en) Esposito wins fourth gold, leads Italy to senior team victory at European Championships. International Gymnast Magazine Online (5 mei 2024). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ (en) 2024 Olympic Games Results. The Gymternet (5 augustus 2024). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.
- ↑ (en) Ramsay, George, Italy’s gymnasts enjoy ‘wonderful’ first women’s team medal in 96 years at Paris Olympics. CNN (30 juli 2024). Geraadpleegd op 20 oktober 2025.